Atmanand Prakash Pustak 044 Ank 05

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 8

શ્રી આત્માનંદ પ્રશ્ન ખાણે પણ શુદ્ધ સ્વાર્થ સાધવાને માણસો ઓળખાણથી જીવનની સફળતા સમજે છે. કરે છે.
ધનથી અથવા તે કઈ પણ પ્રકારના સન્માનથી સકર્મક સંસારી જીવોને વૈષયક સંસ્કારે જગતમાં મોટા ગણાતાની અંદર પ્રાય: અનાદિ કાળથી હાય છે. નિગોદની અવસ્થામાં ગર્વની ગરમી રહે છે એટલે તેમનામાં સુધરેલી યણ તિરોભાવે રહેલા હોય છે તેનો ઇદ્રિ ઢબની નમ્રતા તથા સભ્યતા હોય છે તેથી તથા મનની સામગ્રી મળવાથી આવિર્ભાવ થાય તેઓ સાધારણ માણસોની ઓળખાણ રાખતાં છે. આહાર તથા વિષને માટે જોઈતી પદ- સંકોચાય છે, છતાં તદન સુધરેલી ઢબની ગલિક વસ્તુઓની ઓળખાણ જીવને દરેક જીવ- વિશિષ્ટ વ્યક્તિઓ સાધારણ અને ગરીબમાં નમાં કરાવવી પડતી નથી. પૂર્વના સંરકારોને ગરીબની પણ ઘણી જ ચાહથી નિઃસંકોચપણે લઈને પોતાની મેળે જ કરી લે છે, ફક્ત સાધા- ઓળખાણ રાખવામાં પોતાની મહત્તા સમજે રણ નિમિત્તની જરૂરત પડે છે. વૈષયિક પ્રવૃત્તિ છે, પણ તે સર્વ સાધારણ સેવાના રૂપમાં જોઈને કે સાંભળીને જીવની વિષયવાસનાઓ હોવાથી તેવી ઓળખાણ જનતાનું માન પ્રાપ્ત જાગૃત થઈ જાય છે. વિષયાસક્ત બનવા ઉપ- કરાવી શકતી નથી એટલે આવી ઓળખાણથી દેશની કે અભ્યાસ કરવાની જરૂરત રહેતી નથી, માનવીને સંતોષ થતો નથી, કારણ કે સેવા તોયે વિષયને વધારે રસવાળું બનાવી આનંદ નિમિત્તે એળખાણ રાખનારાઓનો આશય તથા સુખ વધારનાર પૌગલિક વસ્તુઓને પ્રાયઃ જનતામાં બહુમાન તથા પ્રસિદ્ધિને ઓળખવાને નિરંતર કામાસક્ત વિષયના અનુ- હોવાથી માનગર્ભિત લાગણી સિવાયની ઓળભવી માણસોના સહવાસમાં રહીને અજ્ઞાત બાણ હોય છે અને તેમાં દયાની પ્રધાનતા વૈષયિક વસ્તુઓને ઓળખે છે અને તેને મેળ- હેય છે એટલે આવી ઓળખાણથી જનતામાં વવાને જોઇતાં સાધને માટે કાળજીપૂર્વક પરિ. મહત્તા મળી શકતી નથી, તેથી સંતોષ પણ શ્રમ કરે છે.
મળતો નથી. માનવી માત્ર સ્વાર્થ પૂરતી ઓળખાણ જાણવામાં અને ઓળખવામાં કાંઈક તફાવત કરવાને વધારે કાળજી રાખે છે. જે વસ્તુથી રહે છે. ઉપગી તથા નિરુપયેગી પ્રસંગે, અથવા માણસથી પોતાનો કાંઈ પણ સ્વાર્થ ન વસ્તુઓ તથા વ્યક્તિઓને સામાન્યપણે જાણવું સધાતું હોય તેની ઉપેક્ષા કરે છે, સાધારણ તે જાણવું કહેવાય છે. જાણવામાં વધારે ઊંડા જાણવા પૂરતું જ તે તરફ લક્ષ આપે છે. તોયે ઊતરવાનું હોતું નથી તેમજ જાણેલાની મન સંસારમાં પ્રધાન ગણાતી વિશિષ્ટ વ્યક્તિઓ ઉપર રાગ-દ્વેષ સંબંધી કાંઈપણ અસર થતી તથા વિશિષ્ટ વસ્તુઓની ઓળખાણ કરવામાં નથી. જાણેલાનું સ્મરણ ઓછું થતું જાય છે કેટલાક માનવીઓ પિતાની મહત્તા સમજે છે. અને કાળાંતરે સ્મરણમાંથી ભુંસાઈ જાય છે. એટલે આવી ઓળખાણ કરવા જીવન તથા ત્યારે ઓળખવામાં કાંઈક વિશિષ્ટતા રહેલી ધનનો વ્યય કરવામાં પણ સંકેચ રાખતા હોય છે. જો કે ઓળખવું પણ જાણવાને જ નથી. અને ઓળખાણું કરીને ઘણું જ સંતોષ કહેવામાં આવે છે; ફરક માત્ર એટલો જ છે કે માને છે. વિશિષ્ટ વસ્તુઓની ઓળખાણ કરીને ગમે તેવા પ્રસંગને, વસ્તુને કે વ્યક્તિને લક્ષજનતા પાસેથી બુદ્ધિશાળી તથા વિદ્વત્તાનું માન પૂર્વક જાણવી, ઊંડા ઊતરીને તેના રહસ્યને, મેળવે છે, અને વિશિષ્ટ ગણાતી વ્યક્તિઓની ગુણ-મને સાચી રીતે સમજી લેવું અને