________________
શ્રી હરિવંશરાય બચ્ચનનો કાવ્ય-સંગ્રહ “મધુશાલા', વાંચીને જેન ધર્મ અને તેનું કર્મ, અદ્વિતીય રહ્યું છે. છતાં, તેનો ફેલાવો વિચારવા જેવો માતબર છે. જેણે અમિતાભની બંધ અક્કલનું તાળું, કેમ અટકી ગયો? એ ચિંતનનો વિષય રહ્યો છે. એક બનારસી પાન ખાઈને ખોલી નાખ્યું! એ વાત જાણીતી છે. પુસ્તકો-ગ્રંથોમાં તો ઘણું લખાયું છે, પણ આચરણમાં, આખરે તો નશીબનું તાળું આપણે જ ખોલવું રહ્યું. તેમાં, “કર્મ- આપણે સૌ ઊણાં ઊતરી રહ્યાં છીએ, નવી પેઢીનું ભવિષ્ય વિષે યોગ' ઉપયોગી થાય. આજે, શ્રી નરેન્દ્ર મોદી, જીવનની પ્રત્યેક વિચારવામાં રસ હોય, તેમ જણાઈ રહ્યું છે. પળનો ઉપયોગ કરીને, વિશ્વમાં ભારતનું નામ રોશન કરી રહ્યાં તેને તો શ્રી રામ-લક્ષ્મણના ધનુષબાણ કરતાં વધુ રસ, દાઉદ છે. ભ્રષ્ટાચાર રૂપી દેત્યને દાવાની કોશિષ, આનંદવાદને ઈબ્રાહિમ કાસકટની A.K. 303 રાયફલમાં પડી રહ્યો છે. મૂળમાં નેસ્તનાબુદ કરવાનો શ્રમ, કોઈનીયે શરમ રાખ્યા વિના એક માત્ર. Spring તે ધનુષની હોય કે Steelની શો ફેર પડે? ભારતમાતાની સેવા, તેમનાં લોહીમાં ફરી રહી છે. ગરીબો, Sharp-shooter અર્જુનભાઈ હોય કે દાઉદભાઈ. આપણે તો કિસાનો, અને મધ્યમ વર્ગનાં સામાન્ય માણસોની ખેવના પાર લક્ષ્યને વીંધવાનું રહે છે. પ્રબુદ્ધ જીવનનું સંપાદન, તમે જ સંભાળો, પાડતાં, અસંખ્ય મુસીબતોનો સામનો તેઓ કરી રહ્યા છે. તેમની તે ગમે, યુવાવર્ગને આધુનિકતામાં રસ છે. તમારું સંપાદન જ લગન, અગમમાં ફેરવાઈ ગઈ છે. ૨૦૨૨ સધી ખેડતોની આવક તેમને આકર્ષે છે. કેંદ્રમાં “માનવતા” રહે તે જ શોભે! “સ્થાપતિ બમણી કરવી, પ્રત્યેક ગરીબને શોચાલયવાળું ઘર પુરું પાડવું. હિતા’ ન કન્યા કેળવણી, મહિલાઓની સુરક્ષા, પ્રત્યેક ઘર એક મંદીર બની
આપનો નમ્ર. રહે, તે જોવાની ઉત્કંઠા તેઓ સેવી રહ્યા છે. તેઓ વિરોધને
હરજીવન થાનકી, પોરબંદર ગણકારતા જ નથી, કેમકે તેઓ ખરા અને સાચા માર્ગે દેશને દોરી રહ્યા છે. આવા વડાપ્રધાન મેળવવા દેશે ગૌરવ અનુભવવું
પ્રબુદ્ધ જીવનના માર્ચ ૨૦૧૮ના અંકમાં પ્રગટ થયેલ બે લેખો જોઈએ. બસ એજ.
મને ધ્યાનપાત્ર લાગ્યા છે. એમાંનો સંદેશો અપનાવવા લાયક છે. પ્રબુદ્ધ જીવનનાં, અંકો વાંચતા, વિચારતાં, એમ લાગે છે કે
૧ શ્રી હરેશ ધોળાકિયાના લેખ - એક ધ્યાનાકર્ષક પ્રયોગ - તમે, આપણા પૂર્વજો અને અનુજોને, કુશળતાપૂર્વક શોભાવીને
ગ બાળકોની અખૂટ શક્તિનું તાદ્શ ચિત્ર આપે છે. જે વડિલો, શિક્ષકો
સૌએ શીખી લેવાની જરૂર છે. દીપાવી રહ્યા છો. કેટલાં સુંદર લખાણ, વૈવિધ્યપૂર્વકનાં કાવ્યો અને
૨. શ્રી જાદવજી કાનજી વોરાનો લેખ “જીવનમાં હળવાશ છેલ્લું પાનું, ભાઈશ્રી નરોત્તમ પલાણનો પત્ર તેમની વૃક્ષમિતી .
