Atmanand Prakash Pustak 006 Ank 03

Author(s): Motichand Oghavji Shah
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 8

આમાનદ પ્રકાશ, પણ માણસ ધારે છે શું અને દૈવ બનાવે છે શું ? “જીવ અનેરું ચિતપે, દેવ અને હેય”: કારણ કે એક દિવસ બિછાનામાંથી ઉઠતાં સદ્ગુણલાલની એકદમ તબીયત બગડી આવી. એણે ઉઠવાને ઘણું ઘણા પ્રયત્ન કર્યા પરંતુ એની તાકાત એકદમ ઘટી ગઈ. તાપ પૂરજોશમાં આવ્યું અને એનાં હૃદયમાં ધડાકા થવા લાગ્યાં. ઘરનાં ન્હાનાં હેટાં સર્વે જાગી ઉઠયાં ને એને માટે કોઈ કંઈ તે કઈ કંઈ ઉપચારને અર્થે આમતેમ જવા આવવા લાગ્યા. કહે વાયું કે કંઈ કુપચ્ય થયું હશે ને પેટમાં ભાર હશે એના જેરથી આ તાવ એકદમ જોરથી આવે છે તે હમણું ઉતરી જશે. પણ સગુણલાલને તે જીવ અંદરખાનેથી એ ગભરાવા લાગ્યું કે તેણે ધાર્યું કે હું હવે થોડે વખત દુનિયામાં છું. પાસે રહેનારા એક પાસ થયેલા દાકતરને બોલાવી દવા લીધી. પણ એણે કંઈપણ અસર કરી નહિં. આ બે દિવસ અને રાત્રી એજ અવસ્થામાં પસાર થઈ. બીજી સવાર થતામાં તે મૃત્યુનાં સર્વ ચિન્હો પ્રકટ થયાં. ચાર પહોરની બિમારીમાં : વાત વધી પડી. પણ એટલામાં ૫. ડેશના એક વૃદ્ધ અનુભવી હકીમને કઈ જઈને તેડી આવ્યું. આવા મરકીના કેસવાળાને જેવા જતાં બહુજ હકણ સ્વભાવના છતાં હકીમજી આવ્યા તો ખરા. પણ કેસને દૂરથી જ જોઇને પિતે સાથે કોઈ પુરાણ જડી બુટી લાવ્યા હતા તે ઘસીને દરદીને કલાકે કલાકે પાવાનું કહીને ગયા. સાથે કહેતા ગયા કે “દરદીની પાસે સામટાં માણસોએ બેસી ન રહેવું, પણ એને એકલે સુઈ રહેવા દે. જે એને નિદ્રા આવી ગઈ તે જાણવું જે ભય સર્વે દૂર થયે. અને એ વિષે પાછી મને જલદીથી ખબર આપવી. ” એ વૃદ્ધ અનુભવી હકીમજીની સૂચના મુજબ બે ત્રણ વખત સદ્ગુણલાલને દવા આપવામાં આવી અને ત્યારપછી એને એકલે ઓરડામાં મૂકીને સિા ખસી ગયાં, જો કે એને શું થાય છે, એ કંઈ બોલે છે, બે લાવે છે કે કેમ વગેરે જેવાને ગુપચુપ કેઈ દેઈ ઓરડામાં આવી જતું.