Atmanand Prakash Pustak 082 Ank 08

Author(s): Popatlal Ravjibhai Salot
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 4

*
*
* છે જીવળી-કબી.
# #
જગતમાં સાધન-સામગ્રી પૂરતાં પ્રમાણમાં છે. જીવનમાં અવસર અને જીવનના સાધનો પ્રાય: સહુ માટે સમાન છે. કેટલાક લેકે મળેલ અવસરને સોનેરી અવસર બનાવી દે છે. સાધનને મહાન ઉપકરણ રૂપ બનાવી લે છે અને જીવનને સફળતાના શિખર પર લઈ જાય છે. કેટલાક લો કે સેનેરી તકને મિટ્ટીમાં મીલાવી દે છે.
એક ગાડીમાં ત્રણ મુસાફર સફર કરી રહ્યા હતા. એક ભારતીય, એક જાપાની એક ચીની. રસ્તામાં એક સ્ટેશન આવ્યું. ત્રણે જણે શેરડીને એક એક ટૂકડો ખરીદ્યો.
ભારતીય શેરડીના ટૂકડા કરી, ચૂસી તના છતાં ડબ્બામાંજ ફેંકી દીધા. ડબ્બામાં ગંદકી ફેલાઈ માખીઓ બણબણવા લાગી.
જાપાનીએ ચાકૂ વડે શેરડી છલી, ટુકડા કર્યા ચૂસી અને છતા વગેરે એક કાગળના ટૂકડામાં પડીકું બનાવી ડબ્બામાં મૂકી દીધું.
ચીનાએ ચાકુ કાઢયું, શેરડી છોલી, છીલકા ઉતારી જુદા રાખી દીધાં. શેરડીના ટૂકડા ચૂસ્યા અને છોતા કચરાના ડબ્બામાં નાખી દીધા. પછી બેગમાંથી રંગની પ્યાલી કાઢી, છલકાને રંગ્યા. તરકીબથી કાપીને સરખા કર્યા, અને એક સરસ પંખે બનાવ્યો. બીજું સ્ટેશન આવ્યું ત્યારે તે પંખો એક રૂપિયામાં વેચી દીધે. શેરડી ખરીદી હતી ફક્ત ૨૦ પૈસામાં. શેરડી ખાધી અને છિલકાંના એક રૂપિયા ઉપજાવે.
જીવન કલા અસારમાંથી સાર ખેંચવાનું શિખવે છે. નિરૂપયોગી અને બેકારને પણ ઉપયોગી બનાવવું–તે જીવન કલા. પત્નીને એક ટાણે તુલસીદાસે સાંભળ્યા અને ભગીમાથા યોગી બની ગયા,
પત્નીની હંસી અને આંસૂ સહ જુવે છે પણ સુભદ્રાને એક આંસૂ દેખીને, ધનજી ભેગોની વિષમ જાળમાંથી નીકળી ગની નૌકા ઉપર આરુઢ થઈ ગયા. મડદું તે સહુ જુવે છે પણ સિદ્ધાર્થકુમારે એક મડદું જોયું અને જીવનની અસારતાને બોધ પામી સાધના માટે નીકળી પડયા. - કલકત્તામાં એક નિવૃત્ત ન્યાયાધીશ સાંજે ફરવા નીકળ્યા હતા. ઝુંપડી પાસે આવેલ એક બુઢાએ પુત્રીને અવાજ દીધે, “બેટી ! સંદયા થયાને કેટલો સમય વીા ગયે. હજુ સુધી તે દીવા પ્રકટાવ્યા નથી.”
ન્યાયાધીશે ચિંતનમાં ડૂબકી મારી, મારા જીવનમાં સંધ્યા ઢળ્યાને કેટલાય સમય વીતી ગયો છે. હજુ મેં પણ દીપક પ્રગટાવ્યો નથી.” જીવનમાં પરિવર્તન આવ્યું. ઘરની જવાબદારી પુત્રોને સોંપી સંન્યસ્ત સ્વીકારી લીધું.
જૈન જગત ના સૌજન્યથી
૧૧૦
[
માનંદ પ્રકાશ