Divyadeep 1966 Varsh 03 Ank 10

Author(s): Chitrabhanu
Publisher: Chandulal T Shah

Page 6

૧૫૦
દીવ્ય દિપ ગાંડાઓમાં વિચારની એકાગ્રતા લાવવા એ રીતે આ કામ એ આરાધના કરી અજમાવે.
બધાં જ પ્રામાણિક કામ પવિત્ર છે સમસ્ત મને ઘણીવાર આધ્યાત્મમાં આ વાત યાદ પ્રામાણિક કામમાં, જે તે માત્ર ખરું અંગમહેનતનું આવે છે. લેકે ઘણીવાર ક્રિયારૂપ પાણીની ડેલે કામ હોય તે, કાંઈક દિવ્યતા રહેલી છે. કામ ભરી ભરીને બહાર કાઢવાનો પ્રત્યન કરે છે. પૃથ્વી જેટલું વિશાળ છે અને તેનું શિખર પણ માણસના મનમાં કાણાં બહ પડી ગયાં છે. વર્ગોમાં છે. સાધના ખૂબ થતી દેખાય છે, પણ મનના
કામ એ આરાધના છે. આ મર્મ જે સારી કાણામાંથી બધું જ નીકળી જાય છે. અહીંથી
રીતે સમજે છે તે ભવિષ્યના ગર્ભમાં જે સર્વસ્વ જાઓ ત્યારે ખાલી ખાલી. તે તમે એવું ન કરે,
રહેલું છે તે બધું જ જાણે. આ અંતિમ દેવવાણી
છે. અને તેમાં બીજી બધી દેવવાણીઓને સમાવેશ કે પેલા લેકે જેમ તેમ કરી પહેલાં કાણું પૂરી થાય છે. દેતા અને ડેલ ભરીને પછી બહાર કાઢતા.
હું આ બે જ માણસને માન આપું છું, એવું ન થાય કે મનમાં જે ઘણાં કાણાં પડી ત્રીજા કેઈને માન આપતા નથી. એમાં પણ ગયાં છે એ તમે પૂરી નાખે, અને પછી જુઓ શ્રમથી થાકેલ કારીગર, કે જે પથિવી વસ્તુઓનાં કે તમારી દરેક ડેલ કેવી પૂર્ણ આવે! પછી બનાવેલાં ઓજારે વડે પરિશ્રમપૂર્વક પૃથ્વીને તમને ખાલીપણું નહિ લાગે. પણ જ્યાં સુધી જીવે છે અને તેને મનુષ્યની બનાવે છે તેને હું કાણું છે ત્યાં સુધી ઉપદેશ, ક્રિયાઓ બધું પ્રથમ માન આપું છું. એ સખત પરિશ્રમ વરસી રહ્યું છે પણ વરસવા છતાં બધું વહી કરનારે મને પહેલો પૂજય છે; પરંતુ એક બીજા જાય છે.
પ્રકારના માણસને હું ઉચ્ચતર માન આપું છું કે
જે માણસ આધ્યાત્મિક જ્ઞાનના પ્રચારને આ છિદ્રોને પૂરવાને માટે આ અનુભવ માટે ઉદ્યોગ કરે છે. કરવાને છે કે હું પરમસ્વરૂપ છું, હું જતિ જે દૈનિક રાકને માટે પરિશ્રમ કરે છે. સ્વરૂપ છું, હું આત્મા છું અને હું પરમાત્મ તેને હું ઉચ્ચતર માન આપું છું જે રંક માણસ સ્વરૂપ છું. આ આત્મા પરમાત્મ સ્વરૂપનો અનુભવ આપણને સ્થલ ખેરાક આપવાને માટે ઉદ્યોગ કરે. બિન્દુ વિચારે કે સિન્થની બધી જ વિશિષ્ટતા કરતા હોય તે ઉચ્ચ કેટિના માણસોએ તેના એનામાં છે.
બદલામાં તેમને માટે એ પરિશ્રમ કર ન
જોઈએ કે જેથી એ અજ્ઞાન મનુષ્યને જ્ઞાન, પ્રકાશ આ સ્વરૂપના દર્શન વિનાની પૂર્ણતા એ આગેવાની, સ્વતંત્રતા અને અમરતા પ્રાપ્ત થાય? લગ્ન પ્રસંગે લાવેલા અલંકા જેવી છે જેમાં આ ઉભયને હું હૃદયપૂર્વક માનું છું. બીજું ચિંતા અને દીનતા છે. પણ જે આત્મસ્વરૂપના બધું છાલાં અને ધૂળ છે. જ્ઞાનથી પૂર્ણતા પ્રાપ્ત થાય છે એ જાતિવંત રત્ન . જાતે તૈયાર થઈને અન્યને તૈયાર કરવાની જેવી છે. એનું તે જ એ ભાડૂતી નથી. સદાકાળ પ્રવૃત્તિ જે કરે છે તે ધન્ય છે. જીવનનાં જે સુખ એમાં હતું, છે અને એમાં જ રહેવાનું છે. પોતે મેળવે, તે બીજાને પણ મેળવવામાં મદદ
કરે એ ઉત્તમ માનવીનું લક્ષણ છે.
-વેટ માર્ડન