________________
ગાતા કુલ
લે. વિમા
ત૬
છે
=
==
–
-
:
કારણ હું તે એ તારું મંદિર માની
, આવો હતો પરંતુ મને હવે ત્યાં બીજી જ દેવતા! મારે, હવે હું તારા મંદિરમાં કઈ જાય છે. આવવાને નથી,
ઘટનાદના ઘાટેથી મારી શાંતિ અને આત્માનંદમાં તન્મય બની દિવ્ય આનંદ શાંત બને છે. તારા દેહ ઉપરની એ ભભક અનુભવશે.
ને સજકથી મારું મન મુંઝાઈ જાય છે. અને અંતમાં દીપક એટલે અંધારું દૂર કરનાર સવાલ થાય છે - “આ રંગબેરંગી વસ્ત્રો ને તેજવી હથિયાર. માનવ જીવનમાં મહ, માયા; ચળકાટ મારતાં ઘરેણામાં તું જ છે કે લેમ અને ધન આવરણથી જીવન અધ. બીજો કઈ?” કારમય બને છે. આવા અધિકારમય જીવનમાં અને તારા મંદિરની ભીડ ને ભપકે, જીવન પંથીને સાચો રાહ દેખાતું નથી. તેની રેશનીની ઝાકઝમાળ અને ભકતની રઘવાઈ. મતિ મૂંઝાય છે. આવા કટોકટીના સમયે જ્ઞાન ઉતાવળ, અને વધુ માદક બનાવે તેવા દીપ તેને સાચો રાહ દેખાડે છે. તારા પુજારીઓને ઠઠાર, ગળું ફાડીને આવતા
અંતમાં ગુરૂ એ તેજસ્વી દીવે છે. તે તમારા બેસૂર અવાજ તેમજ તારી આસપાસ હૈયાને હૃદયમાં જામેલા મિથ્યાવરૂપ અધકારને ગુંગળાવી નાખે તેવા ધુપના ગુંચળાએ, જ્ઞાનની ખ્યાતિ ફેલાવી દૂર કરી શકે છે. ખરેખર, મારા વહાલા ! મારા મનને એ તમેને સાચે માર્ગ બતાવે છે. તેમને ગુરૂ બધું ચંચળ બનાવે છે. કૃપાથી સત્યદર્શન થાય છે. જીવન અનેક ત્યાં વાતાવરણ જ એવું જામે છે કે મુશ્કેલી અને વિદનેને ભંડાર છે. આવા આતમ નથી જાગતે અને મન નાચી ઉઠે છે. વિકટ જીવન માર્ગમાં સાચા ભેમિયાની જરૂર અને તારી સામે જ્યાં હું આંખ માંડીને છે. એવા સાચા ગુરૂ તમારી જીવન રૂપી જોઉં છું ત્યારે તું નહિ પણ જાણે કઈ નૌકાને આ સંસાર રૂપી સાગરમાંથી તમારા સેને મઢે પથ્થર દેખાય છે. કરણાથી જીવનના ધ્યેયને માર્ગ દેરી તમારા અંતિમ છલક્તા તાશ ના બદલે મને કોઈ કાતરેલા ધ્યેયે પહોંચવામાં મદદરૂપ થઈ પડે છે. પથ્થર પર રેલાઈ જતા સુગપી પદાર્થો દેખાય આવા દીપકને મારા લાખ વંદન હજો. છે. તાશ હેઠની નિર્મળતા જેવા આંખ ઉંચી
કરું છું ને ત્યાં મને માદક લાલી દેખાય છે.
