Buddhiprabha 1914 07 SrNo 04

Author(s): Adhyatma Gyan Prasarak Mandal
Publisher: Adhyatma Gyan Prasarak Mandal

Page 25

ર
.
ગઝલ, ગરીબી જે તમારે તે, મુબારક તે હજો અમને, ન પર છે અમીરીની, અમારી દલ અમારાને. નમે શું મા પૈસાન ? અરે એ ચઢાવીએ ! નમે માથું અમીરાને? જુદા છે નાર તો દિલના ! થશે ? હા હા અમથી ? ખુશામદનાં ગીતા માં ? બહેતર તે પહેલાં જીભના શન ખંડ તો થાના. નહી નમશે ખુદા વિના ભરેલું તોરથી આ સર; ન ગાશે કોનાં ગીતો, ખુશામદનાં જ મારી. ભલે લોકો જીવે અહમમાં, કંઈ મુખનો અફી: અને મુમતામાં, મુક્તિની ભાસે છબી કડી, ચણવી મહેલને ઉંચા, થતા શાને મે મગર, સને હાથ ત્રણની હા ! જનીન છેલ્લે સુવાનું. ખજાનાઓ ભરીને તે ભલે આનંદમાં હાલે; રોડ પર ની થાશે, કર તો ખાક પથરની ! અહી કરીએ નર નાં ળકતાં સુખની ઉપર બના નારા સમ તે થશે નાબુદ ઝટ ચળકી. સુબ હસના. એ રતા, તમે પામર અમારે કા: સુખ દુઃખે હમે હસતા, કહો તમથી ન શું છે ?
મે ના કાળ કરીએ. મહેલોને ફાવાની ? હમારે કાજ દિને ઉઠાવ્યો મહેલ દુનીઓનો ! હમારે આંગણે સવિતા, શશિ, તારા, કર દીવા: બાળ અરબી ભર્યો વાયુ, પ્રભુના મંત્ર કે છે ! ખજૂનાઓ ન ચળ લક્ષ્મિ ત ભરના ઉમે કેદી; વીધા આપ સહુ માગ્યું. પછી પરવા શ લમિની? તમે પૈસા તણું રે, ઉંચુ મુખ રાખીને ફરતા; અલખની ધૂની ગજવીને, અમે હૂમને નહી ગણીએ? ભલે ગાડી અને વાડી–મની માલેકી તમને ગળાં રહેલી ગરીબેનાં મળેલી હોય તેથી શું ? ળકના સ્વાંગ ઉપરનાં ભીનર છે જુદનો દરીઓ; વ્યા ન હક્કબાજીના હળાહળ ઝેબ્ધી ભરીએ.