________________
બિંદુમાં સિંધુ
૯ દષ્ટિ તેવી સૃષ્ટિ
માણસની જેવી દૃષ્ટિ હોય છે, તેને તેવી જ વર્ષા ઋતુ હતી. હરિયાળી વનરાજથી વસુંધરા સૃષ્ટિ દેખાય છે. માણસ કાળા ચશ્માં પહેરે છે. હસી રહી હતી. આકાશમાં વાદળે પર વાદળને મંડપ જામ્યો હતો. આથમતા સૂર્યનાં કનકવણું
એને આખું જગત કાળું દેખાય, ઉજજવળ ચંદ્ર કોમળ કિરણેએ આકાશમાં રંગોળી પૂરી હતી. પણ શ્યામ દેખાય ! વિશ્વને એના સ્વરૂપને જોવા લાલ પીળા આછા જાંબલી વર્ણના મિશ્રણથી માટે પણ નિર્મળ દષ્ટિ જોઈએ. નીલવર્ણ ગગનમાં રંગનો બજાર જામ્યો હતો. એમાં સપ્તવર્ણમેઘધનુષ્ય ખેંચાયું. આ ઇન્દ્રધનુની આસપાસ હસ્તિનાપુરની રાજસભામાંથી દુર્ગુણીને શોધી સેનેરી વાદળાને વીંધીને આવતાં કિરણે રાસલીલા કાઢવાનું કહ્યું, ત્યારે ધર્મરાજાને કઈ દુર્ગુણી ન રમવા લાગ્યાં.
દેખાય; કારણ કે પ્રત્યેક માનવીમાં એણે કંઈક મહાત્મા આનંદઘનજીના ભક્તનું હૈયું પણ આ ને કંઇક વિશિષ્ટ ગુણ જોયા, અને સૌ નયનમનોહર દશ્યથી નર્તન કરવા લાગ્યું. અર્ધી- સગુણી જ લાગ્યા. ન્મીલિતદષ્ટિથી ધ્યાનમાં લીન બનેલા આનંદઘનજી પાસે એ દેડી આવ્યો.
જયારે આ વાત દુર્યોધનને કહેવામાં આવી.
ત્યારે એની નજરમાં કોઈ સદ્ગણી જ ન આવ્ય; ‘ગુરુદેવ ! બહાર આવે. આવું જોવાનું ફરી
૩ ૨ કારણ કે એણે ગુણવાન આત્મામાં પણ કંઈક ને નહિ મળે. ગગનમાં નિસર્ગની શું રંગલીલા જામી
કંઈક દુર્ણ શોધી કાઢ્યો, અને એને આખી સભા છે! આહ..... ... અલૌકિક !'
મહાત્મા આનંદઘનજીના ઓષ્ઠ પર સ્મિત રમી દુર્ગણીઓથી ઉભરાયેલી દેખાઈ ! રહ્યું – જાણે મત્ત ફૂલની મધુર સુવાસ પ્રસરી. વેલ પર શ્વેત ફૂલ આવે એમ એમના હોઠ પર શબ્દો આવ્યાઃ
ભ૦ વર્ધમાનનાં વચન વત્સ ! તું અંદર આવ. જેના માત્ર એક જ કિરણમાં વિશ્વની સમસ્ત લીલા અને શોભા સમાઇ
वोच्छिन्द सिणेहमप्पाणो જાય એવાં અનંતકિરણોથી શોભતા આત્માની આમલીલા અહીં જામી છે. તું અંદર આવ, આવે
कुमुयं सारहयं व पाणियं અવસર ફરી નહિ આવે. આવ, તું અંદર આવ.'
से सव्वसिणेहवज्जिए
समयं गोयम । मा पमाये॥
શરદ ઋતુનું કુમુદ જેમ કીચડને ત્યજી પાણીની જાણીતા દાનેશ્વરી શ્રી ભેગીલાલ ભભૂતલાલ ઉપર આવે છે, તેમ તારા મન પર ચોંટેલા મોહને મહેતાના અકાળ અવસાનથી સમાજ અને સંસ્થાએ છોડીને તું અદ્ધર આવ. હે ગૌતમ ! એક પળને એક સેવાભાવી અને ઉદાર ગૃહસ્થ ગુમાવ્યા છે
પ્રમાદ મ કર ! જેની સખેદ નેધ લઈએ છીએ. શાસનદેવ એમને શાંતિ આપે એવી પ્રાર્થના.
