Atmanand Prakash Pustak 082 Ank 08

Author(s): Popatlal Ravjibhai Salot
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 6

તમે
લીધી. તેઓએ કહ્યું, “આ કીમતી ભેટેની આપણે ઓળખું છું. તમે મારા દાગીના પડાવી લીધા. જરૂર નથી આપણે તે સમાજને પાછી સોંપવી તમે મને તેની સાથે પણ શાંતિમાં રહેવા ન દે. જોઈએ. જરૂર પડશે તો આપણે સહેલાઈથી તમે પુત્રવધૂઓ માટે અલંકાર લાવી રહ્યા હોય ખરીદી શકશું.” હું ખૂબ ખુશ થયા. “હવે તમે તેવી કલ્પના પણ હું કેમ કરી શકું? તમે તે તમારી માતાને સમજાવશો ને ?-મેં કહ્યું. અત્યારથી મારા પુત્રને સાધુ બનાવી રહ્યા છો.
તેઓએ કહ્યું, “ચોક્કસ. આ અમારું કાર્ય. નહિ, અલકારો પાછા નહીં જ અપાય. વળી તેમને અલંકાર પહેરવાની જરૂર નથી. અમારે માજ
'મારે મારા હાર ઉપર આપને શો અધિકાર? માટે તેમને રાખવાની પણ જરૂર નથી. જ્યારે મેં જવાબ આપ્યો, “શું તે હાર તમને અમારે જરૂર નથી ત્યારે તેમણે તે જતાં કરવામાં મારી સેવા બદલ કે તમારી સેવા માટે અપાય શા માટે ના પાડવી પડે?' પણ બોલવું સહેલું છે, કરવું અઘરું છે.
Iએ કરેલ સેવા મારી પત્નીએ કહ્યું, “તમારે ભલેને જરૂર ન બરાબર છે, મેં રાત દિવસ આપને માટે શ્રમ હાય. તમારા બાળકને પણ જરૂર ન હોય. ઉઠાવ્યો છે. મારા ઉપર કામનો ઢગલો ખડક આપની શેહમાં, ભલે આપના સૂરમાં સૂર પુરાવે છે, અને મને અશ્રુઓ સારી બનાવી છે. આ હું પહેરું તેમાં આપની પરવાનગી ન જ મળે બધું મેં આપની સેવા ખાતર કર્યું છે.” પણ મારી પુત્ર-વધૂઓ માટે શું ? તેમને તો તે ધારદાર વચને હતા. કેટલાક હૃદય સંસજરૂર હોય જ. કોને ખબર કાલે શું બને ? રવા પણ નીકળી ગયા. પણ મેં તે અલંકાર પ્રેમ પૂર્વક અપાયેલ ભેટ જતી કરવામાં હું પાછા આપવાનો નિર્ણય લીધો હતો. છેવટે એક છેલલી જ રઈશ.”
યા બીજી રીતે તેમને સમજાવવામાં મને સફળતા આ પ્રમાણે દલીલોનો ધોધ વહેતો બો મળી. ૧૮૯૬ થી ૧૯૦૧ સુધીમાં મળેલી બધી અને છેવટે તેમાં અબુધારા પણ ભળી. પણ બાળકો ભેટ સુપ્રત કરવામાં આવી. ‘સ્ટ-ડીડ તૈયાર મક્કમ હતાં અને હું અડગ હતો. નરમાશ કરવામાં આવ્યું. બેંકમાં થાપણ રૂપે મુકવામાં થી કહ્યું, “બાળકને તે હજુ હવે પરણાવવાના આવ્યો. તેને ઉપયોગ મારી ઈચ્છા મુજબ કે છે. તેમને નાની વયમાં આપણે પરણાવવા ટ્રસ્ટીઓની ઈચ્છા મુજબ સમાજ માટે વાપરવાનું માગતા નથી જ. જ્યારે તેઓ મોટા થશે ત્યારે નકકી કરવામાં આવ્યું. તેઓ પિતાનું સંભાળી લેશે. વળી આપણું ' આ નિર્ણયને મને કદી પસ્તાવો થયો નથી પુત્રે માટે આપણે અલંકારોની શોખીની પત્ની અને મારી પત્નીને પણ તેમાં જ ડહાપણ છે તેમ ઓ લાવવા માગતા નથી, એમ છતાં જ્યારે સમજાયું. આ નિર્ણયે અમને ઘણાં પ્રલોભનેજરૂરત ઉભી થશે ત્યારે હું તો છું જ. ત્યારે માંથી બચાવી લીધાં છે. તમે મને કહી શકશે.”
હું મારો સ્પષ્ટ મત છે કે પ્રજાકીય કાર્ય. શું હું તમને પૂછું? હું આપને બરાબર એ કદી કીંમતી ભેટ સ્વીકારવી જોઈએ નહિ.
ક્ષમા યાચના આ માસિક અંકમાં કઈ અશુદ્ધિ રહી ગઈ હોય અથવા કોઈ ક્ષતિ મુદ્રણ દોષ હોય તો તે માટે મનસા, વસા, મિચ્છામિ દુક્કડમ્.
-તંત્રી.
૧૧૨)
[આત્માનંદ પ્રકાશ