Atmanand Prakash Pustak 058 Ank 10

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 8

ગુણથી જ મોટાઈ મળે છે
એશ્વર્યથો નહીં!
સાહિત્યચંદ્ર બાલચંદ હીરાચંદ, જગતમાં ઘણા માણસો મેટા અને વૈભવશાલી એકાદ માણસ કરડાધિપતિ હોય અને એની ગણાય છે. પણ એમનું એ વૈભવ જે સાચું પાસે માનવતાને ગુણ ન હોય તે એ એનું ધનવૈગુનિષ્પન્ન નહીં હશે તે તે તદન પોકળજ રહેવાનું. ભવ શા કામનું ? જેઓ એની સામે હાજીહા કરી એવું મેટાપણું ફક્ત દેખાવ પુરતું જ હોઈ શકે છે. એના મેઢા સામે એના ગુણગાન કરતા હોય છે, સાસુ નહીં. જેમ કેઇના પગે સોજો આવી જાય તેઓ સાચી રીતે જોતા એના શત્રુ હોય છે. એમને ત્યારે તે પગ ખૂબ જાડો થએલો જણાય છે. પણ તો પોતાનો કાંઈને કાંઈ અંગત સ્વાર્થ સાધી લેવાને એ જાડાપણું તે ગજનિત હોય છે. એને શરીરની હોય છે, અને એટલા માટે જ તેઓ એના સ્તુતિસ્તા પછી અગર બળ શી રીતે ગણાય ? તેમજ નાટકમાં માતા હોય છે. અને એની પાછળ એની પેટભરી કોઈ નટ મેટે રાજા થઇને આવે અને અંગ ઉપર ઠેકડી કરતા હોય છે ! ધનવાન પાસે જે દાતૃત્વને ઘણા ભારે જણાતા કપડાં પહેરેલાં હોય ખૂબ ગુણ ન હોય તો એનું એ ધન તુચ્છ ગણાવું ઘરેણાથી અંગ ઢાંકેલુ હોય, એને સાચું રાજવીપણું જોઈએ. એકલું ધન કઈ સાચું વૈભવ ગણાતું નથી. કઈ ગણતું નથી. હાથમાં એક ચળતું ખરું ઝાલી તેની સાથે લોક હિત સાધવાની અને પિતાના
એ એક મહાન યોદ્ધાની પેઠે ફેરવતો હોય ત્યારે એ આત્માને ઓળખવાની બુદ્ધિ જાગૃત હોવી જોઈએ. કાંઈ વીર ક્ષત્રિય ગણાય નહીં. એ એનું વૈભવ કેવળ એટલા માટે કહેવું જોઈએ કે, ગુણ વિનાની મેટાઈ ની હોય છે. ગુણનિષ્પન્ન નહીં. કૃત્રિમ પણું ઘડી એ સાચા ઐશ્વર્યની નિશાની નથી. ભરને માટે માણસને ભૂલાવામાં નાખી દે તેથી હમેશને માટે લેકેને એ છેતરી શકતું નથી. પિત્તળ થોડા
કમઠ તપસ્વી પિતાની આસપાસ ધગધગતે વખત સુધી સેનું ભાસતું હોય તેથી તે સાન થ અગ્નિ સળગાવી ઉપરથી સૂર્યની આતાપના સહન
કરતો હતો, અને તેને લીધે તેની તરફ પૂજ્યભાવે જતું નથી.
લકોનું આકર્ષણ થયું હતું. પણ તપની પાછળ શ્રીપાળકમાર થશરગૃહે ખૂબ આરામ અને શુદ્ધ પવિત્ર અને નિઃસ્વાથી હેતું હતું નહીં. એને વૈભવ ભોગવતા હતા. કોઈ જાતની ખામી નહીં હતી. તો આવા તાપમાં માળા ફેરવી સ્વર્ગસુખ જેવું છતાં એમને એમ લાગ્યું કે, આ વૈભવ અને ભોગ- સુખ મેળવવાનું હતું. અને તેમાં મોટી માન્યતા વિલાસમાં મારું શું ? “ઉત્તમ આપ ગુણે કથા ” એ મેળવી ખાનપાનની બધી જોગવાઈ મેળવી લેવાની સૂત્ર એમના મગજમાં પૂરેપૂરું પેશી ગએલું હતું. હતી. એ બધું કામ સરળ ચાલી રહ્યું હતું. એવામાં તેથીજ એમણે એકાકી દેશાંતરે જવાનું સાહસ ખેડયું. પાર્ષકમારે આવી એની ભૂલ બતાવવા અને સાચે અને શાયા ભવશાલી થઈનેજ પાછા ફર્યા એઓ કલ્યાણને માર્ગ બતાવવા પ્રયત્ન કર્યો ૫ણું કમઠને વૈભવ અને ઇન્દ્રિયસુખમાં જ લાલુપ બની બેસી રહ્યા નથી તે "ર્વકુમાર એના શત્રુ જણાયા. જનતા હત તે શું તેઓ સાચા વાવેરાલી થયા હોત? એની પાછળ ગાંડી ઘેલી થઈ હતી તે વિમુખ અને અને જ્ઞાનીઓની પ્રશંસાને પાત્ર થયાં હોત? તિરસ્કાર અને ટીકા કરનારી બની ગઈ. અને વૈભવ