________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
વિચારશ્રેણી.
ગુણપણનું માન જોઈતું હોય તે પોતાના આશ્રયમાં રહીને ધન, રૂપ, બળ, ઐશ્વર્ય આત્માની પાસેથી મેળવે, બીજાની પાસેથી તથા સ્વામીપણાની સત્તાના મદમાં અનેક મેળવવાની ઈચ્છા ન રાખે. જો તમારે આત્મા ને ત્રાસ-ભય-કલેશ-સંતાપ વિગેરે જ તમારો તિરસ્કાર કરતે હશે તે બીજાઓ આપતી વખતે જીવનના છેડે દેહ છોડતાં કે દેહ તમને ગમે તેવા પ્રકારનું અને ગમે તેટલું છોડ્યા પછી થવાવાળી પિતાની નબળી અને માન કેમ ન આપે તે પણ તમે તે તિરસ્કારનું નિઃસહાય સ્થિતિ સંભારતે નથી. પાત્ર જ રહેવાના.
અને કલેશ-ત્રાસ-ભય આપીને પણ સાચું અને સારું જોઇયે છે બધાયને, પણ છવાય છે અને સુખ-શાંતિ તથા સંતેષ સાચું અને સારું જાણવું અને વર્તવું કેઈને આપીને પણ જીવાય છે, છતાં બીજાની અનિગમતું નથી,
- છાયે પણ પોતાની શુદ્ર વાસના તથા સ્વાર્થ સેરડી મીઠી લાગતી હોય અને ચૂસવાનું
5 - પોષવા. તેને પોતાને તાબેદાર બનાવવાની મન થાય તે ચૂસો, પણ પૂંછડે કિકાશન ઈછાથી પોતાને મળેલી સત્તા વાપરીને ભાગ શરુ થાય ત્યારે ફેંકી દેજે, ચૂસશે નહિં; }
પિતાના વિચાર તથા વર્તનને અનુસરવાની કારણ કે બાણ-પૂંછડાના ભાગને પશુઓ ખાય છે
ફરજ પાડે છે પણ સ્વતંત્ર જીવવામાં બીજાને
પિતાની સત્તાને સહગ આપતા નથી. છે માટે જે (બાણ)ને પણ ચૂસતા રહેશે તે
તેમને એટલું ભાન હોતું નથી કે મારી તમારામાં અને પશુમાં કાંઈ પણ અંતર
પાસે જે કાંઈ સત્તા-સામર્થ્ય કે શક્તિ છે તે રહેશે નહિં.
ઉછીનાં મળ્યાં છે માટે તે એક દિવસ પાછાં મારે નથી મરવું એમ છાતી ઠોકીને કહેનાર છીનવી લેવામાં આવશે. સંસારમાં અત્યાર સુધી કેઈપણ નીકળ્યું નથી, પણ મારે નથી જન્મવું એમ નિશ્ચયપૂર્વક
ભીંત ઉપર, કપડા ઉપર કે કાગળ ઉપર કહેનારા સંસારમાં અનંતા થઈ ગયા છે કે અથવા તો એવી બીજી કોઈ પણ વસ્તુ ઉપર જેઓ પાછા અવતર્યા જ નથી.
ચીતરેલાં ચિત્રો કાળાંતરે ભૂંસાઈ જવાની જેમ જ્યાં સુધી માણસના ળિઆમાં જીવને
માનવીઓ દુનિયાને પ્રલય માને છે. કઈ
કલિયુગના છેડે તો કઈ પાંચમા આરાને છેડે વાસો હોય છે અર્થાત્ માણસ જીવતા હોય છે ત્યાં સુધી તે ધારણા પ્રમાણે કેટલુંક કામ
માને છે. પ્રલય માટે ભિન્ન ભિન્ન અનેક પ્રકારની કરી શકે છે, પણ જ્યારે દેહથી છૂટા પડે છે,
' માન્યતાઓ પ્રચલિત છે. તેના કાળનું અંતર મરી જાય છે ત્યારે પોતે સર્વથા પરાધીન
આ તે બધા પાંચ હજાર વર્ષનું બતાવે છે, પણ
, હોવાથી કાંઈપણ કરી શકતા નથીતેને પિતાની વિચાર કરતાં એમ સમજાય છે કે જે દિવસે હયાતીની પણ હોંશ હોતી નથી. હું કોણ છું? જીવ માનવીનું ખોળિયું છોડે છે તે દિવસે કયાં છું? જગત શું છે? તેનું જરાયે ભાન જ તેના માટે દુનિયાને પ્રલય થાય છે, હેતું નથી. ચક્રવત્તી, રાજા-મહારાજા શ્રીમંત દુનિયાનું ચિત્ર તેની દષ્ટિમાંથી તથા સ્મરણમાંથી કંગાળ આદિ બધાયને આ નિયમ સરખી ભૂંસાઈ જાય છે, માટે પ્રલયના સમયમાં રીતે લાગુ પડે છે. જમ્યા પછી મેળવેલી હજારો વર્ષનું અંતર નથી પણ જેના પરિકેઈપણ પ્રકારની સત્તાવાળો આ નિયમનું મિત જીવનના છેડે રહેલા હોવાથી પ્રલયના ઉલ્લંધન કરી શકતા નથી. .
કાળનું અંતર પણ પરિમિત વર્ષનું છે. તાત્વિક માનવી જીવતે હોય છે ત્યાં સુધી દેહના દષ્ટિથી વિચાર કરીએ તો પ્રત્યેક સમયે દુનિ
For Private And Personal Use Only
