________________
તા. ૨૦-૫-૨૦ - ---
પ્રભા—–
ગામમા કાળી કાર પડે છે કે હાથમાં રિસરણી લ: આ નિસણાઓ તે પણ હતી. જે આવ્યું તે લઈને દોડી આવ્યા. લુચા મુખી પણ મુંબી ત્યાં જે જે સહુને ડર હતો કે પણ ભારે દયાળ બનીને આવ્યું, પણ આગ તે જે અંદર ગયા તે મરી જશે. ઘર તૂટી પડયું ક મા કામ. ગમે તેટલું પાણી નાખી ને ! આવી સમજી ! આગમાં તે પાણી તેની ગરજ સારે ! મુખી
બંને તરફ નિસરણીઓ મંડાર ગ. એ છે અથી તે દોડો દોડો કહે, પણ મનમાં રાજી થયાં
ખા એમ બહાર નિકા આવ્યા. જ એક સાથે બધા કાશ !
તે તર છેલવાઇ ગયું, પર પેલા પ કર્યું છે ને કેમ રાખે અને મે મારી
4 દેરાસરો અંતરમાં લ ખતમ બુઝાવા શદ વાર થયું છે. નવા ફરનારે હોય તે
એક દડા સાતે બાદબંનું એક માન્યા. પાપ કદી બાવડ ચાવા છે હાથ કા ભાગ કે વાર
પ બું છુયું છે. સહુને પાર ૫ ગઈ હતી કે પર ઘા કરે. આ જ અરમા ગવાથી એક
આ ધાં કાળા 2 મુખીન હતું. અા ઘાટ ભાઈની ગયા છેઆ ઉધાડીને જોયું
ઘી નાખવું જોઈએ. તે ચારે કોર આગના લાકર ભડકા ! જાણે મા કાળ દ ન લબાવીને ભરખા લેવા બેઠી | એક મિત્રે કહ્યું: “એને એવી સજા કરવી
જોઈએ કે જે જુએ . ડી ને માંચી દે ને જગ ભઈબ છે એને જગાડમ એણે
જે સાંજે એ કાન બંધ કરી દે. ક થથરી કહ્યું : “ભાઈ, ડોઝ વાલેસર એ આપણી
S ય. મારે વિચાર તે એના રાક છે જેપડા કટકા વતી , ખટકી છે જલદી ચડે, નહિ તો
ન કરી ભર બજર નાખવાને છે એ બિના માયાને શકરિયા જેમ બધા જીવતા ભુંજાઈ જશું.”
પ. પછી જે થશે તે જોઈ લેવાશે.” સહ બા તરફ ધસ્યા. પણ નાસી છૂટાન ખજા ભાઇ છે કદા: “ભાઈ. તો વિચાર તા બંધ હતા, "ારણે એ બહારથી
" બરાબર નથી એને વથી મારી નાખે એટલે સાંકળા ચઢાવી દીધી હતી.
એને કઈ લેવાનું કે સવાર થયું ? એ એક વરાએ કહ્યું: “આ દિવાલ કવા સિવાય છૂટ ને આપણે બંધાણા, કેટનાં લફરાં વળગે. બાર કાને છે માટે નથી દિવાલ પણ છે એના કરતાં રાતવરત સીનમાં કે ફઢ મળે એટલે ઘણી લયી.”
લાકડી લઈ તૂટી પડીએ. મારીને હાથ પગ તેડી
નાખી ભલે બે, જિંદગી આખી ધારણ કર્યા ખાતે બે કામે લાગ્યા. તરત રસ્તો શોધી કરે” કાઢો. સાથી વધુ ભાર તે જાડા નવ વેડી. ઉભો. એના ઉપર એનાથી ઓછા છે ને
ત્રીજો ભાગ બંધ ક વધુ ડાહ્યો ને એણે એ ભારે છે ને એમ છ જણા ઉપરાઉપર
કહ્યું, “ એમ નહિ એણે જેવું પણ કઈ તેવું મારી ને . સાતમ ભળે પાત દિવાલ
તેનું કરીએ એનાં ખેત- પાદર ઉજડ કરી નાખી
કુવા પૂરી નાખીએ, ધાને મજામાં આગ કૂદીને બહાર પડ્યો.
ચાંપીએ, ને છેવટે ઘરબાર કી દઈ તને જે, દે એ બારણાની સાંકળ ઉઘડવા , વગર મા એનું એ છે અને તે પણ છતું તે ત્યાં પણ આગ લાગી ચુકી હતી. આ જઇને મેત !”
