________________
--
----
-----શમિષા
— - ---
તા. ૨૦-૫-૬૦
*
-
૫ ૫ ૫ રાગ
લેખક – શ્રી રાજેશ
ઘડપણ
મારી રહી છે. આંખ ઉંડા કુવા જેવી બની ગઈ.
છે. કાન ખોર મારી ગયા છે... માદક મત્તજુવાની હસી રહી હતી એ વૃા.વન બાલપણાની બાલરમત એ ઘડપની કડી કાકાને બાદશાહ... હા, હા... ઘરનો રાજા.. મચાવી રહી હતી... વાંક કેડ. હાથમાં લાકડી... આજે એનું ઘમાં કંઈ મન જ નહી. જે ઘસ્ના ડગમગ થતે દેહ જોઈ જાણે નાનું બાળકે એલી લેકે ખમ્મા ખમ્મા કરતા હતા. પ બેલ ઉઠતાં કે હનુમાન ગઢીનું જાનવર નાસીને માનવ લન હતા. તેનું જે Jિiળને જ નહિ. લેકમાં અવતરી પડ્યું છે... ઘડપણ એડી જ : કઈ સકસ કરી બોવ જ કહેશે દરિદ્રતાનું અંતિમ પરિણામ... માનવ જીવનનું અંતિમ બડબડાટ કરે છે, સોપાન.. સોહામણી જીવન સંધ્યાનું ઇચ્છું ... જેને વિતી હોય તે જ જાણે તેની દશા.
તમને ખબર છે કે દુનીયા સ્વાર્થી છે સ્વાર્થ આજનો બાવકુ કાલે યુવાન થાય છે. આજને જ્યાં સુધી દો યાં સુધી હ... વર્તન
છે . લલનાની પાછળ લટુ બનેલ યુવાન કાલે કહ્યુ થાય તેની મા કાતી.. પણ છે. અને એ વૃદ્ધના માટે હેલું સ્ટેશન......... અરત થઈગયું તમે જાણે જ છે ને ?
હું પણ જોઉં છું આપ પણ જુવે છે કયારે ધનની પાછળ કયારે લલના પાછળ દરિયા પણ જઈ રહી છે પ્રભાત શમ ડરે ઉદ કુટુંબ પરિવાર પાછળ જીવન બરબાદ કર્યું આજે એ કેવી રંગબેર કાદવ . - - ના કપરું હૃદયમાં ભારોભાર પડી રહ્યું છે. દરેક કામ કેમ કશું જ ઇ . . જાવાનની વીતેલ અને સ્મૃતિ પટમાં આવતાં જ એક એક પાંખડીમાં નવ તન્ય પૂરા દે ફી વૃદ્ધ કંપી ઉઠે છે... એની ગ ારા વાદ કસ્તાં જ લઈ ર સ ા ધર : વડણ પોતાના વૃદ્ધત્વ ઉપર પિક મૂકે છે.
છે ક હીના દયને માણે છે. શાળાના
વેદપાઠના મંગલ નિ ગગનમાં ગુજે છે. દર માં.. વીતેલ પળે પાછી મેળવવા માટે છે
ઘંટાનાદ આને સારી બં છે કોઈ યાંત્રિક સાધન શિથી બનેલ છો ને વલ બનાવનાર છે કે જાદુગર... જીવનનું નવ ઘડતર કરનાર છે કાઈ કરતે...
પણ ક્ષણ બે ક્ષણ કલાક બે કલાક બાર કલાક
વીતે છે. તે પશ્ચિમ તરફ ઢળે છે... ખુશનુમા ગાલની લાલી આજે નષ્ટ થઈ છે.. દાંતની હેશ ફ પડે છે. અભાગણી દિશાઓ અગ્નિ વા અને કહે કે દાડમની કળી જેવા દો આજે રિચના બનાવે છે. દિશા સ્તબ્ધ બને છે. પક્ષીઓનું અળગા થયા છે ઉડી બબાલમાં પેલી લુલી લપકા રૂદન એમાં રાહાયક બને છે..
