Jain_Satyaprakash 1945 07

Author(s): Jaindharm Satyaprakash Samiti - Ahmedabad
Publisher: Jaindharm Satyaprakash Samiti Ahmedabad

Page 8

૨૦૨ ] શ્રી જૈન સત્ય પ્રકાશ
[ વર્ષ ૧૮ આવી રહ્યો છે હમણું ધન સાર્થવાહ.. આનંદથી ઝીલવા લાગ્યો
આચાર્યના અતિસૌમ્ય છાયાજાળમાં. ઉત્સુકતાનાં પગલાં ભરતો હતો સાધના પ્રધાન પુરુષોની સહ.
અનર્થ અને પાપોને ઉગાડનારી સહદય ધન સાર્થવાહ.
અને પલવિત તથા ફલિત કરનારીસજજ ને શોભિત હતો એ
જગતની બૂરી ચીજોમાંની એક છે. સમયોચિત વેશ ને અલંકારથી.
અનાદિ કાળની આત્મનબળાઈ જીવનમાં પ્રથમ જ અનુભવાયેલી
અને એ નબળાઈનો અસ્વીકાર, વચનવિસ્મરણની નબળાઈ પ્રેરક
એ એને દુષ્ટ ને મહામાયાવી ગ્લાનિ જાગેલી હતી એના અંતરમાં. સત્તાધીશ રામી છે. પણ એ છુપાયેલી હતી
મનાય છે માનહાનિ એ સ્વીકારમાં. એના સ્વાભાવિક ધીર ચહેરામાં.
અને માને છે માનવી માનહાનિને ભૂલ ખેદને સર્જે છે
સંસારની એક ભયંકર વસ્તુ. ઉદારચરિત સજજન હૈયામાં,
સત્ય ને નમ્રતાના મહામૂલ્યને પણ એ ખેદનાં ખેડાણ
અણસમજતો અણમૂલવતા એ સોનાના સૂરજ ઉગાડે છે.
નથી મેળવવા દેતો એ મેળ પ્રારંભ થઈ ચૂક્યો છે.
મનની સાથે વાણું ને કાયાને. ભવિતવ્યતાના પરિપાકને વર્ષાકાલ.
સાર્થવાહને આ સત્ય સમજાયું હતું સુન્દર શોધન થઈ ચૂકયું છે.
આજેજ કે નહિ, એની સુન્દર અને રસાળ માનસ ભૂમિકાનું.
પણ તેના જીવનમાંથી જન્મથી. ઉપાશ્રયમાં પ્રવેશ કર્યો
સખેદ બલવાની શરૂઆત કરી એણે - એની વિવેકનંતી નમ્રતાએ.
પરમ પૂજ્ય ભગવદ્ !' શિખવવો નથી પડતો શિષ્યોને
પરમ માહાભ્યના આ સંબોધન સાથે જ, શિષ્યોને આચાર શિષ્ટાચાર.
આચાર્યના પ્રકુલિત શાંત મહેપરથી માર્ગનુસારિણી મહાનુભાવતા
નજરને નીચી ઢાળતાં, માર્ગવેત્તાઓને ચરણે નમી પડી,
સાર્થવાહે વાણુને શરમાવતાં કહ્યું – ગુણેકર્ષના સાનુક્રમથી. .
મારી સાથે પધારવાને ત્યારે નથી જોઈતાં અત્યારે એને
આપને વિનંતી કરતાં, આયુ–ધન-પુત્રાદિનાં આશિર્વચન..
મેં ખાલી પેટે આડંબર જ કર્યો ! એ બધાં અસ્થિર ને નજીવાં છે
ત્યારથી આજ સુધી ક્યારે ય એની હાલની જાગૃત નવ બુદ્ધિમાં. ન તે આપને નિહાળ્યા કે વાંધા ! એને જે જોઈએ એ જ મળ્યું
અન્નપાનાદિથી સત્કારે કયારે ન કર્યો! આત્મમળ પ્રક્ષાલક ધર્મલાભ”.
અપેલા વચન પ્રતિ .. હોય છે સ્થાયી ને આત્યંતિક
અહો ! મારી કેવી બેદરકારી ! લેટેત્તર મહાપુરુષોનાં દાન
કેવી અવજ્ઞા કરી મેં આપની! એ દાનને હૈયામાં ઝીલતા
જાણવા છતાં અજાણતું કરી દીધું ઉજળા માનસને સાર્થવાહ.
મેં મૂઢ લાહરિયાએ !