Jain_Satyaprakash 1945 07

Author(s): Jaindharm Satyaprakash Samiti - Ahmedabad
Publisher: Jaindharm Satyaprakash Samiti Ahmedabad

Page 7

અંક ૧૦ ]
ધન સાથે વાર્ડ
ભાવશાળુ શિતગૃહ હતા તેઓ ત્રિવિધ તાપથી તપેલા આત્માએના માટે. સુસુદર ગાદિથી અલ`કૃત જીવતું આગમ હતા એ આચાય.. સમન્વય સાધી સેવતાં તેમને જગતનાં સવ દવા ને વાદા. ગળી ગયા હતા અહંકાર તેમના ઝળહળતા જ્ઞાનછત્રનમાં. નહિ કરતા એ કાઈના પરાભવ સદા અપરાભવમાં જ જીવતા સ 6ન્દોથી રહિત એ સમભાવી. સથા રહિત હતા મરણાદ્ધિ ભયથી મમતા વિરહિત એ મહાત્મા. ન'તી તેમને આશા તે નિરાશા ય. જીતી લીધી હતી એમણે પેાતાની અનાદિ અજિત જાતને. ઊછળી રહ્યા હતા એમના અન્તરમાં ક્ષમાના મહા મહા લેાઢ. સમી સતત વડેના ઉપયાગ એ જ, એમના જીવનના પ્રવાહ હતા. પલ્લવતા ભવ્યેાની શુષ્ક ભૂમિને દેશનાની અમેાધ મેધારાઓથી ગંભીર ગળાના એ પરમેાપકારી. પ્રભુના પગલે લઈ જતા એમને પેાતે ડેરાં પગલાં પાડીને, જગતને શિખવતા હતા નિસ્પૃહતા શબ્દના કરતાં વિશેષ કતવ્યથી. ગુણાને દષ્ટિ સમીપ રાખતાં સ્પર્ધા ન હતી એમને પામર સૃષ્ટિની સાથે.
પરીક્ષા લેવાના કરતાં
પરીક્ષા આપવાની જ ભાવના હતી આગમપ્રભુની પાસે એમને. ધર્મનું રક્ષણ કરતા એએ પાતે પહેલાં પૂરેપૂરા ધથી રક્ષાઈ ને. ન'તી સેવા લેવાની ભાવના
[ ૨૦૧
શાસનસેવાના એ સિંહવ્રત પાલનારાને. નમાવવાની ભાવના ન હેાતાં ય નમી પડતી હતી તેમની આગળ મનસ્વી માનની મહત્તા. ગુરુ-આસનની ઉચ્ચતામાં ન'તી તેમની ઉચ્ચતા; ઉચ્ચતા હતી તેમના આત્મત્વમાં. મન વચન કાયામાં રેડયું હતુ. એમણે પેાતાનું વાસ્તવિક આચાય . મહિમા ગાયા છે. એમના મહાકાવ્યમાં શ્રી હેમચન્દ્રસૂરિએઃ૧પાપાશ્વિના રવૈયા જે; મુક્તિના શુભ પંથ જેઃ ધતુ જે સભાસ્થાન; તેજનું જે ગૃહ રૂડું .
કષાય ગુલ્મમાં હિમ;
હાર કલ્યાણુ લક્ષ્મીને; અજોડ સંધની ભૃષા; કલ્પવૃક્ષ શિવાર્થીનું. રપિન્ડરૂપ તપસ્યાને;
દેહધારી જ આગમ; તીર્થંકર સમા એવા;
જોતા એ ધમ ધેાષને.' પ્રશંસનીય પૂજનીય હતું આમ એ ભાવાચાર્યનું જીવન જગતના પૂન્યાને યુ.
એ પરમ પૂજ્યતાના પાને પ્રાયશ્ચિતથી પખાળવા, તે આદરભક્તિનાં પુષ્પો ચઢાવવા
१ मन्थानमिव पापाब्धेः पन्थानमिव निर्वृतेः । आस्थानमिव धर्मस्य, संस्थानमिव तेजसाम् ॥ कषायगुल्मनीहारं, हारं कल्याणसम्पदः । सङ्घस्याद्वैतमाकल्पं, कल्पद्रुः शिवकाङ्क्षिणाम् ॥ २ पिण्डीभूतं तप इव, मूर्तिमन्तमिवागमम् । तीर्थङ्करमिवाद्राक्षीद्, धर्मघोषमुनिं धनः ॥