________________
( ૨૪૮ ) કિનારા તરફ વળવા લાગ્યા છે. સૈ પ્રજા જનોના અંતરમાં આજે પ્રમેદભાવ ઉછળી રહ્યો છે.
એક વખતે ત્યજાયેલી રાણી લીલાવતીને રાજાએ ભારે આદર-સત્કાર સાથે અંતઃપુરમાં પ્રવેશ કરાવ્યા છે. સીતાની કટી પછી રામને જેમ નવેસરથી સીતા લાધી હતી તેમ રાજા વિજયસિંહ દેવને આજે જાણે લીલાવતી નવેસરથી પ્રાપ્ત થઈ હોય તેમ લાગે છે. આગમાં તપ્યા પછી, કસોટીએ ચડ્યા પછી સુવર્ણ પોતાના સંપૂર્ણ તેજથી ઝળકે તેમ લીલાવતીના મુખ ઉપર વિશુદ્ધિની કાંતિ છવાઈ રહી છે. રાજા અતિ નમ્રભાવે એ સ્વર્ગીય રસનું પાન કરી રહ્યો છે. પહેલાનાં કરતાં પણ હવે લીલાવતીમાં કઈક અદ્ભુત સંદર્ય, કઈક અપૂર્વ નિર્મળતા જુવે છે, માનવસ્વરૂપમાં સ્વર્ગનું કઈ વિકસિત પારિજાતક પ્રાપ્ત થયું હોય એમ તે માને છે.
મંત્રીશ્વર પેથડકુમારને પણ ભારે સન્માન સાથે કારાવાસમાંથી મુક્ત કરવામાં આવ્યા છે. રાજા પિતે વાજતે ગાજતે તેમને શહેરમાં લઈ આવ્યું છે. પ્રજાના સમુહે પણ એ પુણ્યશાળી પુરૂષના મુખનું દર્શન કરી કૃતાર્થ થયા છે. શહેરના વેપાર-ઉદ્યોગ પૂર્વવત શરૂ થઈ ગયા છે. જોકે માને છે કે જ્યાં સુધી મંત્રીશ્વર પેથડકુમાર પિતાની મધ્યમાં છે ત્યાં સુધી પ્રજાને હારની કોઈ ઉપાધિ સ્પશી શકે એમ નથી. રાજા પોતે પણ હવે મંત્રીના જ્ઞાન, બળ અને ચારિત્ર્યની મુક્તકંઠે પ્રશંસા કરતા થાકત નથી.
