________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
અભય અને અહિંસક પ્રવક ભગવાન મહાવીર
લેખક-ડૅા. ઉપેન્દ્રરાય જે, સાંડેસરા
મા'માં વચ્ચે ચ ંડકૌશિક સપ રહેતા, તેથી કાઈ તે રસ્તે જતુ નહોતુ. પરંતુ સ ́થા નિભય અને અભયના પુરસ્કારક મહાવીરે ત મુક્ત કે જ્ઞાની થવા માટે નિર્ભયપણે પ્રેમ-ટૂંકા મા` જ પસંદ કર્યાં. તે થાડા આગળ વધ્યા. રસ્તામાં કેટલાક ગાવાળ મળ્યા. તેમણે કહ્યું : “ ભગવાન ! આ રસ્તે ન જશો. ”
અહિંસા એટલે હિંસા કરવી નહીં, કઈ પણ પ્રાણીને દુઃખ દેવું નહીં, એવા અભાવાત્મક વિચાર નહીં પરંતુ સત્યશેાધન માટે અર્થાત્
“શું આ રસ્તે વાચાલા તરફ નથી જતા ’’
સાગરમાં લીન થવાની એવી પ્રક્રિયા કે જેમાં કરુણામૂલક અને સર્વાંને હિતકારી એવી પ્રવૃત્તિ કરવાના પણ ભાવ છે. તેથી તેમાં કેાઈનું બૂરું કરવાના કે ઈચ્છવાને, કેઇનેય દુઃખ દેવાના, કોઇના પણ દ્વેષમૂલક પ્રતિકાર કરવાને અવ કાશ નથી, તે સાથે નિર્ભયપણું, દ્વેષ વિના, બૂરાઇના પ્રતિકાર કરવાના છે. આવી અહિંસા અને અભયની સિદ્ધિ કરનાર સામાન્ય વીર નહીં પણ સાચા વીર, મહાવીર છે.
“જાય છે.”
જૈનેાના ચાવીસમા તી કર ભગવાન મહા વીરનું માતાપિતાએ પાડેલું નામ તા વધુ માન હતું. પરંતુ ચિત્તશુદ્ધિની સાધના કરતાં કરતાં આવી પડેલાં કલ્પનાતીત વિના, દુ:ખ અને પરિષહાને નિર્ભયપણે ધેય, કરુણા અને સાથી સહન કર્યાં' તેથી તેએ મહાવીર કહેવાયા.
અહિં
સાધનાના બીજા વર્ષે ભગવાન મહાવીર દક્ષિણ વાચ લાથી ઉત્તર વાચાલા તરફ જતા હતા. ત્યાં જવાના બે માળ હતા. એક ટ્રકા અને બીજો લાંખે। ટૂંકો માર્ગ' કનખલ નામના આશ્રમમાં થઈને જતા હતા. આશ્રમના ટૂંકા
૨૪ :
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
“આ રસ્તા શું વાંકાચૂકા છે ?” “ના, સીધા છે.”
તે પછી આ રસ્તે મારે કેમ ન જવું ?” “મામાં ભય છે.” “શાના ભય છે ?'’
“માÖમાં ચંડકૌશિક નામના દૃષ્ટિવિષદૃષ્ટિ નાખતાં જ ઝેરથી મારી નાખે તેવા-સપ રહે છે, તેથી આપ પાછા વળે ”
શ્રમણ મહાવીર તે અભય અને મૈત્રીના ગુણેને કસાટીએ ચઢાવવા ઇચ્છતા હતા, અને એવા પ્રસંગ તે અનાયાસે હાથ આવી ગયા. ગોવાળિયા વારતા રહ્યા. ભગવાન આગળ વધ્યા. અસ્તવ્યસ્ત, સૂના આશ્રમમાં આવ્યા. થૈડા સમયમાં તે ધ્યાનસ્થ થઈ ગયા. એટલામાં પેલે
આત્માનંદ પ્રકાશ
For Private And Personal Use Only
