________________
૧૮૮ : મહાસાગરનાં મોતી
સંસારના સુખને ઠેષ પ્રગટે અને મોક્ષ તમે ખાત્રીથી કહે કે આ ધર્મક્રિયા સુખને રાગ પ્રગટે પછી મુક્તિ છેટી શાની રહે? મેક્ષને માટે કરીએ છીએ એટલે એ ક્રિયા
આજે દુખના ઉપર જે શ્રેષ છે, તે અધ્યાત્મમાં જાય. ષ જે સંસારના સુખ ઉપર થઈ જાય તે અમે જે ધમ કરીએ છીએ, તે સંસારના દુઃખ ગયું સમજે.
સુખને માટે નહિ, પણ અમારૂં ધ્યેય તે મોક્ષ દુખથી ડરીએ નહિ, અને સુખને ઇરછીએ. સુખને જ મેળવવાનું છે, જેના હૈયામાં આટલું નહિ તે કમ ભાગવા માંડે.
પરિવર્તન થઈ જવા પામ્યું હોય તેના ઉપર દુનિયાનાં અને તે માપ છે પણ
મેહને અધિકાર રહ્યો નથી, અને વિવેકને સંસાર ચક્રને માપ નથી. સંસારના ચક્રથી
અધિકાર શરૂ થયે છે. બચવાને માટે શ્રી વીતરાગના ઘરમાં પેસવું
સઘળા અભ, સઘળા દુર્મ અને ભારે જોઈએ.
કમી એવા સઘળા ભવ્ય પણ મેક્ષના હેતુથી સંસાર એ તે આત્માનું વિકૃપ સ્વરૂપ
છે આ ધમ ક્રિયાઓને સેવનારા બને જ નહિ. છે, અને મોક્ષ એજ આત્માનું સાચું સ્વરૂપ છે. પાપનો રસ ઘટી જાય, સંસાર પ્રત્યે
સંસારથી ભયભીત બન્યા વિના શ્રી બહુમાન ન રહે અને સર્વત્ર ઔચિત્યને વીતરાગનાં શરણને સાચા ભાવે સ્વીકારી શકાય જાળવીને વતન કરે, આ ત્રણ ગુણો મોક્ષના
સાચા માર્ગને પામવા ખૂબ જ સહાયક બને - શુ આત્માને સ્વભાવ સંસારના સુખના છે, અપુનબંધક અવસ્થાને પામે એટલે લેભ કરવાનું છે?
એનામાં ઉપરોક્ત ત્રણ ગુણ પહેલાં આવે. વિષયને અભિલાષ અને કષાયોનો ધસ. તમે ધર્મક્રિયા કેમ કરે છે, કે આ ' ધમાટ એ શુ. આત્માને સ્વભાવ છે? નહિ જ. સંસારથી છૂટું માટે! આત્માની આવી અવસ્થા જેને સંશય થાય તેને સંશય વગર
અપુનબન્ધક અવસ્થાથી આવી શકે, અને પૂછયે પણ ભેદાય તેવી તે તારક શ્રી તીર્થ
અપુનબન્ધક અવસ્થા ચરમાવત કાલમાં જ કર દેવની વાણીને પ્રભાવ, સૌ પોતપોતાની
આવે, અભ, દુભ આ અવસ્થાને પામી
શકે નહિ, ભાષામાં ભગવાનના ઉપદેશને સાંભળી શકે, પશુ અને પંખીઓ ત્યાં જાતિ વૈરને ભૂલી જાય. શ્રી સિદ્ધિગતિને પામેલા આત્માઓનું
આત્મા વીતરાગ પણ બની શકે છે. સવન અને આપણું સ્વરૂપ આમ તે સરખું જ છે પણ બની શકે છે અને અશરીરી પણ બની પણ ફેર એટલે છે કે એમનું સ્વરૂપ પ્રગટ શકે છે, જ્યાં સુધી આત્મા વિષય સુખનેજ થયેલું છે, અને આપણું સ્વરૂપ દબાયેલું છે. સાચું સુખ માની બેઠે છે, ત્યાં સુધી આત્માનો ચરમાવતું કાલનેજ શ્રી જિનવાણીના નિસ્તાર નથી.
પ્રગોને કાળ કહ્યો છે.
જ નહિ.
