Atmanand Prakash Pustak 082 Ank 08

Author(s): Popatlal Ravjibhai Salot
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 9

ધમ.ભા.સ. લે. રતિલાલ માણેકચંદ શાહ
નડીઆદ
સત પુરુષે કહી ગયા છે કે, ભગવાન છે, તે નિત્યનિત્ય છે, અવિનાશી છે, અચળ છે, આત્માને બહારમાં ઢંઢવાની જરૂર નથી, તેતો સનાતન છે. તમારી ભીતરમાંજ રહેલો છે તે દેહરૂપી મંદિરમાં કસ્તુરી મૃગની નાભિમાં છે, છતાં સુવાસ અખંડ, આનંદ, જ્ઞાન, સુખમાં બિરાજે છે કયાંથી આવે છે, તેની તેને સમજ નથી તેથી કારણ કે તે તેના ગુણો છે. ભગવાનને બહારમાં તે મેળવવા ત્યાં ત્યાં ઝાંવા નાખે છે અને માથા શોધવો તે માનવીની મૂર્ખતા છે; તમારે આમાં પટકી કરે છે, તે કેવળ તેની ભ્રાંતિજ છે, છે જ ભગવાન છે; તેનું તમને દર્શન થયું નથી પિતાનામાં અને તેને શોધે બહાર તે તે મલે એટલે તેના પ્રત્યે તમને શંકા છે અને દેહને જ ખરી? ક્યાંથી મલે. એ જ પ્રમાણે પોતે આન દ
માની રહ્યા છો. ખરેખર હું એટલે આત્મા જ્ઞાન-સુખ રૂપ હોવા છતાં અજ્ઞાનતાને વશ વતી અને આમ એટલે ભગવાન; આમામાં જે મૂળ બહારના પદાર્થો જેવા કે, સ્ત્રી-દ્રવ્ય-વાડી ગાડી ગુણે પડયા છે; તેનું પ્રગટીકરણ કરી એ એટલે બાગ-બગિચા-બંગલા, કુટુંબ, પરિવારદિઆપણે પણ ભગવાન. જે જે ભગવતે થયા માં થી સુખ શોધતે ભમ્યા કરે છે અને છેવટે પહેલાં આપણા જેવા જ ભટકતા આમા થાય છે દુઃખને અનુભવ એટલે પસ્તાય છે; હતા, તેઓ એ પ્રથમ સમક્તિ પ્રદુત કર્યું પિલા મૃગની જેમ આપણે સંસારરૂપી જ ગલમાં અને આત્માને આત્માથી ઓળખી તેમાં પુરુષાર્થ વિષયરૂપી કાંટાઓમાં સુગંધરૂપી સુખ શોધીએ તેમજ વીર્યને ફેરવતાં, સ્વસ્વરૂપમાં રમમાણ છીએ અને છેવટે દુઃખી થઈએ છીએ. રહી રાગ-દ્વષને વિલીન કરી કેવળજ્ઞાનનો આવિ
- અજ્ઞાનદશા એજ સંસાર સાગરમાં ડુબકીઓ કાર કર્યો અને પ્રભુતાનું પ્રગટીકરણ કર્યું, તે
- ખાવાનું મુખ્ય કારણ છે, તે દષ્ટાંત દ્વારા અત્રે પ્રમાણેને પુરુષાર્થ આપણે જે આ ચરીએ તે
સમજાવવામાં આવે છે. એક બેબી તળાવના આપણે પણ પૂર્ણતાને પામીએ જે નિઃશંક
આરે લૂગડાં ધોઈ રહ્યો હતો, તે જગ્યાએ એક હકીકત છે. પ્રભુતા પ્રાપ્ત કરવા માટે બીજે કઈ
વૃક્ષ હતું, તેના પર સમડીએ માળો બાંધે હત; રાહ નથી તેમજ તે કોઈને ઈજા નથી. અંધ- તે માળમાં સમડીએ હીરા-માણેક જડીત સુર્વણમમાં અધમ માનવી પણ જે વિભાવમાંથી સ્વ. ને હાર, જે રાજાની રાણી અગાસીમાં સ્નાન ભાવમાં આવે, અને વીતરાગ ભગવતે બતાવેલ
લ કરી રહી હતી તેણે સ્નાન કરતી વખતે ગળા
છે ? આધ્યાત્મિક પથ પ્રયાણ કરે તો તે પણ માંથી કાઢી બાજુમાં મૂક્યો હતો તે ઉપાડી લાવી પૂર્ણતાને પામી શકે છે.
માળામાં મુકી હતે, તેનું પ્રતિબિંબ પાણીમાં તુજ તે છે” તે જેવો છે તેવો જાણી પડી રહ્યું હતું. તે દશ્ય જોઈને, બેબીને લાગ્યું સુખી થા, મત્વા ધીરે હર્ષ શેક જાતિ” કે, હીરા-માણેક જડીત સુવર્ણ હાર પાણીના તે ભગવાનને જાણી ધીર પુરુષ રાગ-દ્વેષ તજે તળીએ પડેલ છે. તે કાઢવા માટે તેણે અથાક
જુન-૮૬]
[૧૧૫