________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
अस्तीह भद्रेश्वरनामधेय पुर वर कच्छकृतैकशेाभम् । * સર્વાંગસુતિ; જ્ઞાતિ ૨.૨ ॥ કચ્છમાં ભદ્રેશ્વર નામે સુન્દર નગર હતું. दिव दैवतमन्दिरेषु
घावात् अर्तिरमध चासीत् ॥ २.६ ॥ ત્યાં દેવાલયમાં દિવસ ને રાત Üટાનાદ થાય તેથી કળકાળને પેટમાં દુખતું.
महेश्वरस्यैकजयाय कामः चकार रूपाणी सहस्रशोपि । यत्राभुताकारविशेषभाजां રૂમેન'મત્તવજ્ઞાનામ્ ॥ ૨૬ ત્યાંના તરુણુ એવા હષ્ટપુષ્ટ ને રૂપાળા હતા કે જાણે શિવજીને હાર ખવરાવવા સારુ કામદેવે બહુ રૂપ ન ધારણ કર્યાં... હાય.
निशासु सौघोपरि स्थितानां मृगीदृशां यत्र च चारुगानम् । आकर्णयन्तं स्वमृगं सुधांशुः याताय कृच्छात् त्वरयांबभूव ॥ २.८ ॥ સાંની કિન્નારકડી તરુણીઓ અજવાળી રાતે મધ જેવા મીઠા રાસડા લેતી, તે સાંભળવા ચન્દ્રમાના મૃગલા પૃથ્વી ઉપર ચાહ્યા આવે, અને ચન્દ્રમા એને તેડવા આવે પણ એને ક્રમે યે પાછા
વળવાનું મન ન થાય,
તથા च नदीतीरे संघ' पकतां
H: ।
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
એનું નામ તે શ્રાવક
યયાત્ર
मग्न अर्काश्वाः रथं .. RTઘન ॥ ૬.૩૮ || ભદ્રેશ્વરમાં શ્રીમાળી વણિક રહેતા હતા, જે કહેતા કે જગદમ્બા શ્રીદેવીના હૈયાના હારથી અમારી ઉત્પત્તિ થઈ છે. તેમાં મુખ્ય જગડ઼ [જગ—દેવ?] હતા, જે પરદેશ સાથે વેપાર ખેડીને બહુ ધન કમાણા હતા. એણે મોટા સંધના સંઘપતિ થઇને શત્રુંજય તથા રૈવતક ( ગિરનાર )ની યાત્રા કરી હતી. સધતિના હાથી, ઘેાડા તથા રથને લીધે આકારામાં એટલી રજ ઉડે કે તેથી કરીને સ્વગંગાને કાંઠે ગારા ગારા થઈ જાય અને એ ગારામાં સૂર્યનારાયણુના રથને એના ઘેાડા માંડ માંડ ખેંચી શકે. મીનિયામાસ થીમજી'ક્ષિતામ્ અસૌ મદ્રેશ્વરે સ્ટેઇજીસ્ણત: લહુ ॥ ૬ ૬૪ ॥
જગડુજીએ દેવાલય ચણાવ્યાં, એટલું જ નહિ પણ ભસીય ચણાવી, કેમકે જેમ બીજા સૌ તેમ મુસલમાન પણ એના ગ્રાહક હતા. शतशः कारयामास ग्रामे ग्रामे पुरे पुरे । सुधास्वादुजला वापीः जगडू: क्षितिभूषणम् ॥६.६५॥
ગામે ગામે તે નગરે નગરે એણે અમૃત જેવા મીઠા પાણીની સા સા વાવ કરાવી. ઢીમ્નાનિચદ્રવને છુ થતીનેષ્વય વિમાત્। दुर्मि सर्वदेशेषु भावि वर्ष त्रयावधि ॥६.६८॥ સંવત ૧૩૧૨ માં દેવસૂરિ જગડુજીને કહે, દેવાના પ્રિય, માણુસ આગળ પૈસા હાય તે। સમાજની
For Private And Personal Use Only
