Jain Yug 1935

Author(s): Jamnadas Amarchand Gandhi
Publisher: Jain Shwetambar Conference

Page 2

- જૈન યુગ
તા. ૧-૧-૩૫
જૈન યુગ.
પારિવ સમુરરિ નાથ! દુ એ કુચ ધીમી હોય તેથી ગભરાવા જેવું કંઈજ નથી, જે તે તાજુ મથાન દત્તે, વિમry ઘોપિક ધીમી છતાં મકકમ પગલાંની હશે તો અવશ્વ વિજયશ્રી વરવાની.
એને સર્વે આધાર આપણુપર એટલેજ એના કાર્યવાહકાપર અર્થસાગરમાં જેમ સર્વ સરિતાઓ સમાય છે
રહેવાને. પ્રથમ તે પ્રસ્તાનું પુનઃ સિંહાવકન કરી લેવાની તેમ હે નાથ! તારામાં સર્વ દૃષ્ટિએ સમાય છે, પણ
અગત્ય છે. જૈન સમાજ એ સંબંધમાં કેટલે અંશે એની જેમ પૃથક પૃથક સરિતાઓમાં સાગર નથી દેખાતો તેમ
પાછળ છે એનું માપ મળશે. એ સાથે આપણું સહકારતત્વ પૃથક્ પૃથક દૃષ્ટિમાં તારૂં દર્શન થતું નથી. )
કેટલું ગાઢ છે તે પણ જણાઈ આવશે. શ્રી સિદ્ધસેન ટ્રિવાદ.
એટલું કહેવાની ભાગ્યેજ જરૂર હોય કે સમાજ કે સમુદાય એ તે રાખ તળે છુપાયેલા અગ્નિ જેવો છે. એ અગ્નિને જે યથાસમય કિંવા પ્રતિસમય સંકારવામાં નથી આવતા તે બહાર એની જરા પણ અસર દરિટગેચર થતી
નથી; તેથી વારંવાર એની સં કારણું જરૂરી છે. જેટલા તા. ૧-૧-૩૫
મંગળવાર.
પ્રમાણમાં કાર્યકરે ચેતનવંતા ને ધગશભર્યા હોય છે એટલા
પ્રમાણમાં સમાજ જાગ્રત દશા ભગવે છે. તેથીજ સર્વથી વધુ અધિવેશન પછી. આવશ્યકતા તે કાર્યકરોએ પિતાનામાં રહેલી તદ્રાને તિલાંજલી
આપવાની છે. જયાં સુધી આપણી સમાજમાં આજીવન ભેખ એ તે સ કદના અનુભવનો વિષય છે કે પાક લણવાની સ્વીકારી માત્ર સમાજના અભ્યદય પાછળજ મંડી પડવાના મોસમ વ તું નથી ગણાતી, પણ ત્યાર પછી આવતા નિશ્ચયવાળા એક વણ ઉભી નહી થાય ત્યા સુવા
નિશ્ચયવાળો એક વર્ગ ઉબે નહીં થાય ત્યાં સુધી પ્રગતિનો શીતકાળના મહિનાઓમજ વકાળમાં જે પરિશ્રમ સેવી વિવિધ
પારે ઇચ્છિત પ્રમાણમાં ઉ ચ તેનાર નીજ, પણ એ સાથે પ્રકારનાં ધાન્યનું બીજારોપણ કર્યું હોય છે અને એ પાછળ એટલું પણ અવધારી લઈએ કે એ વર્ગ હાથ જોડી બેસી સતત દિવસ રાત તકેદારી રાખી સંરક્ષણ કરવામાં જ કિમતી રહી કેવળ સ્વપ્ના સજવાથી નથી પેદા થવાને, આપણાં સમયને ભાગ આપ્યો હોય છે તેનું જે સંદર પરિણામ છે. પ્રવાસે જે ચાલું હશે અને આપણું શ્રેય જે નિશ્ચિત હશે છે તે નિરખવાને રમણિય પ્રસંગ પ્રાપ્ત થાય છે. તેવી તે જરૂર એક દિન મેડ વહેલે પણ એ વર્ગ આપણામાંથી જ રીત અધિવેશન પ્રસંગે કષ્ટ સેવી પરસ્પર વિચારોના સમન્વય ઉદ્ભવશે. એ કાળ . કાસનું સ્થાન કાઈ એર રીતે કરી રાત્રિના ઉજાગરા વેઠી જે પ્રસ્તા પાસ કર્યા રાય તે ઝળકી ઉડશે. આમ ઉંચી મનોકામના હૃદયમાં ધારણું કરી તેની કિંમત આંકવાને, એનાથી જનસમાજમાં કેવી છાપ
