________________
૧૪
ગુદ્ધિપ્રભા
શું શીતળદાસ
પાપ જ્યારે પેતાના કુર ચક્રનો એક વિકરાળ આં ફેરવે છે ત્યારે નવના તૈય માંધ પેદા થાય છે; અને માનવની માનવતા ક્રોધના ભ્રકર વાવાઝેડમાં શીયું વિશાણું બની જાય છે,
જેમ એક ભય કર ઝંઝાવાતી રમણીય અને ચિત્તાકર્ષક વન બદસુરત થઈ જાય છે જેમ એક વિરાટ ધીક પધ્ધ મનોહર અને ખુબસુરત મહેલાતાથી શાભતી નખરી નિદ્રામણાં ખંડેરેમાં સફાઈ જાય છે. તેમ ધપી દાવાનળથી દારે ભા કરોડો વની તપસ્યાઓ એક ક્ષણ મામાં બળીને ખાખ
થઇ જાય છે
ધ સુપ ચહેરાને કુરૂપ બનાવે છે. ક્રોધ દીકાળની પ્રતિના પવારમાં નાશ કરે છે. દેવ આશ્રયસ્થાનને તે ખાળીને ભરનીમૂત કરે છે; પણ સાથે રહેતા અન્યને પણ પ્રાયઃ સળગાવી દે છે. તેથી જ્ઞાનીજના કાધને માગની ઉપમા આપે છે.
જ્યાં સુધી કેધ સમૂળા નાશ ન પામે ત્યાં સુધી માનવત મુક્તિ દુર્લભ તા શું પણુ અશકય . પણ કેટલાક અજ્ઞાની આત્મારા ક્રોધના કરવા પરિણાભને અા વગર માનપાન મેળવવા માટે આદ્યસમતા સીતળાને ધારણ કરે છે, અને અંતરમાં ક્રોધથી ધમધમતા હૈય છે. પણ અવસરે તેવી
પ્રેતની શયતની ન હટ કર્યા વિના રહેતો નથી.
સીતલાસ નામના એક સત વનપુરના સુર ઉપવનમાં ધૂણ્ ધખાવી જૈન વ્યતીત કરા તા. એની કી ચારે દિશામાં મની ટેમ પ્રસરેલી હતી એનો અલૌકિક સમતાની વાત માનવ ખમ વાર ધમ ારા પામતી લેાની ધારણા
શ્રી મિત્રભનું
એકજ હતી કે તિાસ જેવા કાન તનારા એકપણ સાધુ નથી,
તા. ૨૦-૫-૬
આ લોક વાયકા સષ્ટિ શાન્તિભરના ગળે ન ઉતરી. એ ખુશી સમજના હતા કે તેન્દ્રિય સાધુસંત વિના અન્ય બાવામ માટે પૂર્વ સિદ્ શબ્ધ નથી. એમાં વધું પૂર્વી પાર્ટી ચલમ પીતા બાવાઓ માટે તે ના જ સત્યની શોધ કરવા શાન્તિભાએ એક વિક લાજે શીતળદાસની ઝુપડી પાસે જ કહ્યું,
* “શીબનાવી! ચેડ્ડી કદ " ધુમાં અગ્નિ ન હોવાથી હસતે માંગે શીતલદાસે કહ્યું.
" દિની, બાલ નહી હૈ'
હાવત્રુ મેમાં રાખી કરી શાન્તિભાએ કહ્યું.
*
'महेरवानी करके तो केबीसी
મોનીયલ '
ખાવાએ જરા કડક થઇ કહ્યું.
મ!
તે ?”
4.
દિતે નર્
શાન્તિભાઇ સમજી ગયા કે શીતલદાસ, ઉષ્ણદાસ શ્વાની તૈયારીમાં છે; એટલું જઇ પ્રસન્નમુખે જમા.
5 શ્રી હરી !' ઝાંખર અને ભરી છુપાવેલા ક્રમે લાંબા કાળ સુધી ટકતો નથી પ્શન વર્ક તે તે બનાવટ જ હું ... અના વલની મર્યાદા જ્યારે સમાપ્ત થાય છે ત્યારે તે પોતાનું કાશી રૂપ પ્રગટ કરે છે.
