Anusandhan 2002 09 SrNo 21

Author(s): Shilchandrasuri
Publisher: Kalikal Sarvagya Shri Hemchandracharya Navam Janmashatabdi Smruti Sanskar Shikshannidhi Ahmedabad

Page 44

आज्ञा-स्तोत्र __. सं. मुनि कल्याणकीर्तिविजय
आचार्य श्रीजिनप्रभसूरि-विरचित प्राकृतभाषामय आ आज्ञास्तोत्रमा जिनेश्वरभगवंतनी आज्ञानुं स्तवन करवामां आव्युं छे, तेमज आज्ञानी आराधना करनारने केवा लाभो थाय छे अने आज्ञानी विराधना करनारने केवा नुकसान थाय छे–ते, पण संक्षिप्त वर्णन करवामां आव्युं छे ।।
स्तोत्रना अंते लखायेल पुष्पिकाथी जणाय छे के आ प्रतिनुं लेखन वि.सं. १७१७नी ज्येष्ठ सुदि १३ ने दिने शुक्रवारे थयेल छ ।
आज्ञा-स्तोत्र नयगमभंगपहाणा विराहिआऽऽराहिआ वि सपमाणा । भवसिवदाणसमाणा जिणवरआणा चिरं जयउ ॥१॥ इक्क च्चिअ तुह आणा दुहं सुहं देइ सामिअ ! अणंतं । इक्का वि मेहवुट्ठी विसं व अमियं व पत्तगुणा ॥२॥ भमिओ भवो अणंतो तुह आणाविराहिएहिं जीवेहिं । पुण भमिअव्वो तेहिं जेहिं न अंगीकया आणा ॥३॥ जो न कुणइ तुह आणं सो आणं कुणइ तिहुअणस्साऽवि । जो पुण कुणइ जिणाणं तस्साऽऽणा तिहुयणे देवा(या) ॥४॥ तं पुन्नं पडिपुत्रं तं मइनिउणं अणोवमं सामि ! । जेणं जिणनाह ! तुमं जाणिज्ज जहट्ठिआ आणा ||५|| नरयगई वि हु सग्गो तुहआणाभाविआण भविआणं । सग्गो वि नरयअहिओ जिणवर ! आणाविमुक्काणं ॥६।। तुहआणाभट्ठाणं तिलोअलच्छीइ नाह न हु सुक्खं । आणाजुत्ताणं पुण न देइ दुक्खं दरिदं पि ॥७॥