________________
––બુદ્ધિપ્રભા–––––
૨૦-૫-૨૦
-
- * -
- -
પાળે એનો ધર્મ
ભગુભાઈ શાહ
શની ઘણય ના છતાય કંબલ અને સંબલને આંગણામાં બાંધી . માહીના આ ઉપાસને બાંગણામાં બાંધીને એ ચાલે છે અને શેઠને પ્રાણીમાત્ર પ્રત્યે દશા હતી અને એટલે જ કોઇ તેમને વિચારમાં મુક ગા.
દુઃખ ન આપે માટે પિતાના જ આંગણમાં આખરે શેઠે નિશ્ચય કરે છે અને શખવાનું નકકી કર્યું. પિતાને જ ત્યાં રાખવા કારણ કે બીજાને ત્યાં
હનદાસ શેઠ જૈન ધર્મના અનુયાયી હતા. મુકે તે ખેતી અથવા ગાડામાં વગેરેમાં જોડીને
આઠમ અને ચૌદશના દિવસે પૌધિવત ઉગતા, તેમને દુખી કરે શેઠને એ ન ગમે કારણ કે
ઉપવાસ કરતા અને સંયમ સતા ભાવે પ્રભુ કોઇ દયાપ્રેમી હતા, માહીર પ્રભુના ઉપાસક હતા.
ધ્યાનમાં દિવસ પસાર કરતા. કંબલ અને તેલ પણ આ કંબન કેણ, સંબલ કણ અને શેઠ આ જતા અને તે પણ ધીમે ધીમે ઉપવાસ કરવા કોણ એ સવાલ મનમાં ઉભે થાય છે, અને ? લાગ્યા. શેઠ ઘાસચારો મુકાવે છે પણ તે એમને એમ તે વાત આમ છે.
પડી રહે છે. આખરે જીનદાસ શેઠ પણ આ વાત
સમજપા અત્યાર સુધી દયાથી પ્રેરાઈને સંભાળ - મથુરા નામની નગરી છે.
રાખતા હતા. તેને બદલે હવે પોતે જે ધર્મ પાળે નદાસ નામના શેઠ અને સાધુદાસી નામના છે તે જ ધર્મ આરાધનાર આ કંબલ અને સંબલ મઠાણ છે.
પિતાના સ્વામિભાઈ છે એમ સમજી ના શેઠ
તેમનું વધુ ને વધુ લાલનપાલનું કરે છે. આ સાધુદાસી શેઠાણીને એક ભરવાડણ સાથે ગાઢ સખી પણ છે. ભરવાડને ત્યાં લગ્ન પ્રસંગ
પણ કાળની ગતિ ન્યારી અને અટકી છે. હતે પણ શેઠ શેઠાણી કેટલાક કારણોથી જઈ શકે
એક વખત ભડીવણ અક્ષાને મે મે હતે. તેવી સ્થિતિમાં ન હતાં પણ શેઠે ભરવાડ ભરવાડણને
ગામડાના લેકે પિતાની બદદ વાડીએ રે થી જેની જર પડે તે પોતાને ત્યાંથી લઈ જવા કહ્યું
આગળ લઈ જ્ઞાની રમત રમતા હતા. રાસને ધાધુદાસીએ પિતાના ધરે પિતાની સખી ભરવાડને
એક મિત્ર, શેને પૂછ વગર જ તેમના વાલા પહેરવા માટે પરાણે મા.
કંબલ અને સંબને લઈ ગયો અને પિતાના લગ્ન પ્રસંગ આનંદથી ઉજવાઈગ. છનદાસ વાનમાં જોયા અને બીજા બધા વાત કરતા શેઠની મદદથી ભરવાડની નાતમાં ભરવાડની વાહ આગળ નિકળવા ખૂબ માર માર્યો, આખરે સાંજે વાહ બેલાઈ અને સાધુ દાસીના ઘરેણાં તથા વસ્ત્રો બંનેને જીનદાસ શેહને ઘેર પાછા બાંધી એ. વિગેરે એ તો રંમ રાખે અને એટલે જ તેની વાદરૂપ ભરવાડ ત્રણ વર્ષ ને કંબલ અને સંલ ઉદગમાં કપિ ગાડીએ અદ્ધિ જોડાએલ નામના બે વાછરડા શેઠની ઘણીય ને તો કંબલ અને સંબલના શારીરના સાંધા તૂટી ગયા.
