________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
શ્રી આત્માનંદ પ્રકાશ.
આ બધું સંગીન ફેરફાર માંગે છે. આપ સરખા પ્રબોધચંદ્ર, જેમને ગણત્રીજ કરવી છે તેમને અભ્યાસી સંત એ વાત હાથમાં લે તે જરૂર એ બને. તળાટીથી ચઢી દાદાના દરબારમાં જઈ દર્શન કરવા,
ત્યાંથી ટીપગ ઉતરી ત્યાં સ્થાપન કરેલ પગલાં તમારું નામ પ્રબોધચંદ્રને ! સાંભળવા મુજબ
જુહારવા, પુન: ચઢી દાદાના દરબારમાં આવેલું. તમે સહ કુટુંબ અત્રે નવાણું યાત્રા કરવા આવ્યા
પૂજન તથા સ્તવનદ્વારા દિવ્યભાવપૂજા કરવી અને છો એ મુખ્ય હેતુ અવગણી આ સુધારણાના વિષ
પાછી ઉતરી ગામ આવવાથી બે યાત્રા ગણાય છે યમાં કયાં પડી જાય છે ? જે સમાજમાં જ્ઞાનને
કેમકે એમ કરવાથી બે વાર ચઢવાનું થાય છે. મહિમા પ્રભુશ્રી મહાવીર દેવે સ્વમુખે અતિગણે ગાય છે અને જ્ઞાનને સર્વ આરાધક કહી, ક્રિયાને પૂજય આમ ચઢવા માત્રથી જ સંતોષ માનવે કે દેશ આરાધક બતાવી છે તે સમાજમાં આજે સંખ્યા- એ પાછળ કંઈ ખાસ હેતુ રહેલું છે? બંધ કરણીઓ એવી થઈ રહેલી નજરે ચઢે છે કે
ભાઈ, તીર્થકર ભગવંતપ્રણીત નાની મોટી દરેક જેની પાછળ નથી તો પૂરી સમજ કે નથી તે એ અંગે શું રહસ્ય રહેલું છે એને ખ્યાલ. અચરે કરણી પાછળ મુખ્ય રીતે આત્મિક શ્રેયને હેત અચરે રામ જેવું ચાલી રહ્યું છે. જિજ્ઞાસુ માટે સ્વ
હેય છે. બાહ્ય ફળ તે એમાં ગૌણપણે રહેલું હેય રૂપ દર્શક ગ્રંથો ઓછા નથી, પણ વાંચનાર વર્ગ
જ છે. જીવ સ્વરૂપના જાણનાર અને નવતત્વને સમજજ્યાં જવાતો નથી અને ઉપદેશક વર્ગ જ્યાં મોટા નાર માનવ એ રહસ્ય ઝટ પિછાની શકે છે. જેને સૂના વ્યાખ્યાનમાં અને ઉપરછલી ધામધુમમાં
ધર્મમાં ગતાનુગતિકપણને જરાપણ સ્થાન નથી. પ્રભાવના જેતે હેાય ત્યાં ઉપર વર્ણવી દશા જ
માત્ર ચઢઉતર કરવામાં યાત્રાની સફળતા નથી સંભવે ને ! મહાનુભાવ, તમો યાત્રામાં દચિત્ત બનો મનાઈ. આ પવિત્ર ગિરિ ઉપર પ્રથમ તીર્થ પતિ શ્રી અને આત્મલક્ષી ક્રિયામાં રક્ત રહે. સુધારણા ઋષભદેવ, પાંચ પચાસ વાર નહીં પણ નવાણુ કાળ પાકશે ત્યારે થશે.
‘પૂર્વ' વાર પધારેલા છે. વળી આ શાશ્વત ભૂમિ
છે કેમકે માત્ર વર્તમાન કાળમાં જ એ ઉપર અનંતા પૂજ્ય ગુરુમહારાજ, આપે મારું નામ તેમજ છ સિદ્ધિ પદને વર્યા છે એટલું જ નહીં પણ ભૂતયાત્રાની વાત સાંભળી લાગે છે. આમ તો હું રાષ્ટ્ર- કાળમાં એને એવું જ શૈરવ પેદા કર્યું છે અને વાદી છું તેમ મારે કબૂલવું જોઈએ કે મારો ધર્મ ભવિષ્યમાં એવી જ ગૌરવ ગાથા એના ભાગ્યમાં સંબંધી અભ્યાસ સામાન્ય પ્રકાર છે. અલબત અંકિત થયેલી છે. આથી સહજ સમજાશે કે આ થે કરવું પણ એ સમજીને કરવું એવું હું માન. પ્રદેશના નાનામાં નાના રજકણમાં કોઈ અને ખી નારો છું. પ્રથમ તે હવાફેર સારૂ માથેરાનને વિચાર પ્રેરણા પાવાની જવલંત શકિત છુપાયેલી છે. વારથયે ત્યાં પત્ની તરફથી યાત્રાની વાત રજુ થઈ. વાર અહીં આવી, આત્માએ એમાં ઊંડું અવગાહન મને પણ લાગ્યું કે પ્રથમ કરતાં પાછળની બાબત કરવાનું છે. મનરૂપી માંકડું એકદમ સ્થિર થાય ઠીક છે. એક પંથ ઓર દે કાજ જેવું થશે. હું તેવું ન હોવાથી એને અભ્યાસઠારા કાબમાં આણકંઇ નવાણું યાત્રાની ગણત્રીએ આવ્યો નથી. હું વાનું છે. શહેરની જંજાળથી છૂટી, આ પવિત્ર તે ઈચ્છા થાય ત્યારે ચહું નહીં તે ગામમાં રહી ગિરિના પગથીઆ વટાવી, અહીંના જુદા જુદા સ્થાને વાંચનમાં સમય ગાળું. જ્યારે સાથેના તે નવાણ પર બેસી શાંત ચિત્તે સાહિત્યના પ્રસંગે વિચારવાના કરશે જ ઘણુંખરૂં તેઓ દિવસમાં બે યાત્રા કરવા છે. એ ઉપર ચિંતન કરી અને બરાબર મનન ધારે છે એ શું શકય છે ?
કરી, સ્વજીવનમાં એ અમથી કેમ બને તે નક્કી
For Private And Personal Use Only
