Atmanand Prakash Pustak 003 Ank 11

Author(s): Motichand Oghavji Shah
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 5

શ્રી હીરસૂરિ પ્રામ
૧૪૫
intate
દીધેલી છે એમાં તે
છે, હીરા મેાતીની એ જીવજં તુ કયાંથી હાઈ શકે—એમ કહી ગાલીચા ઉપડાવા હુકમ કર્યા. હીર ગુરૂએ પાતાની પાસે રહેલા માલદેવ સાસુ જોયું, માલદેવે વીરનુ સ્મરણ કર્યું...એ યોગને લીધે ગાલીચા ઉઠાન્યા કે તુરત અનન્ત સૂક્ષ્મ ખાદર જીવજન્તુઓના થર ને થર જોઇને કચેરીના માણુસા અને પાદશાહ પણ ખહુ આશ્ચર્ય પામ્યા...અહૈ। ખુદા ! આ સ્થળને વિષે આટલા જીવજન્તુ ક્યાંથી આવ્યા ? આ દ્વીરગુરૂજ ખરેખર સાચા છે. ખીજુ બધુ ખાટુ છે, તમને જેવા સાંભળ્યા છે, તેવાજ તમે હીરંગુરૂ છે—એમ કહીને એમને પગે પડયા. પછી ગુરૂ શ્રી પેાતાને ઉપાશ્રયે આવ્યા.
આ વખતે દીલ્હીમાં મકનશાહ નામે કાઈ મલાણીએ ફકીર રહેતા હતા. તે બહુ કરામતવાળા હતા. તેથી પાદશાહે એનુ ‘ જગત ગુરૂ' એવું નામ પાડયું હતુ. આ ફકીર હીર ગુરૂનુ નામ સાંભળીને પાદશાહ પાસે આવ્યા. એટલે કારણ જાણી પાદશાહે હીર ગુરૂને પણ બેાલાવ્યા. એક બીજા સામ સામાની વિદ્યા બતાવવાનું કહેવા લાગ્યા. ફ્કીરે પહેલ કરી– પેાતાની ટાપી લઇ આકાશે ઉડાડી; ત્યારે જગમાલે આધે. મત્રીને પાછળ મૂક્યા એ ખાધા રાપીને મારતા મારતા નીચે લાગ્યા. પાદશાહે આ બનાવથી અચંબો પામી, ફકીરને હીર ગુરૂજીને પગે લગાડયા. પણ એણે નિરાશ ન થતાં બીજો ઇલમ બતાવાની તજવીજ કરી. પેાતાની કરામતવાળી કથાને ચેકમાં ફેકી દઇને હરકાઇ બળવાનને એ ઉઠાવવાનુ કહ્યું. પણ પાદશાહના મલહારી હાથી આવ્યે એનાથીએ એ હલાવી હાલી નહીં – તેા પછી