Jain_Satyaprakash 1947 04

Author(s): Jaindharm Satyaprakash Samiti - Ahmedabad
Publisher: Jaindharm Satyaprakash Samiti Ahmedabad

Page 12

૧૮૬ ]
શ્રી જૈન સત્ય પ્રકાશ
લિખ્યુંતે !
( ૧ )
( ૨ )
( ૩ )
( ૪ )
( ૫ )
(૬)
શ્રી જીનાય નમઃ અથ વિમ≠શાહજીરા સિલેાકેા સરસતી સમરૂ એ કર જોડી, વાંદુ વરકાણા ગિરનાર ગૌડી; જઇએ શેત્રુજે શ ંખેસર દોડી, કવિતાને કુશળ કલ્યાણ કાઢી. મરુધરમાંહિ તીરથ તાજા, આબૂ નવÈાટી ગઢાંરી રાજા; ગામે ગઢ તે દેવલ દરવાજા, ચૌમુખ ચૌ મારા ઉપર છાજા. અતલે આચરજ ધમ ઘેષસૂરિ, યાત્રા કિધી પણ જાણે અધૂરી; દેવલ વીણુ ડુંગર દિશે ના નૂરી, ધ્યાન તમ બેઠા પદ્માસન પૂરી. સુપનામાંડે તે ચક્કેસરી માતા, પારવાલ પાટણે વિમળ વિખ્યાતા; હૈાસી છત્રપતી સખલી શ્વાતા, ઢીલ મ કરજો તિહાંકિણ જાતા. અણુહુલપાટ આચારજ આવૈ, શ્રાવક સૌનારે લે વધાવે; ગૃહલી કરે'ને જીણુ ગીત ગાવે, ગુરુજી વિમલને આધો તેડાવૈ. નાંનડીયો ખાલક ખીહતો આયો, જાણે સાર્દૂલો સીંહણીજાયો; શ્રીપૂજ વિમલને આઘે ખેલાયો, વલતા વિમલને વાતે લગાયો. તીા તીરથ તૈ! આબૂ સુણાવૈ, જીનાલય પાથૈ જાત્રા કુણુ જાવે પેારવાડ પાñ કિણુને કહેવાય, દૂતે ઈષ્ણુ ઠામે દેવલ નહીં થાયે લિખમી પામું તો. દેવલ કરાવું, સેાનારૂપાનાં ત્રિષ ભરાવું; ખત મતાલગ લિખેને દીધું, વસતા શ્રીપૂજ વિહાર કીધું. વિમલને પૂછે કર જોડી માતા, આપણા ગુરાંને થૈ સુખસાતા ? સાથે મુજ તીરે લિખાવે લીધું, દેવલ કરાવું મેં ખેલ દીધું..... મતો કરે ને માતા વિચાર, પૃથ્વિના રાજ પ્રધાન સા રહે રાજા તૈા વિમલન મારે, ઈમ જાણીને ગુણીયા ગ્યાર ( ૧૦ ) ભરીયા મુકે તે ભાગ્યાં રૈ જાયે, પહિરે આઢે ને પેટ ભરાયે; મજૂરી કરતાં મનમૈં સકાયે, વિમલ માંમાંરે મેટાઇમ થાય. ( ૧૧ ) તિણુ સમે શેઠ પાટણરા જાણું, કન્યા પરણાવા જોઇ ઇણુ ટાણું; પૂછે પરગાંમ ઠામ ઠિકાણું, એહુવા સુદર વર કહાંથી આંછું ? ( ૧૨ ) સખલા સૈહરની શેઠની ાઇ, મંત્રીસ લખણી બુધવતી આઈ સખરા (સરખા)વર જોવે કરવી સગાઇ, પતિને પૂછે પિતા ને ભાઇ. ( ૧૪ ) [પ્રતિની પાછલના કેટલાક સલાક]
( ૭ )
( ૮ )
( * )
[ વર્ષ ૧૨
એવો કુણુ હુવો રાવણે ૨ૌ, તીન્ન તીરથનો ક્રીચી ઠિકાણો; દેવલ નીપાવી પ્રતિમા દ્વારાવી, પ્રતિષ્ઠા શ્રીપૂજ નૈ કરાવી. ( ૮ ) ઈંડો ચઢાવે સૌભાગ લીધૌ, વિમલ તિહાં સાહમીવચ્છલ કીધો; ભાણેજાને ગઢ આબૂ ભલાયો, આપ ચઢને ચદ્રાવૈ આયો. ( ૯ )