Jain_Satyaprakash 1948 09

Author(s): Jaindharm Satyaprakash Samiti - Ahmedabad
Publisher: Jaindharm Satyaprakash Samiti Ahmedabad

Page 4

શ્રી જૈન સત્ય પ્રકાશ
[વર્ષ
છે
નવપદારાધના આદિને લગતો આ પ્રસંગ જણાવી લાવણીયારે તેનાથી આ પ્રતિમાની પ્રાણાવિકતા સિદ્ધ કરી છે. ૩
પછી ત્યાંથી તે પ્રતિમાજી વર્તમાન કેશરિયાજી તીર્થથી ૨૨ માઈલ દૂર ડુંગરપર ન્યતિગત ડુંગરપુરથી ૨૨ માઈલ દૂર હાલના ૪ બૌદાનગરમાં પધાર્યા, અને ત્યાં પણ વસ પૂજાય.
ત્યાર બાદ દિલ્હી ઉપર મુસલમાનોનું રાજય થતાં બાદશાહ ચઢાઈ લઈને વાગઢ તરા આવે છે. અને કેટલોક સમયે લઢવા છતાં તેને જીત મળતી નથી ત્યારે કંટાળીને બાદશાહ કાછ મુલ્લાઓની સલાહ લઈ પ્રતિમા સામે ગૌવધ કરવા લાગ્યા. ત્યારે પ્રતિમા પોતે જ
સાના ખણખણાટ સાથે ઊભી થઈને બાદશાહી ફોજ સાથે હવા લાગી. લઢતાં લત પ્રતિમાના શરીર ઉપર ચોરાથી ઘાવ લાગ્યા, બાદશાહની ફોજને ભગાડી, ત્યારે બધાય જન સદાય અને લાખે ગાડાં લઈ પ્રતિમાજી ધુલે આવ્યાં, ૫ અને ત્યાં વંશજાહમાં ભૂગભમાં પ્રભુને પ્રતિમા રહી. બાદ ત્યાંના વાણિયાની ગાય ચરતી ચરતી તે સ્થાને આવી, અને એની મેળે તેનું દૂધ ત્યાં ઝરી જવા માંડ્યું. ગોવાળને વાણિયાએ ધમકાવવાથી ગોવાળ અને વાણિયા બનેએ ગાયનું દૂધ તે વંશનલમાં ઝરી જતું જોયું. તે જ રાત્રિએ શેને રવનું આવ્યું કે, પ્રભુની પ્રતિમાને બહાર કાઢે અને લાપસીમાં નવ દિવસ રાખે, તે પહેલાં ન કાઢતાં. સવારે જઈ પ્રતિમા કાઢી લાપસીમાં રાખી, પણ છ દિવસ થતાં થતાં તે આ વાતની જાણ થતાં દેશતરોથી હજારો યાત્રિકે અનેક જાતની અનપાણી સુહાની બાધા-આખડીઓ લઈ આવ્યા અને તેઓએ ખૂબ આગ્રહ કરી પરાણે સાતમે દિન પ્રભુજીને લાપસી બહાર કાઢયા, જેથી પ્રતિમાજી ઉપર ઝીણા ઝીણું વાનાં ચિહ્નો રહી જવા પામ્યા, બાદ અધિષ્ઠાયકે સ્થાન આપી દ્રવ્ય દેખાડી દેરાસર બંધાવ્યું, અને પ્રતિમા છ ગાદી ઉપર વિરાજ્ય અને યજયકાર વર્યો. ૭ આ પછી લાવણીકારે વિ. સં. ૧૮૬૭માં બનેલી જગ પ્રસિદ્ધ-લગભગ ઐતિહાસિક જેવી–ભા સદાશિવની ચઢાઈને પ્રસંગે ઉપસ્થિત કરી તેને આબેહૂબ ચિતાર દર્શાવ્યો છે, અને ભરવજીએ તેને પ્રતિકાર કે જજ કરેલ આદિ વર્ણન કરતાં વચ્ચે વચ્ચે વીરરસનું તથા દુખથી પતિ બત જનેના પુકારનું કરુણરસભર્યું અદ્ભુત વર્ણન કરેલ છે.
8 અહીં કવિએ જે મયણાસુંદરીને મુખે લગ્નના બીજા દિને દેરાસરમાં આદિનાર ભગવાનની મતવાન છેઃ માં સ્તુતિ કરાવી છે, તેમાં ભાવગાંભીય' એવું કહ્યું - રચનાથી ખરેખર હાવકારનું કવિત્વ ઝળકી ઉઠે છે.
૪ જે પ્રાચીન કાળમાં ઘર નગર કહેવાતું અને વાર દેશની રાજધાની હતી, તેમ જ પરમહંત કુમારપાલના જીવનપ્રસંગમાં વટપદના વાણિયાને પ્રસંગ આવે છે તે ૫ણ આ જ સ્થાન જાણવું.
૫ આ બધું તેના અધિષ્ઠાયક દેવની માયા જાણવી. કે આજે પણ પ્રતિમાજી ઉપર તેવાં ચિલો સુક્ષ્મ દૃષ્ટિએ જોતાં જણાય છે.
૭ આ વાત કિંવદન્તી રૂપે લાવણીકારે સંગ્રહી છે. મેં જાતે પણ ઉઠ્યપુરના ગત ચતુમસ દરમિયાન કેટલાક અનુભવી વૃદ્ધોને મુખે પણ આ વાત કંઈક વિશિષ્ટતા પૂર્વક સાંભવેલી, અને તે બાજુ વિશેષ પ્રચલિત પણ છે.
-
mod