________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
છે ને કહેવાતી સેવામાં સમય વિતાવે છે, કેટલી ખરી માટે ચેતજો કે એ સ્થાન આત્માના એ બંધ ઢીક્ષા સેવા કરે છે તે તે તે જ જાણે. છતાંય એટલું કબૂલ કરવા માટે છે. વધુ બાંધવા માટે નથી. આટલું જાણે કરવું પડે કે ગપસપ કરનાર કે માકેટીંગ કરનાર કરતાં એને માટે જરુર કહી શકીએ કે એ સમયનો સદુપયોગ એ સમયને વધુ સદુપયેાગ કરે છે ખરાં.
કરે છે જ. એક વર્ગ એવો પણ છે કે જે લળ, ડાન્સ, ઈ ટૂંકમાં આપણે સૌએ પિતાની બન્ને તપાસી સીસ ને પાનને જુગાર રમવામાં સમય વ્યતિત કરે છે. જવાની જરૂર છે અને સમયના ખરા ચેકીદાર બનવાની આમના માટે તે શું કહીએ ? જ્યાં ક્ષગુ માત્રને પ્રમાદ પણ જરૂર છે. ઘડીયાળમાંથી રેતી તે વહી જ રહી છે, પણ નથી કહ્યો ત્યાં કલાકોના કલાક પાનાં ટીચવામાં કાળ કોઈને માટે થોભ નથી, માનવદેહ મળ્યું છે, કાઢે એના માટે શું કહેવું જ સુઝતું નથી. જિંદગીનો કંઈ ભરોસો નથી તે જે પણ કંઈ સમય
આપણને મળે છે તેને આપણે સદુપયેાગ કરીએ અને એક વર્ગ એ પણ છે કે જે દહેરાસરે, ઉપાશ્રયે,
આજે છીએ તે કરતાં કંઈક અંશે વધુ ઉન્નતિ કરીએ મંદિરે કે રતવન કીર્તન ને ધાર્મિક ક્રિયામાં સમય પસાર
તે આપણને મનખા દેહ મળે, જૈન ધર્મ મળે, કરે છે. આ વર્ગને એટલું જ કહ્યું કે તમે ખૂબ સારું
મજાના સંજોગો મળ્યા ને સમય મળે એ લેખે કરે છે, સમયને સદુપમાગ જરૂર કરે છે, પરંતુ એ ,
લગાડ કહી શકીએ. સટીફીકેટ લેતાં પહેલાં તમે જાતે જ તમારી જાતને પૂછી લેજો કે સામાયિક દરમ્યાન, વ્યાખ્યાન દરમ્યાન, ઉપવાસ આશા છે કે સૌ પોતાની જાતને તપાસી જશે, કે પૌષધ દરમ્યાન, પૂજાપાઠ દિયા દરમ્યાન તમારું ધ્યાન સમયની ડાયરી બનાવશે. જેમ પૈસા પૈસાનો હિસાબ બધું એમાં જ છે ખરું ? ધર્મસ્થાનકમાં તમે મન વચન રાખે છે તેમ ઘડી ઘડીને હિસાબ રાખશે, ને એક -કાયાથી સ્થિર બને છે ? કદી કોઈ જાતને ખરાબ ઘડીને પણ દુરૂપયોગ નહિ કરે. અત્યાર સુધી એમ ન વિચાર નથી કરતાં ? કદની કથા નથી કરતાં ? જે કર્યું તે કંઈ નહિ. હવેથી કરે. ગયું તે ગયું પણ કરો છો તે પછી એ ન ભૂલતાં કે બીજા સ્થાને કરેલા જાગ્યા ત્યારથી તો સવાર ગણીએ. કેમ.બરાબર છે ને? પાપ, ધર્મસ્થાનમાં ધોઈ શકાય છે, પરંતુ ધર્મસ્થાનમાં જ કરેલાં કર્મ તે કયાંય લેવાનું સ્થળ મળશે નહ..
જૈનપ્રકાશમાંથી સાભાર
(પાન ૧ ૨ થી ચાલુ)
સરળતાથી સમજાય અને મધ્યકાલિન સાહિત્યની કથા મિનારિય એ “રાજસ્થાની ભાષા ઔર સાહિત્ય' -પદ્ધતિઓ, કથાનક-રૂઢિઓ, કાબરૂપ, કવિ નામના પોતાના ગ્રંથમાં જે અનેક જૈન કવિઓનો પ્રસિદ્ધિઓ, વર્ણને શૈલીઓ, કાવ્યકોલે, ઈમોજનાઉલેખ કર્યો છે તે સની નાની મોટી રચનાઓ ઓ વગેરે પર સંપૂણું પ્રકાશ પડી શકે, પ્રકાશિત થઈ જાય તે હિન્દી તથા ગુજરાતી આ કામ ધૂળધોયાનું છે એ સાચું, પણ આજ સાહિત્યને ચહેરો વધુ સ્પષ્ટ થાય. એનાં મૂળ પ્રવાહો નહી તે કાલે કેઈ ને કાઈએ એ કરવું જ પડશે.
૧૧૪
આમાનંદ પ્રકાશ
For Private And Personal Use Only
