________________
૨૫૮
આત્માનંદ પ્રકાશ.
એક વચની અને ટેકદાર હતા. મન, વચન અને ક્રિયામાં તેમની એકતા હતી. જે મનમાં ધારતા, તે વચનથી પ્રગટ કરતાં અને પછી તેને ક્રિયામાં મુક્તા હતા.
સતી ધર્મને ધારણ કરનારી પ્રાચીન શ્રાવિકાઓના પ્રાતઃસ્મરણીય પવિત્ર નામનું સ્મરણ કરો. તેના પ્રેમ પવિત્ર, નિર્મળ દૃઢ, અને ઉચ્ચ હતા. કેમળતા, ઉદારતા અને પવિત્રતાની પ્રભાથી તેએ પ્રકાશમાન હતી. સત્ય, નીતિ, દયા, ધર્મ અને શુદ્ધતાને પેષણ કરનારીપ્રાચીન શ્રાવિકાએ હૃદયથી અને મસ્તકથી વંદનીય છે. આ આયવત્ત માં પેાતાના શીલવ્રતની કીર્ત્તિને અમર મુકી ગયેલી છે. તે શરીરથી મરણુ ધર્મને પ્રાપ્ત થયેલ છે, છતાં તેમના યશ શરીર અદ્યાપિ અમર છે. તેમના પવિત્ર ચરિત્રાને અદ્યાપિ ભારતીય જૈન પ્રજા ઉંચે સ્વરે ગાય છે અને પેાતાની આવશ્યક ધાર્મિક ક્રિયામાં તેમના પવિત્ર નામનું સતત સ્મરણ કરી પેાતાના આત્માને પવિત્ર કરે છે. તે સદ્ગુણી શ્રાવિકાએ સમજતી હતી કે, દયા એજ આપણું હૃદય છે, પવિત્રતા એજ આપણું પાષણ છે, શીલ એજ આપણા શણગાર છે, ઉદારતા તથા આત્મભેગ એજ આપણું કર્ત્તવ્ય છે, ધર્મ પાળી ગુરૂજન તથા પતિની સેવા કરવી એ આપણું શિક્ષણ છે, સત્ય, નીતિ, અને દયા એ આપણું જીવન છે. ”
આ પ્રમાણે પ્રાચિનકાળના ચતુર્વિધ સંઘની સ્થિતિની ભાવના ભાવી વર્ત્તમાનકાળે તેવી સ્થિતિનુ પુનઃદર્શન થાય, એવી અંતર્ગ ઇચ્છા આપણે ધારણ કરવી જોઈએ. તે પ્રાચીન સ્થિતિનું સ્વરૂપ આપણાં પવિત્ર સાધુમાં, સુશીલ સાધ્વીઓમાં, શ્રદ્ધાળુ શ્રાવકમાં, અને સદ્ગુણી શ્રાવિકાઓમાં પાછુ પ્રકાશિત થાય, અજ્ઞાનતાનું અંધકાર દૂર થાય, શિથિલ થયેલું નૈતિક બળ પુનઃ સતેજ થાય, અને રાગ દ્વેષની મલિન છાયા વિનષ્ટ થાય એ આપણી અંતરની આશા છે, તે વીરશાસનના પ્રભાવિક દેવતા સફલ કરા.
સ્વાર્થ, પક્ષપાત, કુટિલતા અને માન પ્રમુખ દુર્ગુણામા સપડાએલી કેટલીએક વમાનકાળની જૈન પ્રજા તે દુર્ગુણામાંથી મુક્ત
