Atmanand Prakash Pustak 059 Ank 11

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 6

૧૪૮
શ્રી આત્માનંદ પ્રકાશ
સમજુ હતી, શાણી હતી, ગમે તેવા દુ:ખમાં વાત્સલ્ય કરવાનું જ મન હોવું જોઇએ ને ? પતિને આશ્વાસન આપે એવી હતી; કેમ કે એ સાધમિકને તે દેવાનું જ હોય તે ચિરનારને ચોરી ધર્મનિષ્ઠ હતી ! પરંતુ હુંય ન મળે ત્યારે કરવું કરતાં અટકાવે એ સાધર્મિકનું કામ છે ને ? એને શું?–એની એને મન પણ પાકી મુંઝવણ હતી. બદલે, સાધર્મિકની જ વસ્તુ એરવાને વિચાર અને આમ સુશ્રાવિક-શ્રાવિકા પતિ-૫ની મ. નિર્ણય, એ શું કહેવાય ? પણ અહીં આપણે એ
જેવું જોઈએ કે--કેવળ વખાના માર્યા આ લોકોને વણુમાં દિવસે પસાર કરતા હતા, એવામાં પ્રસંગ પામીને સાંતનુએ કુદેવીને કહ્યું કે હવે તો ચોરી ચોરી કરવાને નિર્ણય કરવો પડે છે અને ચોરી કરીને દ્રવ્ય મેળવવા સિવાય કોઈ આરો નથી, ચોરી જેવું પાપ કરવા છતાં પણ પિતાનું ઉત્તમ કળ કરવાથી પણ જે થોડુંકેય દ્રવ્ય મળી જાય તો
નિન્દાય નહિ, ધર્મ નિન્દાય નહિ, સાધમિકે વ્યાપાર થઈ શકે અને વ્યાપારમાંથી જે દ્રવ્યર્જન
નિન્દાય નહિ, એની ચિન્તા મનમાં રહેલી છે. પારકું થાય તે જ આપણાથી નભી શકાય.'
લેવું પણ પડે તેય સાધર્મિકનું લેવું. એ પણ
મનોભાવ હેઈ શકે. દુનિયામાં કહેવાય છે કે-જેવું આ વાત સાંભળીને કુંકદેવી પણ ચિતામાં અન્ન, તેવો ઓડકાર. અમે તેનું દ્રવ્ય ઘરમાં આવે પડી ગઈ. ચિતા કરતે તેણીને પણ લાગ્યું કે- અને તે મનના ભાવને બગાડી મારે તે શું થાય, ખરેખર ચોરી કર્યા વિના આરો નથી, કેમ કે એવી પણ ચિતા શ્રાવક-શ્રાવિકાને હેઈ શકે છે કોઈ પાસે માગવાને હાથ લંબાવી શકવા જેગી તો દેવ, ગુરૂ અને ધર્મ પ્રત્યેના અમારા ભાવમાં કોઈ તેમની સ્થિતિ નહોતી. માણવા કરતાં તે મરવું વિપરીતતા પ્રવેશી જાય નહિ અન્ય કાઈના દ્રવ્યથી, સા, એવું એમનું દિલ હતું. જે રીતિએ ઉછરેલાં એવો વિચારેય શ્રાવક-શ્રાવિકાને આવે ને? હતા, તેને વિચાર કરતાં તે ઝેર ઘોળી પીએ પણ ભાગવાને હાથ ધરે નહિ, એવી એમની મનોવૃત્તિ બન્નેએ નિર્ણય કરી લીધો કે-“ચોરી કરવા સિવાય હતી, અને ચોરી કરવા પાછળ તો એ વિચાર આરે નથી અને ચોરી સાધર્મિકની વસ્તુની જ હતા કે- કમાતાની સાથે જ પાછું પહોંચાડી દઇશ! કરવી. આ નિર્ણય મનમાં રાખીને સાંતનું સધ્યાકાળે એ સમજતી હતી કે-“ભારા સ્વામિને વ્યાપાર પ્રતિક્રમણ કરવાને માટે ઉપાશ્રયે ગયો. સિવાય કાંઈ આવડતું નથી અને વ્યાપાર માટે સંપત્તિશાલી શ્રાવકે શ્રી જિનમંદિર અને તે ધન જોઇએ. તે ધન હવે ચોરી સિવાય મેળવી ઉપાશ્રયે ધર્મક્રિયા કરવાને માટે જાય, તે કેવી શકાય તેમ નથી.”
રીતિએ જાય ? પોતપોતાના વૈભવનુસાર ઠાઠઆમ કુંજીદેવીએ પણ પતિના ચોરી કરવાના
માઠથી જાય. વસ્ત્રાલંકારથી સુસજજ બનીને જાય. નિર્ણયને સમ્મત આપી; પણ પાછો વિચાર થયો એમાં પણ આ જિનશા
એમાં પણ શ્રી જિનશાસનની પ્રભાવના છે, કે-ચોરી કરવી કોની? અને, ચોરી કરવી શી આવાઓ પણ આ મંદિરે અને અને આ ઉપાશ્રય રીતિએ ? વિચારીને તેણે કહ્યું કે-ચોરી કરે તે વમ ક્રિયા કરવાન ય છે, આવા વિચાર જનારને આપણા કોઈ સારા સાધમિકની જ વસ્તુ ચોર!” આવે અને જોનાર જે યોગ્ય હોય તે એના હૈયામાં
શ્રી જિનના ધર્મ પ્રત્યે આદરભાવ પ્રગટે તેમ જ આ વિચાર પાછળ શું તત્ત્વ છે, એ સમજવા
એને પણ આવાં ધર્માનુષ્ઠાન આચરવાનું મન થાય, જેવું છે. એક તે ચેરી કરવી અને તેય પાછી અન્ય સાધમિકની વસ્તુની જ ચોરી કરવી ! સાધર્મિક ઉત્તમ વસ્ત્રાલંકારોથી સુસજજ બનીને ઉપાશ્રય પ્રત્યે તે કેવો ભાવ હોવો જોઇએ ? સાધર્મિકનું તે ગયેલા સુશ્રાવકે જયારે સામાયિકાદિ ક્રિમા કરે,