Atmanand Prakash Pustak 071 Ank 08 09

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 7

એ આપણા અતુલના મગજમાં કાંઈ જુદા જ ફાંટો આવ્યો છે. મગમાંથી પગ નીકળ્યા છે ! ગાભના માલી.
'
‘વાત એમની એમ છે !'
હા છે, પેલી સુનયનાએ ચડાવ્યા લાગે છે, આક આ ઘરમાં એને શી પંચાતી હતી ? શા દુ:ખ પડયાં હતાં ? ‘ભનાએ જરા તપીને કહ્યું.
‘હાય, હાય: વય વધતાં મગને પણ પગ આવે.'
‘આમાં હસવા જેવુ શું છે?
‘તમને તો બધુ હસવાનુ જ લાગે છે !' શોભના એ કહ્યું, “અતુલે આજે મને કહ્યું કે અમે આવતે મહિનેથી જુદાં રહેવાનાં છીએ, ફ્લેટ પણ રખાઇ ગયો છે, અને તમને અને મને એ તે જોવા પણ લઇ
.
જવાનો છે.’
માલ્યા, આ જ વર્ષ પહેલાં ધનંજય અને શોભનાને ‘હું સમવું, જરા શાંત રહીને સાંભળો.’ ધન જય પરણ્યાંને બેએક વર્ષ થયાં હતાં ત્યારે શોભનાને સાસરીયામાં કશું દુઃખ નહેતુ, કશી અગવડ ન હતી; છતાં શોભનાને એમ લાગેલું કે આમ તે આમ સંયુક્ત કુટુંબમાં રહેવાથી માણસનું વ્યક્તિ સ્વાતંત્ર્ય હણાઇ જાય છે. અને ધન જયે માબાપને વાત કરી, માબાપે જરા પણ ગુસ્સે થયા વગર, ખૂબ દુ:ખની લાગણી અનુભવી એ, બ’તેન જુદાં રહેવાની રત્ન આપી. શોભના વહુનું વ્યક્તિ સ્વાત ંત્ર્ય હણાયું નહિ.' આટલું કહી ધન’જય જરા થોભ્યા, ‘હવે આજ અનુલચંદ્ર અને સુનયનાએ કશી અગવડ નથી, કશાં દુ:ખ નથી; છતાં એમને લાગ્યું હશે એમનું વ્યક્તિ સ્વાતંત્ર્ય હણાઈ જાય છે. એટલે તેએ જુદાં રહેવાનો પાકો નિર્ણય લીધા. ખેલો, હવે આમાં એ ધનંજય કે એ શેાભના વાંધા કઈ રીતે ઉઠાવી શકે ? કઇ રીતે તેમને ના પાડી શકે ?'
‘એમાં તપી જવાની અને દુ:ખ લગાડવાની જરા પણ જરૂર નથી; અને સુનયનાએ ચડાવ્યા કે બીજાએ ચડાવ્યો કે પછી પોતાની મેળે ચડયા એ વિષે પણ ચર્ચા કરવાની જરૂર નથી.’
'બસ ! તમારે આટલું જ કહેવાનું છે ? તમને એ એકાદ બે દિવસમાં વાત કરવાનો છે. જરા ખરેખર ઊધડો લઇ નાખશે.”
‘હું અતુલને ઉધડો લઇ નાખું ? કેમ વાર ?'
‘હજી’ ‘કેમ વા’” પૂછો છો ? આ આવડો મોટો કર્યાં, ભણાવ્યા, પરણાવ્યો, તે જુદો રાખવા માટે ? અને એમને અહીં શા દુઃખ પડી ગયાં ? નોકર ચાકરે છે, નોકરડી છે, રસોયેા છે, એમને એ જણ વચ્ચે કાર છે. અને શોભના ખેલી.
‘બસ, બસ, શોભના, વય વધતાં યાદદાસ્ત પણ ઘટે છે, વધતી નથી—' ધનંજય જરાક સ્મિત કરતાં માલ્યા.
‘મે... અતુલને કહ્યુ કે ભાઈ, અહીં શી અગવડ છે, તે તો કહા, ત્યારે કહ્યું કે સંયુક્ત કુટુંબમાં રહેવાથી વ્યક્તિ સ્વાતંત્ર્ય મળતું નથી ! જુએ તે ખરા, વાત
૪
લઇ આવ્યા તે !' શોભનાએ કહ્યું.
ખરેખર ! આમ જ કર્યું, એ હો હો હો !' આમ ખેલીને ધનજય ખડખડાટ હસી પડ્યો.
વાત તે તમારી સાચી હો.' દીર્ઘ નિશ્વાસ મૂકી શોભનાએ કહ્યુ .
બસ ત્યારે, પીપળ પાન ખરંતા, હસતી કૂ પળિયાં, મુજ વીતી તુજ વીતશે, ધીરી બાપુડિયાં— ખરૂને ? માટે આ વિશે શેક કરવો કે દુઃખ લગાડવુ એ ખોટુ છે.' ધન જય શાંતિથી ખેલ્યો અને હસી પડ્યો
શોભના હસી તો ના શકી પણ એનુ દુઃખ તે ધણુ' એન્ડ્રુ થઇ ગયું.
*
* લેખકના‘ રણમેદાને રૂમઝુમલાલ 'ગ્રંથમાંથી સાભાર ઉષ્કૃત.
આત્માનદ પ્રકાશ