________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
આદર્શ રૂપ છે કે એમાં આપણે ઘણું લઈ શકીએ કાંઈ પ્રયત્ન દેખાય. છીએ, અને જીવનમાં ઉતારી શકીએ છીએ. હું અહીં
આખાએ આશ્રમમાં એક જ વાતની ચર્ચા છે. આ એમાંથી માત્ર બે ત્રણ પ્રસંગે આપી કલ્યાતિ શ્રી મહાત્મા કોણ ? નથી બોલતા, નથી ચાલતા નથી ખાવાની મહાવીર પ્રભુનું ઉપરના શ્લોકમાં વર્ણવેલ ચાળવાર
તમન્ના કે નથી દેહના રક્ષણની તમન્ના. એ ડા, શું એમનું મિ પ નું ગુણનિપ્પલ છે તે બતાવીશ,
ધ્યાન છે? ભગવાન શ્રી મહાવીરદેવે દીક્ષા લીધી છે. પ્રથમ ચાતુ
ત્યાં તે એક આશ્રમવાસી બા–અં ભાઈઓ, એ મસ માટે તેઓશ્રીના પિતાજીના મિત્ર અને સ્નેહી આશ્ર ૨
તે મહાત્મા નહિ, પરમાત્મા છે. તમને ખર નહિ હોય, મના કુલપતિના આગ્રહથી આશ્રમમાં પધાર્યા છે અને એ
તેઓ તે સિદ્ધાર્થ રાજાના રાજકુમાર છે. રાજ પાટ-ઘરબાર કુલપતિએ આપેલી ઘાસની સુંદર કુટિર-ઝુંપડીમાં રહ્યા
તજી, આત્માને પરમાત્મા બનાવવા, સાધના કરવા સાધુ છે. ગ્રીષ્મઋતુની પૂર્ણાહુતિ થઈ ગઈ છે; વર્ષાઋતુ શરૂ
થયા છે. થઈ છે. ધરમાંથી બાફ નીકળે છે. ઘામ ઘણે થાય છે અને હજી ઘાસ ઊગ્યું નથી એટલે ગયે વગેરે પશુઓ ત્યાં તે બીજા આશ્રમવાસી બોલ્યા મહાનુભાવ,આપણે આ ધાસની ઝુંપડીએ તરફ ઘાસ ખાવા દોડી આવે છે. પશુ સંત છીએ, સાધુ છીએ, તપસ્વી છીએ. પરંતુ આપણે આશ્રમ રી તપસ્વીઓ ઘાસ ખાવા ઝુંપડીએ તરફ દેડી ખાવાનું, પીવાનું, પહેરવાનું, ઓઢવાનું બધું જોઈએ છે અને આવતી ગાયને હાંકી કાઢે છે. મારા અને ધમકાવીને તે મેળવવા પ્રયત્ન પણ કરીએ છીએ અને આ મહાત્મા તે ગાયન ઝુંપડી તરફ ફરકાય નથી દેતા, જ્યારે એક બસ મહાત્મા જ બની ગયા છે. અરે ! બીજું તે બધું સુંદર વિશાલ ઝુંડીમાં એકલવીર મહાત્મા ઊભા ઊભા દીક, પણ એમની પેલી રહેવાની ઝુંપડી પણ નથી સંભાબાન-અત્મિચિંતવન જડ દ્રવ્યની વિચારણા કરી રહ્યા તા. પછી રહેશે કયાં ? ગયા ધામ ખાઈ જશે એટલે છે. બહાર શું બની રહ્યું છે, એની એ સંતપુરુષને લગારે
એમના આશ્રમમાં વરસાદ, ટાઢ, તડકે અને ચકલાંને પરવા નથી તે એક આશ્રમવાસીએ આવીને કહ્યું- વાસ થશે. માટે એમની ઝુંપડી સંભાળવાની જરૂરત છે જ. મહાત્માજી! લગાર ધ્યાન રાખે કે આ ગાયો તમારી
બધા ભેગા મળી આશ્રમના કુલપતિ પાસે જઈ ઝુંપડીનું ઘાસ ખાઈ જાય છે. પરંતુ આ એકલવીર સંત
ફરિયાદ કરે છે કે જેમને--જે મહાત્માને આપે આપણા પુરુષ તે શાંતભાવે મોન રહી આત્મચિંતવનમાં જ મસ્ત
આશ્રમમાં આશ્રય આપ્યો છે તે આશ્રમ સ્થાનને પણ છે. વળી થોડીવાર થઈને બીજા આશ્રમવાસી આવ્યા. અને તેઓ સંભાળતા નથી. અરે, અહીંના ભક્ત તે એમને બેલ્યા-અરે ! ઝૂંપડીમાં કોણ છે ? કોઈ કેમ બેલતું નથી ?
આપના કરતાં પણ મહાન ત્યાગી, તપસ્વ, સંયમી અરે કઈ બેલે ખરા ? કેમ બોલતા નથી ? ધીમે
મહાત્મા માને છે માટે આપને અમારી વિનંતિ છે કે રહીને અંદર ડાકિયું કરે છે અને જોતાં જ ચમકી
સિદ્ધાર્થનંદન વિદ્ધમાન રાજર્ષિને આપ જઈને સમને જાય છે. એક સુંદર કાર્ય કરતી વીરપુરુષની આકૃતિ
" કે બીજું બધું તો ઠીક પરંતુ ઝુંપડીનું–દેવરા ને જુવે છે. અરે ! આવા મહાકાય, બલિષ્ટ વીર આમ કેમ
આશ્રમનું જરૂર રક્ષણ કરે. ઊભા છે? નથી બેસતા, નથી ચાલતા, નથી ગાયને હાંકતા કે નથી ઝુંપડી સંભાળતા. એય સંતપુરુષ ! ધ્યાન આ સાંભળી આશ્રમના કુલપતિ રોષે ભરાઈ જે મૂકે. પરમાત્માનું સ્મરણ પછી કરજે. આ ઝુંપડી સંભાળે. ઝુંપડીમાં મહાત્મા રાજર્ષિ શ્રી વીર વિભુ ઊભા છે ત્યાં ગાયે બધી અહીં આવીને તમારી સુંદર ઝુંપડીનું ઘાસ જઈને કંઈક મીઠી છતાં ઉપાલંભભરી ભાષામાં કહ્યું કેખાઈ જાય છે. આટલું કહેવા છતાંય અંદરથી ન અવાજ હે વહમાનકુમાર ! પક્ષીઓ પણ પિતાના માળાનું રક્ષ) આવ્ય, ન ઉત્તર મળે કે ન ઝુંપડીના રક્ષણ માટે કરે છે, તે તમે તમારા આશ્રમનું –ઝુંપડીનું કેમ રહાણ
શ્રી મહાવીર દેવ
For Private And Personal Use Only
