________________
[ ૩૨૨ ].
પ્રભાવિક પુરુષે દુખિયારા અંતરમાં ઉજાશ ફેંકે છે. એને તાલ મેળવે હોય તો મેળવી શકાય તેમ છે. માનવ નિશ્ચય કરે તે એને માટે કંઈ જ અશકય નથી. આત્મા અનંત શક્તિને પણ છે.”
ગુરુદેવ! પરોપકાર કરવાને આપને જીવનમંત્ર છે એ સાચું છે, છતાં મારા જેવા માટે તે આપ પ્રાણદાતા છે. એક વાર આપે વર્ણવેલું દશ્ય નજરે જવાના મને કોડ છે એટલે અત્યારે તે હું પાછો ફરું છું. કૃપા કરી મને એટલું કહે કે આપને મેળાપ મને પુનઃ ક્યાં થઈ શકશે? મારું શેષ જીવન આપના ચરણમાં વીતાવવાને મેં નિરધાર કર્યો છે.”
“મુસાફર ! અમારા સરખા અનગાર માટે ખાસ નિયત સ્થળ તે ન જ સંભવી શકે, છતાં જે તે થોડા દિવસમાં પાછા ફરવાનો હોય તે પ્રતિષ્ઠાનપુરમાં રાજપુરોહિત ભદ્રશંકરની વસતીમાં આવી મળજે, નિર્ગથે યશોભદ્રસૂરિ મારું નામ છે.”
પેલો મુસાફર પંથે પળે ત્યારે પહો ફાટવાને થોડીક વાર હતી. સૂરિજી સહજ સંથારા પર આડા પડ્યા. સહેજ આંખ મળી ગઈ. એમણે કઈ અદ્દભુત સ્વપ્ન દીઠું અને ત્યાં તે શિષ્યના સાદે આંખ ખુલી ગઈ તો માલુમ પડયું કે અહર્નિશ જે સમયે વિહાર કરતા હતા એ કરતા કંઈક મોડું આજે થયું હતું. કેટલીક વાર તે શિવે પૂર્વે સૂરિજી તૈયાર થઈ જતા. એથી શિષ્ય વંદના કરી રહ્યા કે તરત જ એમાંનાં એકે પૂછયું
“ગુરુમહારાજ ! શરીરે તે સુખશાતા છે ને? આંખે પરથી ભાસ થાય છે કે આપને બરાબર નિદ્રા આવી હોય તેમ જણાતું નથી.”
