Atmanand Prakash Pustak 099 Ank 08

Author(s): Pramodkant K Shah
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 5

[૩
શ્રી આત્માનંદ પ્રકાશ વર્ષ: ૨ અંક ૮, ૧૬ જુન ૨૦૦૨ ] પડેલું છે અને મનુષ્ય દ્વારા જ તે જાણી શકાશે. | ગમે છે લેવી ગમતી નથી. જ્યાં આપણો
કેટલાક માણસો જાણે કે ન જાણે પણ અધિકાર ન હોય, જ્ઞાન ન હોય અને પૂરતી પોતાને જ્ઞાની સમજતા હોય છે. આ માણસનો |
સમજ ન હોય એ બાબતમાં માથું મારવાથી કેવું અહંકાર છે. અહંકાર એ અજ્ઞાનનું મૂળ છે. હું
ઊંધુ પરિણામ આવે છે તે અંગે એક નાની કથા જાણતો નથી, અજ્ઞાની છું એમ કહેવું બહુ મુશ્કેલ
સમજવા જેવી છે. છે એટલે દરેક માણસ એમ સમજે છે કે તેના એક ધોબીને ત્યાં કૂતરો અને ગધેડો રહેતા જેવો સમજદાર માણસ કોઈ નથી. આવા માણસો | હતા. ધોબી તેમને પૂરતું ખાવાનું આપતો નહોતો. વાતવાતમાં ડાહ્યા થતાં હોય છે. કોઈ બાબતમાં | કૂતરાંએ ઘણાં વર્ષો સુધી વફાદારી બતાવી પણ સમજે કે ન સમજે પણ માથું મારતા હોય છે. | ફળ કાંઈ મળ્યું નહીં. એક રાતે ધોબીના ઘરમાં આવા માણસો અધકચરી સમજણના કારણે ચોર ઘુસ્યા. કુતરાંએ ભસવું જોઈએ પરંતુ તે વાતનું વતેસર કરી નાખતાં હોય છે અને સમગ્ર | ભસ્યો નહીં. તેની બાજુમાં રહેલો ગધેડો કૂતરાને વાતને ગૂંચવી નાંખતા હોય છે. સમાજમાં આવા | કહેવા લાગ્યો “ચોર આવ્યા છે ભસીને માલિકને માણસોનો તોટો નથી. તેઓ ગમે તે બાબતમાં | જગાડ.' કૂતરાંએ કહ્યું તે મને પુરું ખાવાનું પોતાનું ડહાપણ ડોળતા હોય છે અને પોતાનો આપતો નથી તેથી હું ભસીશ નહીં. ગધેડાએ ઘણું કક્કો સાચો છે એવું ઠેરવવા પ્રયાસ કરતા હોય | સમજાવ્યું પણ કુતરો એકનો બે ન થયો. ગધેડાએ છે. મને ખબર નથી, હું જાણતો નથી એમ | કહ્યું: ‘તું નહીં ભસે તો મારે મોઢું ખોલવું પડશે.” કહેવામાં માણસને શરમ આવે છે. કેટલાક | કૂતરાએ કહ્યું : “જેવી તારી મરજી' અને માણસો પોતે જાણકાર છે, સમજદાર છે, | માલિકને જગાડવા માટે ગધેડાએ મૂકવાનું શરૂ અનુભવી છે એવું સાબિત કરવાનો પ્રયાસ કરતાં | કર્યું. દિવસભરનો થાકેલો ધોબી ભર ઊંઘમાં હોય છે પરંતુ છેવટે તેનું પરિણામ સારું આવતું | હતો. ગધેડાના જોરજોરથી ભૂકવાથી તેની ઊંઘમાં નથી. ક્યાંક ને ક્યાંક તમારી નબળાઈ છતી થઈ | ખલેલ પડી. તે ધોકો લઈને ઉઠ્યો અને ગધેડાના જવાની છે એના કરતાં નિખાલસ રીતે હું / હાડકાં ખોખરા કરી નાંખ્યા. ચોરે ચોરનું કામ જાણતો નથી એમ કહી દેવામાં ડહાપણ રહેલું કર્યું. અને ગધેડાને માર પડ્યો. છે. દરેક બાબતમાં જેટલું જ્ઞાન હોય અને જેટલો
કોઈપણ બાબતમાં વગર અધિકારે માથું અધિકાર હોય તેટલું જ બોલવું અને કરવું | મારવાથી અને ડહાપણ ડોળવાથી માનહાનિ થાય જોઈએ. જ્યાં આપણું ક્ષેત્ર ન હોય, જ્ઞાન ન | છે. પ્રતિષ્ઠા ઘટે છે અને જશને બદલે જૂતા મળે હોય, અધિકાર ન હોય ત્યાં ડહાપણ ડોળવાનું છે. જઈએ તો મુખમાં ખપીએ. ડોકટરના વિષયમાં
(મુંબઈ સમાચાર તા. ર૪-૬-૨૦૦૧ના વકીલ માથું મારે અને વકીલના વિષયમાં ડોકટર
જિનદર્શન વિભાગમાંથી સાભાર) માથું મારે તો પરિણામ શું આવે? કેટલાક માણસો એમ માનતા હોય છે કે, આ તેમનો અધિકાર છે અને વણમાગી સલાહ આપવા બેસી જતા હોય છે. સલાહ એવી વસ્તુ છે જે આપવી