Atmanand Prakash Pustak 047 Ank 08

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 4

CA શેઠ નગીનદાસભાઈ કરમચંદને જીવન પરિચય.
પાટણ એ ઈતિહાસપ્રસિદ્ધ ગુજરાતનું પરંપરાથી પાટનગર છે. જૈનદર્શનના વિશાળ સુદર જિનમંદિર, પૂર્વાચાર્ય મહારાજાઓ રચિત વિવિધ જૈનસાહિત્યના પ્રાચીન જ્ઞાનભંડારો, અનેક વિદ્વાન આચાર્ય દેવ અને મુનિપુગોથી વારંવાર થતાં ચરણસ્પર્શ થી તે જેનપુરી કહેવાય છે. વળી તેના ઉપર યવનના અનેક આક્રમણ થયા છતાં જે પોતાની સંસ્કૃતિ સાચવી શકયું છે, અને ભૂતકાળના સરસ્વતી-લમીના ઉપાસકો, દાનવીરા, શૂરવીરો અને ધર્મવીરાની ભૂમિ તરીકે જેની ગણના થાય છે, ત્યાં પરંપરાએ કરી વર્તમાનકાળમાં પણ જૈન સંકારી અનેક કુટુંબો વસે છે, તેવા એક ધર્મપ્રેમી કુટુંબમાં, જેમનું જીવન અનુકરણીય, સખાવતી અને ધમી પુરુષ તરીકે ગણાય છે તે શેઠ નગીનદાસભાઇનો સ. ૧૯૩૬ ના આશા શુદિ પંચમીના રોજ પિતાશ્રી શેઠ કરમચંદ્ર અને માતુશ્રી દિવાળીબાઈની કુક્ષિએ જન્મ થયો હતો. પૂર્વના પૂણ્યોદયે જૈન સંસ્કાર, વ્યાપાર, લક્ષ્મી અને કુશાગ્ર બુદ્ધિ વારસામાં સાંપડેલ હોવાથી લઘુવયમાં સામાન્ય કેળવણી લઈ, સં. ૧૯૫૫ ની સાલમાં મુંબઈ વ્યાપારાર્થે ગયા અને ત્યાં ધુમી પુરુષ શેઠ હાલાભાઈ મગનચંદની સલાહવડે વ્યાપારમાં આગળ વધતાં લક્ષ્મી, ધર્મભાવના વધતાં ત્યાંના વ્યાપારી વર્ગ માં સારી ખ્યાતિ મેળવી. વ્યાપારી પ્રવૃત્તિ વધતી જવા છતાં ધર્મશ્રદ્ધા વારસામાં ઉતરેલી હોવાથી આવશ્યક ક્રિયા, દેવ, ગુરુભક્તિ, ગુરુમુખ–શાસ્ત્રશ્રવણ વગેરેનો નિત્ય વ્યવસાય પણ સાથે ચાલુ જ હતો. વિદ્વાન મુનિમહારાજેની ભક્તિ, પરિચય અને શાસ્ત્રશ્રવણવડે મળેલી સુકૃત લક્ષ્મીને સદ્વ્યય કરી આત્મકલ્યાણ સાધુવાની ભાવના જાગ્રત થઈ. પ્રથમ સં. ૧૯૬૯ માં શ્રી સિદ્ધગિરિ તીર્થમાં ચાતુર્માસ કર્યું. સ. ૧૯૭૩ માં કુટુંબીઓસહે વિધિવિધાનપૂર્વક નવાણ' યાત્રા કરી, શ્રી તળાજા તીર્થન સંઘ કાઢ્યો હતો, અને સંવત ૧૯૭૭ ની સાલમાં કેસરીયાજી, રાણકપુર વગેરે તીર્થોમાં પણ તે જ રીતે ભાવનાપૂર્વક યાત્રા કરી હતી. સ. ૧૯૮૨ ની સાલમાં પાટણમાં શ્રી વિજયનેમિસૂરીશ્વરજીની નિશ્રામાં ઉજમણ', મહાસ્નાત્ર વગેરેથી શાસનની પ્રભાવના કરી ઉદારચિત્તે ધન વાપર્યું હતું. ઉક્ત આચાર્ય મહારાજ તેમજ શ્રી જિનભદ્રવિજયજી આચાર્યશ્રીના ઉપદેશથી સ’. ૧૯૮૩ ના માગશર વદિ ૧૩ ના રોજ શ્રી ગિરનાર જી તીર્થને સ’ઘ, તીર્થ ઉપરીયાળા, ધ્રાંગધ્રા, હળવદ શ્રી કચ્છ ભદ્રેસર તીર્થ, મોરબી, જામનગર, ગોંડલ વગેરે સ્થળોએ પ્રયાણ કર્યું હતું. જેમાં આચાર્ય દેવો, સાધુ-સાધ્વી સુમારે પ૦૦ અને પંદરશેહથી