________________
શ્રી જૈનધમ પ્રકાશ.
પા૫–
J
પાપ શબ્દ તે બહુજ ન્હાને છે, પણ તેમાં ઝપાટો ઘણે છે. પાપનુ મૂલ્ય અમૂલ્ય છતાં વિના પૈસે-વિના તકલીફે તેની ખરીદી થઈ શકે છે. એવા ન્હાના શબ્દથી ઉદ્ધાર પણ થાય છે, અને ન્હાના શબ્દોથી પતન પણ થાય છે. ન્હાના શબ્દના માધુર્ય ગાંભીર્ય અને ફેલા-કાંઈ ઓછાં વેગવાળાં હતાં નથી. તેને વેગ વીજળીથી પણ વિશેષ હોય છે, તેના વેગને મન સિવાય અન્ય કોઈ વસ્તુ અટકાવી શકનાર નથી.
ધર્મ શબ્દ પણ કાંઈ હેટે નથી. તે સ્વર્ગ તરફ લઈ જાય છે, મૃત્યુ સારૂં ઉપજાવે છે, મૃત્યુ પછી ઈચ્છનીય ભેમીઓ થાય છે; જ્યારે પાપ નક તરફ લઈ જાય છે, મૃત્યુ બગાડી નાખે છે અને લક્ષ્ય રાશીના ઘેરાવામાં ગોથાં ખવરાવે છે. કહે ત્યારે પાપ પસંદ કરવા જેમ કે ધર્મ ? ધર્મચુસ્ત અને ડાહ્ય આદમી ધર્મને જ પસંદ કરે. - આપણું સમજશક્તિની ખીલવટ થતાની સાથેજ ઝીણું ઝીણું બાબતેમાં આપણે મનેકમને પાપ કરી બેસીએ છીએ, જાણવા છતાં તેમ કરવામાં પાછી પાની કરતા નથી-જ્યારે ધર્મ કરવામાં-દયા દર્શાવવામાં-દાન કરવામાં– દેહને દંડ દેવામાં બહુ જ પછાત પદ્ધએ છીએ. પાપ આપણું જાણવા છતાં જ બને છે. કહો, ધર્મ તરફ કેટલી બીનકાળજી !!
પાપને પુંજ શા માટે બાંધવે ? ઉત્તમોત્તમ મનુષ્ય ભવ મળેલ છે તે પુન્ય ઉપાર્જન કરવા અને પાપને ઠેલવા શા માટે કટિબદ્ધ ન થવું કે જેથી પાપને નાશ થાય.
ગુલાબચંદ મૂળચંદ બાવીશી.
પ્રાસંગિક બેધ. (પાત્રતા સંબંધી.) જે આપણું જીવન સ્વપરને ઉપકારક બનાવવું જ હોય તે આપણા વિચાર, વાણી અને આચારમાં અવશ્ય પવિત્રતા દાખલ કરવી જ જોઈએ. તેમજ રાગ, તેષ, કષાયરૂપી ઝેરને સમતા-અમૃતથી ટાળવું જ જોઈએ. સહુને સદબુદ્ધિ સૂઝી !
