Bramhacharya Vrat

Author(s): Jain Shreyaskar Mandal
Publisher: Jain Shreyaskar Mandal

Page 190

૧૮૦
એક સહેજે નર શીલવંતે ન સુવું છે, વળી સહેજે ગાલ ના દિજીયે ન સૂવારે નિજ પાસ, સાઢા છ વરસની હે, કોઈ પુત્રીને પણ હેજ, સાત વરસ ઉપરાંત, સૂતને પણ ન સૂવારે હે, શીલવંતી તિણ સહેજમાં ૨ સ્ત્રીસંગે નવ લાખ પ્રાણું હણાયે હે ભગવતે ભાગ્યું ઈચ્છું; અસંખ્યાતા પણ છવ, સમૂર્ણિમ પંચંદ્રી હે હણાયે ઘણું કહિયે કિસ્યું૩. ઇમ જાણી નરનારી શીલની સહણ હે, શુદ્ધી મનમાં ધર. લહિ દુર્ગતિનું મૂળ અબ્રહ્મ સેવામાં હે, જાતાં મનને ધાર. છે ૪તપગચ્છ ગયણ દિણંદ વંછિત ફળ દાતા હે, શ્રી હીર રત્ન સૂરીથરૂ, પામી તાસ પસાય, વાડ વખાણી હો. શીલની એહ મનેહરૂ૫ છે ખંભાતે ચોમાસ, સત્તરસે ત્રેસઠ હે, શ્રાવણ વદી બીજ બુદ્ધે ભણું, ઉદયરત્ન કહે કર જોડ, શીયલ જે પાળે છે, તેહને જાઉં ભામણે છે ૬ઈતિ નવ વાડ સઝાય છે
છે અથ શિયલની સક્ઝાયા . ( ધન્ય ધન્ય તે દિન માહો એ દેશી)
શીયલ સમું વ્રત કે નહીં; શ્રી જિનવર ભાખે રે સુખ આપે જે શાશ્વતાં, દુર્ગતિ પડતાં રાખે રે ! શી છે ૧વત પચખાણ વિના જુઓ. નવ નારદ જેહ રે એકજ શિયલતેણે બળે, ગયા મુકત તેહ રે / શીટ છે સાધુ અને શ્રાવક તણું ત્રિત છે સુખદાયી છે રિયલ વિના વ્રત જાણજે, કુશા સમ ભાઈ રે ! શી છે ૩ છે તરૂવર મૂલ વિના જિ. ગુણ વિણ લાલ કમાન રે ! શિયેલ વિના વ્રત એહવું, કહે વીર ભગવાન રે શીવ છે ૪ નવ વાડે કરી નિર્મળું, પહેલું શીલજ ધરજે રે છે ઉદય રત્ન કહે તે પછી, વતને ખપ કરજે રે ! શી છે કે તે
૧ ગગન. ૨ સૂર્ય.