Atmanand Prakash Pustak 069 Ank 10 11

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 3

કાભાdદ પ્રકાશ
વર્ષ : ૬૯] વિ. સં. ૨૦૨૮ શ્રાવણ-ભાદ્રપદ - ઇ. સ. ૧૯૭૨ ઓગષ્ટ-સપ્ટેમ્બર [અંક: ૧૦-૧૧
જિનવાણી असंखय जीविय मा पमायए, जरोवणीयस्स हु नत्थि ताणं ।
एवं वियाणाहि जणे पमत्ते, किंतु विहिंसा अजया गर्हिति ॥ १ ॥ જીવન સાંધી શકાય તેવું નથી, માટે પ્રમાદન કરે. વૃદ્ધાવસ્થાથી ઘેરાયેલાને કોઈ બચાવનાર નથી એ પ્રમાણે જાણી લે. વિવિધ પ્રકારની હિંસા કરવાવાળા સંયમ વિનાને પ્રમાદી જને કેને સ્વીકારશે-શરણે જશે ?
जे पावकम्मेहिं धणं मणूसा, समाययंती अमई गहाय ।
पहाय ते पासपयट्टिए नरे, वेराणुबद्धा नरयं उविति ॥ २॥ દુષ્ટ મતિવાળા થઈને પાપ કર્મો દ્વારા જે મનુષ્યો ધન એકઠું કરે છે, તેઓ કર્મના પાશથી ઘેરાયેલા અને વૈરથી બંધાયેલા હોઈને તે ધનને અહીં જ મૂકીને નરકમાં ચાલ્યા જાય છે.
संसारमावण्ण परस्स अट्ठा, साहारण जं च करेइ कम्मं ।
कम्मरस ते तस्स उ वेयकाले, न बंधवा बंधवयं उर्विति ॥ ३ ॥ સંસારને પામેલે મનુષ્ય સાધારણ રીતે પારકા (બંધુઓ-સંબંધીઓ) માટે જે કર્મો કરે છે, તે કર્મોના ઉદય કાળે તે બંધુઓ બંધુતાને દાખવતા નથી. (કર્મોનાં દુષ્પરિણામે ભેગવતી વખતે તેમાં ભાગ પડાવતા નથી.)
वित्तेण ताण ज लभे पमत्ते, इमम्मि लोए अदुवा परत्था ।
दीवप्पणठेव अणं तमोहे, नेयाउपं दमदमेव ॥ ४ ॥ ધનથી પ્રમાદી જન આ લેકમાં અથવા પરલેકમાં શરણ મેળવી શકતું નથી. જેમ દીવો બુઝાઈ ગયા પછી (અંધકારમાં) વ્યાણ થાય છે તેમ આ પુરુષ ન્યાયમાર્ગને જોયા છતાં જાણે પર્યુષણ પર્વ : વિશેષાંક
૧૧