Atmanand Prakash Pustak 017 Ank 01

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 16

કેટલાક પ્રાસ્તાવિક ક્લાકે. दे सन्ध्ये चापि निद्रा विवसनशयनं ग्रासहासातिरेकः स्वांगे पीठे च वाद्यं भवति धनपतेर्भूमिपस्यापि वाच्यम् ॥
(શાર્દૂલ) તેડે બેસી તૃણે નખે ભૂમિ ખણે પાદ ન પૂરા ધુએ, રાખે દાંત ન શુદ્ધ વાળ શિરના ઓળી અરીસે જુએ; ખાતાં ખૂબ હસે સુવે નગન થઈ અંગે વગાડે કરે,
એ માનવ ભૂપ હોય પણ ત્યાં લક્ષમી ન વાસે કરે. चेतोहरा युवतयः सुहृदोऽनुकूलाः सहान्धवाः प्रणतिनम्रगिरश्च भृत्याः । गर्जन्ति दन्तिनिवहास्तरलास्तुरंगाः संमीलने नयनयोनहि किंचिदस्ति ।।
(પુપિતાગ્રા) અનુકૂલ સુહદે સુશીલ નારી, સુખકર સેવક બંધુવર્ગ ભારી; રથ હય ગજ સાજ સુખદાયી, નયન મિંચાય પછી ન કે ભાઈ!
असतामुपभोगाय दुर्जनानां विभूतयः । पिचुमंदं फलैराढयं काकैरेवोपभुज्यते ।।
(દેહ) પિચુમંદનાં ફલ તણે, કામ કરે ઉપભેગ; દુર્જનની લત પડે, એમ દુષ્ટને ભેગ. सत्सङ्गाद्भवति हि साधुता खलानां साधूनां नहि खलसङ्गमात्खलत्वम् । आमोदं कुसुमभवं मृदेव धत्ते मृद्ध नहि कुसुमानि धारयन्ति ।।
(મહર્ષિ વૃત) સત્સંગે ખલજન સાધુ થાય સારા, સાધુએ નહિ ખલથી થશે નઠારા; સૌગંધી કુસુમતણું જ માટી ધારે, માટીની નહિ કુસુમ ધરે લગારે.