આપણે ચાલુ સંગેની મધ્યમાં રહી રસ્તો કાપવાને છે. બેસે છે એને તાગ કહાડવાનો અને એ ઉપરથી ભાવી કાર્યક્રમ
પ્રસ્તાનું સિંહાવલોકન કરતાં પૂર્વે એટલી ભૂમિકા દેરવાને જે કાઈપણ અનુકુળ કાળ કપી શકાય તેમ તે પ્રચલિત વાતાવરણ પ્રતિ દ્રષ્ટિ રાખી, માત્ર પાંચજ એમાંથી
બાંધી લઇએ કે પચીસ ઉપરાંતની એ હારમાળામાંથી આપણે અધિવેશન પછીજ ગણાય.
ઉપાડી લેવા અને એની સાધના પાછળજ ચાટી જવું. તેજ માધવબાગમાં આપણી જૈન મહાસભા એટલે છે. આપણાથી હવે પછી મળનાર અધિવેશન વેળા કંઇ સંગીન કેન્ફરન્સનું ગાદમું અધિવેશન ધાર્યા કરતાં વધુ દબદબાથી કાય દેખ,ડી શકાય. મળી ગયું. એ પછી આજે કેટલાય મહિના વીતી ગયા કન્ફરસ જેવી મહાન સંસ્થા જરૂર સારાયે જૈન છે. દરમીઆન દેશમાં પણું એાછા ફેરફાર નથી થયા રાષ્ટ્રિય સમુદાયના નાના મોટા પ્ર પર વિચાર ચલાવે, સુચનાઓ મહાસભાએ પોતાના કાર્યક્રમમાં ધારાસભા પ્રવેશને સ્થાન આપી કાર્યવાહીમાં જબરો પલટો આણ્યો છે. મહા-માજીએ દેશના નષ્ટ થાય, મામ ચીંધી આપે. એ સંબંધમાં બે મત ન હાઈ
રજુ કરે અથવા તે ઘટતો પત્રવહેવાર પણ કરે, અગર તો થતા ઉદ્યોગમાં જીવન પુરવા એક નવિન સંધની સ્થાપના કરી શકે અને નાની મોટી સર્વ બાબતે પાછળ એ સંસ્થા છે. એ તરફ જોતાં દેશ પુનઃ એક વાર સીધી લડતના જે સ્થાન આપવા માંડે તે એ બધાને તે નજ પહોંચી શકે. કાયથી હાથ ઉઠાવી, રચનાત્મક માર્ગે વળે છે. આ પરિસ્થિનિ લગભગ બધાજ કામે એમ કરવાથી પાંગળા રહે. દ્રષ્ટિ સામે જોયા પછી એથી થયેલી અનુકૂળતાને સર્વ પ્રકારે કદાય એ સવાલ ઉઠાવવામાં આવે કે કન્ફરન્સ લાભ લેવાને સુગ લાવે છે, તે એ ચાર પ્રસંગને વ્યર્થ સી સંસ્થાને તે માત્ર દિશાસૂચન કરવાપણું જ હોય. એક ચર્ચાબાજીમાં વ્યતીત ન કરતાં આપણે પણ આપણી પણ પ્રશ્નો ઉકેલ આવા સારૂ કિંવા એકાદ ઠરાવનું પાલન મહાસભાને વધુ સંગઠ્ઠિત કરવાના પંથે પળવું જોઈએ, કરાવવા ખાતર એને પ્રબંધ કર શાપણું નેજ હોઈ શકે! જે
અધિવેશન ટાણે આપણી મહાસભાના ભૂતકાલિન ઇતિહાસ આ સવાલને સ્વીકારી લેવામાં આવે છે. કોન્ફરન્સ જેવી પરવે એની ઉજવલતા ને કીર્તિગાથા સંબંધે ઘણું ઘણું સંસ્થા માત્ર ત્રણ દિવસના જલસા જેવીજ બની જાય. અને કહેવાયું છે એટલે જૈન યુગના પાના પુનઃ એ સંબંધમાં જ્યારે એણે પસાર કરેલા કરા સબંધમાં કંઇ કરવાપણું ન ભરવા હેતુવિહીન છે. કોન્ફરન્સ જેવી મહાન સંસ્થા કેવળ હોય તે બીજી એવી તે કઈ સંસ્થાએ અગર વ્યક્તિઓ ગયા કાળના ગાલ પર રાચવા નથી માગતી. એ તે ચાલુ છે કે જે માથે મેક પહેરી સ્વયં આગળ આવી પ્રસ્તાવના સમયમાં પણ ગૌરવભેર કૂચકદમ કરવા માંગે છે, પછી ભલેને
(અનુ. પો. ૭)