________________
દસમું : : ૨૫ :
દેતાં શીખો સપી પ્રત્રજ્યા ગ્રહણ કરવાનો વિચાર કરતું હતું, ત્યાં રાજ્યલભી પુત્રે વિષપ્રગથી તેનું મરણ નિપજાવ્યું. સાતમા ભવે તે ઉત્તરકુરુક્ષેત્રમાં ફરી યુગલિયારૂપે ઉત્પન્ન થયે, આઠમા ભવે સૌધર્મ દેવલોકમાં ઉત્પન્ન થયે, નવમા ભવે મહાવિદેહ ક્ષેત્રના ક્ષિતિપ્રતિષ્ઠત નગરમાં સુવિધિ વૈદ્યને ઘેર જીવાનંદ પુત્ર તરીકે ઉત્પન્ન થયે. આ રીતે દશમે, અગિયારમે તથા બારમે ભવ પણ સુગતિમાં પસાર કરીને તેરમા ભવે તે ભારતક્ષેત્રમાં નાભિકુલકર તથા મરુદેવીના પુત્ર તરીકે ઉત્પન્ન થયા અને ગષભદેવ નામે પ્રથમ તીર્થકર બની જગત્ પર અનેક પ્રકારના ઉપકાર કરી સિદ્ધ, બુદ્ધ અને નિરંજન થયું. તાત્પર્ય કે-સુપાત્ર દાનથી ધન સાર્થવાહને આત્મા અનુક્રમે વિકાસ પામતે પિતાના આત્માનું આત્યંતિક કલ્યાણ કરી શકે અને ભયંકર ભવારણ્યને વિસ્તાર પામે. (૩૦) સુપાત્રને વિષે ભક્તિ રાખવી.
કઈ પણ સાધુ-મુનિરાજ પિતાને ત્યાં પધારે એ જોઈને દાતાને અત્યંત હર્ષ થ જોઈએ કે “અહે! ધન્ય છું, હું કૃતપુણ્ય છું કે મારા આંગણે સમતાના સાગર, ગુણના આગર, જ્ઞાની, યાની, ક્રિયાશીલ, ચારિત્રવાન્ મહાપુરુષને યોગ પરમ ભાગ્યથી જ પ્રાપ્ત થાય છે.” કહ્યું છે કે
"शैले शैले न माणिक्य, मौक्तिकं न गजे गजे ।
साधवो न हि सर्वत्र, चन्दनं न वने वने ॥" દરેક પર્વતમાંથી રત્ન નીકળતાં નથી, દરેક હાથીનાં કુંભ
