________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
જૈનધર્મની દશ મહાશિક્ષા એક વખત તે માને હતો ત્યારે પિતાના પિતાની સાથે કેટલીએક વાર દર્શનાર્થે જતો તે સમયમાં એક પ્રસંગે એક મહાત્મા પાસેથી સાંભળેલી નીચેની લીંટીઓ યાદ રહી ગયેલી તે આ પ્રસંગે તેને સાંભરી આવજે ન મિત્ર દુ:ખ હવે દુ:ખારી, તેને વિલકત પાતક ભારી; નિજ દુ:ખ ગરિ સમ ૨જ કરી જાણા, મિકે દુ:ખ જ મેરૂ સમાના
તુલસીદાસે કહેલે આ ભાવ સાંભરી આવતાં તેને સારાભાઈ ની ચિંતા સાંભરી આવી, પિતે તેનું દુઃખ ટાળી શકે નહીં ત્યાં સુધી પિતે મિત્રધર્મથી હીન છે તેમ લાગ્યું અને તે વિષે છેતાથી બને તેટલું કવ્વા ઉસુક થશે. તેના પિતા ગુજરી ગયા હતાં પણ તેઓ લહમીદાસને માટે શેડી મિલકત મુકી ગયા હું તો. તેણે સારાશાઈને કહ્યું કે જો તારે વિચાર કાંઈ વ્યાપાર ક= રવાના થતા હોય તો મારી પાસેની મુડી હું તને પં. બંને મિત્રે ઘણા દિવસ સુધી સંબંધે વિચાર કર્યો અને છેવટે કેલેજની પ્રથમ પરીક્ષા આપ્યા પછી તેઓએ બંનેના ભાગમાં કોપડને વ્યાપાર શરૂ કર્યો. લક્ષમીદ સમાં સાહસિકતા નહતી પણ તેની પાસે મુડી હતી. સારાભાઈ પાસે મુડી નહોતી પણ તે સાડાસિક અને વ્યાપારમાં હિંમતી હતો. આમ પરસ્પરની મદદથી અને એકદિડાથી તેઓને વ્યાપાર સારી રીતે ચાર. વિલાયતી કાપડનો તે અરસામાં આ દેશમાં પ્રચાર વધવા માંડ્યા હતાં. સારાભાઇનું લક્ષ્ય તેના ઉપર ગયું અને તેણે પોતાની ચાલાકી સત ઉદ્યાગ કરવાની ટેવ, પ્રમાણિકતા તથા ઈગ્રેજ વ્યાપારીએ સાથેની ભલમનસાઈને લીધે વ્યાપારનું કામ થોડા વખતમાં સાર કરા પાયા ઉપર આપ્યું. “સારાભાઇ એન્ડ લમીદારની કું. એક બહેશ વ્યાપારી તરીકે પ્રસિદ્ધિ પામી. આઠ દશ વર્ષમાં તો તે પેઢીએ પિતાની આંટ મુંબઈના વ્યાપારી વર્ગમાં તથા એ ફીસ માં ઉત્કૃષ્ટ દશાએ પહોંચાડ, વ્યાપારના સરલ અને સીધા ૨સ્તા હાથે કર્યા, વિલાયતી માલના કેટલાએક ચાલુ મારકા પર તાને સ્વાધીન કર્યા અને દ્રવ્યપ્રાપ્તિ પણ સારી થવા માંડી:
અપૂર્ણ *
For Private And Personal Use Only