અનુભવો!” એક મજાનું સૂત્ર આપી જાય છે. એ ચિતુમાં ધરવા પોતે અભ્યાસુ શિક્ષક તેમનાં પત્ની રસીલાબેન પણ મારી જોડે
લાયક છે. ગુરુકુળમાં શિક્ષિકા હતા, ત્રણ પુત્રોની માતા છે.
બંને લેખો સરળ પણ સુંદર ભાષામાં લખાયેલ છે. અમારા આર્યકન્યા ગુરુકુલ, મારફત અમે સ, હજારો
એપ્રિલ ૨૦૧૮ના અંકમાં પ્રગટ થયેલ આચાર્યશ્રી દીકરીઓનાં જીવનમાં પ્રકાશ પાથરવા સક્ષમ થઈ શક્યાં છીએ.
વિજયશીલચંદ્રસૂરિનો પત્ર-લેખ (જો હોય મારો અંતિમ પત્ર તો) ઉત્સવોનો ઉત્સાહ અમારી રગેરગમાં દોડતો, આર્ય સમાજનાં
શબ્દો, સંવેદના અને વિચારોના ઓજસથી દેદીપ્યમાન અને ખૂબ સંસ્કારો, મણિપુરી નૃત્યકાર પૂ. સવિતા દીદી, સંતોકબા, કુલભ્રાતા
સુંદર છે. આચાર્યશ્રી એક ખોજી આત્મા, ગષક તો છે જ. પરંતુ ધીરેન્દ્રભાઈ અને મેઘાભાભી, આજે પણ અમને યાદ કરે છે.
સાથે સાથે ભાષાનું લાલિત્ય પણ આપે છે અને સૌથી વધુ તો, - કુમારપાળ દેસાઈનો લેખ, ભવિષ્યની પેઢી માટે માતબર
એમની અભિવ્યક્તિમાં પ્રમાણિકતા છે, એ છે. ઉલ્લેખનીય ગણાય. જ્યારે, રમણ સોની, સૌને સમયની સાથે
આવા જીવ એકલવિહારી (દા.ત. અમરેન્દ્રવિજયશ્રી જેવા) હોય ચાલતાં શીખવી ગયા. જીવનમાં હળવાશ અનુભવવાની વાત પણ તો પોતાનો
તો પોતાનું ઘણું કલ્યાણ સાધી શકે અને સંબંધોની આળપંપાળથી ગમી. છતાં, આપણે સૌએ Up-to-Date તો રહેવું જ પડે, નહીં
બચી જાય. તો બીજી બાજુ એમ પણ લાગે છે કે આવા જાગૃત ને તો Out-of-Date થઈ જવાય! આખરે તો આપણે સમયરેત પર
સાચુકલા જીવો સંઘ વચ્ચે હોય તો સંત્રીનું કામ કરે. પગલાં પાડવાનાં રહે છે. Foot Prints on the sands of time
“મારા જીવનમાં સૌથી મોટી વિડંબના કોઈ હોય તો તે સમય તો સરતો જ રહે, કોઈની પરવા ના કરે, તે દરમ્યાન થાય સાધુઓ દ્વારા થતા મલિન, ગલત અનુમતિ વ્યવહારોની છે.” આ તેટલું કરવું રહ્યું.
શબ્દો આચાર્યશ્રીએ જાહેરમાં લખ્યા છે? ધન્યવાદ. તમારી દૃષ્ટિને, સુઝને, નિર્ભિકતાને મારા હૃદયપૂર્વકનાં વંદન. મોક્ષ-મુક્તિ ની એમની વિભાવના માલિક છે. સૂત્રપાઠનું આગળ વધો, સારી માર્ગે જ છો.
રટણ નથી. પ્રબુદ્ધ જીવનનો વિશેષાંક મળ્યો. “ગુરુદૃષ્ટિએ ગ્રંથભાવન' આચાર્યશ્રી ને મારા નતમસ્તકે વંદન છે. જાયું અને માર્યું. વિજય રૂપાણીનો પત્ર પણ પ્રેરક રહ્યો. આપણો
કીર્તિચંદ શાહ
[email protected] પ્રબુદ્ધ જીવન
મે- ૨૦૧૮DI
એક
