Atmanand Prakash Pustak 006 Ank 03

Author(s): Motichand Oghavji Shah
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 2

૫૦
આત્માનન્દ પ્રકાશ
સગુણલાલને સંસ્કૃત સંસાર.
( અનુસંધાન ગયા અંકથી ). એ સમયે એ શહેરમાં સર્વ કેઈની થઈ પડેલી અત્યંત દયાજનક સ્થિતિ નિહાળી શેકસાગરમાં ડુબેલે સદ્ગુણલાલ નામને ગૃહસ્થ કે જેના અનુકરણ કરવા લાયક, શ્રવણુ મનન ને નિદધ્યાસનને ગ્ય, ગૃથાશ્રમના અનુપાલન સંબંધી સમજણ ભરેલા શુદ્ધ વિચારે પહેલા પ્રકરણમાં આપેલા છે, અને જેને સંસાર આપણે અત્યારે આલેખવા માગીએ છીએ, તેજ એકલે
દવે પૈર્યને ધારી ” ભવિતવ્યતાને બળવાન્ ગણી શાન્ત થઈને બેઠા હતા. “ ભૂત–કાળ ગયે તે તે ગયે, થવાનું હતું તે થયું, વર્તમાન પણ આ પ્રકારનાં કલેશાદિથી નિર્ગમન કરવો પડે– છે; અને ભવિષ્યમાં પણ જે લખ્યું હશે તે સહન કરવું પડશે. કારણ કે વિતરિ દે રોજિતું જા સાથ" આમ તે પિતાના માનસ સરોવરમાં રાજહંશરૂપી ઉચ્ચ વિચારોને જ અવકાશ આપતે એનાં જળને કદિ પણ કનિષ્ટ તર્ક-કુતર્કથી ઓળાવા દેતે નહીં. સર્વ કેઈ ફર્યાદ કરતું–કઈ કહેતું કે જેના દિવસ પહોંચી વન્યા છે તેને જ મરકી થાય છે; કોઈ કહેતું કે જેને ઘડે પાપે ભરાઈ ગયે છે તેને જ મરકી લાગુ પડે છે. કોઈ એમ સમજાવવા મથતા કે જેઓ નિરન્તર નાહ્યા ધોયા વિના અશુદ્ધ અંગે પાંગ કે મલીન વેશને ધારણ કરી રહે છે, એવાઓને જ મરકી સપાટામાં લે છે, તે કઈ એમ સાબીત કરવા આગળ પડતા કે જેઓ આહાર વિહારાદિમાં નિયમિત રહેતા નથી, પચ્ચ કુપચ્ય સમજતા નથી, અને ગમે તે વખતે જે આવ્યું તે ખાઈ જતાં પૂર્વે વિચાર કરતા નથી એવાજ મરકીને શરણે થાય છે. આમ જે જે મતને લોક અનુસરનારા હતા, અથવા જે જે વૃત્તિ જેએની હતી, તે તે મત કે તે તે વૃત્તિને સુદઢ કરનારા સૂત્ર (?) એ નવાં રચીને મુખપાઠ કરી રાખી રસ્તે “કમળ” ને “ક” “ખજુરાને “ખ” એમ જયાં