________________
ફિબ્રુઆરી ૧૯૬૭ ઉત્તરાયણ
( ૩૧ ન હોય એથી તેમને કંઈક ખાલી ખાલી લાગતું થાઓ. માણસને એ સ્થિતિમાં જ સાચું જ્ઞાન હોય છે અને જેવી રીતે સહેલાઈથી પૈસા મળ્યા થાય છે કે દાન કોને અને કેવી રીતે કરવું જોઈએ. તેવી રીતે સહેલાઈથી કીર્તિ મેળવવા માટે તેઓ જેની કમાણી પરિશ્રમથી મેળવેલી નહીં હોય, કીતિના માર્કેટમાં જાય છે. ધનપતિઓના આશ્રયે
જેની કમાણી સત્યથી, નીતિથી, પ્રમાણિકતાથી મેળઊભી થયેલી ધર્માદા સંસ્થાઓ એ મોટે ભાગે કીતિના
વેલી નહીં હોય, જેની કમાણી કપટ, દગ, નિર્દયતા ભાટ જેવી હોય છે. જેમ લિમિટેડ કંપનીથી ઊભા કે બીજાનાં દિલ દુભીને મેળવેલી હશે તેવો માણસ થયેલા એક કારખાનામાં શેરહોલ્ડરને પાતે રોકેલ મૂડી પોતાને વધારેમાં વધારે પુણ્ય થાય કે ફળ મળે ઉપર સારા પ્રમાણમાં ન મળતો હોય છે, તેમ આવી તે માટે દાન આપવા ઉત્તમ સુપાત્ર વ્યક્તિને સંસ્થાઓમાં ડોનેશન (દાન) આપનારાઓને તેના
શોધવા નીકળશે અને તે આખી પૃથ્વીમાં ફરીને પ્રમાણમાં બદલામાં કીર્તિરૂપી નફો મળતો હોય પણ પોતાને સુપાત્ર લાગતી જે વ્યક્તિને શોધી છે. પ્રમુખ, મંત્રી, આશ્રયદાતા, દ્રસ્ટીમંડળને સભ્ય,
કાઢશે તે વ્યક્તિ ખરેખર તો લુઓ, દંભી, કપટી આજીવન સભ્ય આવા ઉથ નીચ સ્ટેજનાં સ્થાન
પાપી અને બીજાને રંજાડનાર જ હોવાનો સંભવ તથા રિપોર્ટમાં નામની જાહેરાત વગેરે દ્વારા પૈસા છે. અથવા અંદરખાનેથી સેનાને બદલે પિત્તળ જ ખર્ચનારાઓની કીર્તિકામના પોષાતી હોય છે.
હશે. પેલે માણસ પૃથ્વીમાં તેની અક્કલ પ્રમાણેની આમાં પણ કેટલાક કાબેલ માણસો અ.ગળપડતો
સુપાત્ર વ્યક્તિની શોધ કરતો હશે તે દરમિયાન તેની ભાગ ભજવીને ખર્ચલ પૈસાની અપેક્ષાએ બીજાઓ
નજીકમાં, તેના પગ તળે કે તેની નજર તળેથી પસાર કરતાં વધારે કીર્તિ મેળવી જતા હોય છે અને થતી ખરેખરી સુપાત્ર વ્યક્તિઓને તે જોઈને બીજા કેટલાકે વધારે પૈસે ખર્ચવા છતાં કીર્તિ ઓળખી નહીં શકે. મેળવવાની બાબતમાં પલાઓ કરતાં પાછળ રહી
કેટલાક માણસો સુપાત્ર વ્યક્તિ શોધી જતા હોય છે અને મનમાં તે બાબતને બળાપ કાઢવાની ચિંતામાંથી છૂટવા માટે જાણીતી ધાર્મિક ધારણ કરતા હોય છે
કહેવાતી સંસ્થામાં દાન કરી દે છે. આમાં પણ . આ રીતે પૈસા ખર્ચવાથી માણસની કીર્તિની વરસાદ કેટલીકવાર નજીકનાં સુકાતા ખેતરોમાં ભૂખ કેટલાક વખત માટે અમુક અંશે સંતોષાતી વરસવાને બદલે સમુદ્ર પર જઈને ષ્ટિ કરી દે હોય છે અને પોતે દાન પણ કર્યું, પુણ્ય પણ તેના જેવું થતું હોય છે. મેળવ્યું અને કીર્તિની પોતાની ભૂખ પણ ભાંગી, સુદર્શન કહે છે : અપ્રમાણિકતાથી મેળવીને બી જાઓને પાછા પાડવા અને બધાની વચ્ચે પોતે તેમાંથી થોડુંક આપવું તેના કરતાં પ્રમાણિકતાથી વધારે યશ મેળવ્યો એમ એક કાંકરે ઘણાં પક્ષી માર- મેળવવું એ વધારે શુભ છે. આમ છતાં જેની પાસે વામાં પોતે સફળ થયા એમ તેમને લાગતું હોય છે. હોય તેણે આપવું જ જોઈએ. ત્યાગપૂર્વક ભોગ
પરંતુ દેવગે જ્યારે પૈસા પાસે નથી રહેતા વવું એ સૌ કોઈને માટે ધર્મ છે. જેની પાસે ત્યારે વાહ વાહ કરનારાઓ દૂર જતા રહે છે, હેય એ જો ન આપે, આપ્યા વગર ભોગવે તો ચેરિટીબર્ડના મંત્રી કે સભ્યપદમાંથી નામ નીકળી એથી પાપ લાગે છે. પાપ લાગે છે અર્થાત તે જાય છે અને પહેલાંની જેમ બીજાઓનું ધ્યાન વ્યક્તિ હીન–અધમ બને છે. તેના જીવનમાં પિતાના પ્રત્યે આકર્ષાતું બંધ થઈ જાય છે ત્યારે વિકાસ, પ્રકાશ કે વ્યાપકતા નથી આવતાં, તેનું જે મનુષ્યોને પહેલાં તેમની ખરી ભૂખની સ્થિતિમાં જીવન ઉત્તરાયણથી વિરુદ્ધ-અધોગામી બનતું જાય છે. અધે સુકે રોટલો આપે હોય છે, જેમને ખરા જેની પાસે અશુભ લક્ષ્મી હોય–અપ્રમાણિકતાથી કે દુઃખના ટાણે ખાનગીમાં પાંચ પૈસાની મદદ કરી હીન માર્ગે મેળવેલું ધન હોય, તે ધન તેણે જે લેકેની હેય છે તેઓ જ ફક્ત અંતરથી દુઆ દેતા હેય મહેનતમાંથી તે ઉત્પન્ન થયું હોય તેમને પાછું આપી– છે અને સહાનુભૂતિથી જોતા હોય છે કે પૂર્વે મને દેવું જોઈએ અથવા પાછું આપી શકાય તેમ ન કપરી સ્થિતિમાં મદદ કરનાર આ માણસનું કલ્યાણ
હોય તો ફરીથી તેવી રીતે ધન ન મેળવવાનો દઢ
