Book Title: JAINA Convention 2011 07 Houston TX
Author(s): Federation of JAINA
Publisher: USA Federation of JAINA

Previous | Next

Page 163
________________ JAINA CONVENTION 2011 "Live and Help Live હું કરું છું.. હું કરું છું.........મારું છે” ---- આ વતોમાં નહીં સાર, મારું તારું......કરતાં કરતાં જન્મારાઓ જાય; હાથ કશું ના લાગે, ઠાલા ભારો વધતા જાય; વીપ્રભુની વારે જઈએ, સૌ સારા વાના થાય, મનના ફૂલડાં......(૨) ખીલતા જાયે ઊઘડે આતમ ધ્વાર, હું કરું છું શું હતું.......(૨) તારું રે ભઈલા ને શું રે તારું જાય? ફોગટના આ ફેરાઓમાં અટવાતો કાં જાય? સાંજ પડી.....(૨) સોહામણી સંધ્યા ખીલશે તારે દ્વાર, ઘોર અંધારાં ....(૨) પાછાં ઘેરાં ઘેરાં રે ઘેરાશે; મનનો આ દિવડો પ્રગટાવી લે તું મનવા; ફરીને આવી રે તક ક્યારે રે મલશે? કર્તવ્યય્યત થઈએ છીએ અને સમગ્ર વ્યવસ્થાને તોડી પાડવામાં નિમિત્ત બનીએ છીએ, સ્વ-પર બન્નેનું અકલ્યાણ કરીએ છીએ. ગાંધીજી કહેતાં કે અન્યાય કરનારો જેટલો દોષિત છે તેટલો જ અન્યાય સહેનારો પણ દોષિત છે. એ જ વાતને એક ડગલું આગળ લઈ જઈએ તો એ અન્યાયને મૂક સંમતિ આપનાર પણ અવશ્ય દોષિત બને છે. આત્મા અનંતવીર્ય છે એટલે કે અનંત શક્તિનો ધારક છે. એ પોતાના સ્વાભાવિક સ્વરૂપને ત્યારે અને તો જ પ્રાપ્ત કરી શકે જો એ દરેક પરિસ્થિતિમાં પરાક્રમ કરી બતાવે ! પછી તે પોતાના આંતરશત્રુ ક્રોધ, માન, માયા, લોભ સાથે લડવાની વાત હોય કે બહારની દુનિયામાં ભ્રષ્ટાચારનો પ્રતિકાર કરવાની વાત હોય; આ પરાક્રમ આપણામાં ન આવે તો આપણે ન તો સ્વનું કલ્યાણ કરી શકીએ કે ન તો પરનું. એટલે જ બધાં તીર્થકરો ક્ષત્રિયને ત્યાં જન્મેલ. પરાક્રમનું પાન એમને ત્યાં ગળથુથીમાં મળે છે. એ જ ક્ષાત્રશક્તિ આપણામાં પણ છે, માત્ર એને જાગૃત કરવાની જરૂર છે. આજના સમયનો એ તકાજો છે કે આપણે ધર્મના માત્ર નિષેધાત્મક સ્વરૂપને જ નહીં, પરંતુ વિધેયાત્મક સ્વરૂપને પણ સમજીએ. એ સમજ આપણા અપ્રશસ્ત રાગને પ્રશસ્ત બનાવવામાં સહાયભૂત થશે. એ પ્રશસ્ત રાગની શક્તિથી આપણે દીન-દુ:ખીના દુ:ખને દૂર કરી શકશું. વ્યક્તિ, સમાજ અને રાષ્ટ્ર પ્રત્યેના આપણા કર્તવ્યને નિભાવી શકશે. જેની સાથે આપણે જોડાયેલાં છીએ તે સમષ્ટિના સર્વ ઘટકોને ઉમદા બનાવવામાં આપણું યોગદાન આપી શકશે અને એ દ્વારા જ સ્વ-પર કલ્યાણને ચરિતાર્થ કરી શકશું. ઉપરોક્ત લેખમાં કોઈ પણ રીતે ઉસૂત્રપ્રરૂપણા થઈ હોય તો ત્રિવિધ મિચ્છામી દુક્કડમ.) ભૂલીને.....(૨) ભટકીને જીવડો આવ્યો આ સંસાર, મોહની વાટલડીએ વધતો જાયે એનો વિસ્તાર; કેમે ય એને.....(૨) લાગે ના સંસાર આ અસારઃ શરને એને, ચરણે એને જઈને જો લગાર; શૂન્યના સરવળા છૂટે, એકડ એકે થાય. હું કરું છું...... મારું છે" મિથ્યા છે આ વાદ, વાત કેવી... (૨) નાનકડી પણ કેમે ય ના સમજાય; જન્મારાઓ.....(૨) ભ્રમણાઓમાં વહેતા વહેતા જાયઃ અભિમાનના પહાડો વધતા વધતા ઊંચે ઊંચે જાય; '" કારની ફેણો ફેલાતી ફેલાતી ફૂંફાડા કરતી જાય; વાત તારી......(૨) સમજાય જો વીરો ઓગળતી એ જાય; હું કરું છું........મારું છે" મિથ્યા વાદો વહેતા થાય. હું કરું છું હિંમત શાહ 149

Loading...

Page Navigation
1 ... 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238