Divyadeep 1969 Varsh 06 Ank 05

Author(s): Chitrabhanu
Publisher: Chandulal T Shah

Page 9

દિવ્ય દીપ
૩ - લગ્નમાં કે વ્યાપારમાં ઓછામાં ઓછા અંદરની કેટે જોડે જ છે અને એની અંદર જ
ડાક નિયમો તે હોવા જોઈએ ને? “સંસારમાં છું માણસને જીવવાનું છે. તે સાવધ રહું. અગ્નિની સાક્ષીએ જેને હું પરણેલે કરુણાભીની આંખે જગદીશચન્ટે કહ્યું: જે છું એના સિવાય મન વચન અને કાયાથી વનસ્પતિમાં જીવ જુએ છે એ શું લેણદારોમાં બધી જ સ્ત્રીઓને માતા, બહેન અને પુત્રી જીવ નહિ જુએ? સમાન ગણીશ.” આવો સ્વદારા સંતેષને સિદ્ધાંત
જેણે આપણને પિતાના માનીને રૂપિયા ગૃહસ્થના વિચારોમાં હાય..
આપ્યા, આપણી જરૂરિયાત જોઈને આપણામાં બધે જ નજર અને મન ફર્યા કરે, વિચારમાં વિશ્વાસ મૂકીને આપ્યા એને ચૂકવવાનું કામ સ્થિર ન હોય એ તે પશુ છે. અરે, પશુ પણ તે સહુથી પહેલું છે. આવું ન કરે.
લેતી વખતે એટલી ગરજ તે દેતી વખતે કમાણી કરીશ પણ નીતિને જ પૈસા લઈશ, આવી ઉદાસીનતા ! . અમુક રીતે મેળવીશ અને અમુક રીતે વાપરીશ.”
આ પ્રશ્ન તેના મનમાં ઉદ્ભવે છે? જે કમાણી ઉપર મર્યાદા અને નફા ઉપર પણ મર્યાદા.
વિચારક છે, જે sensitive છે એ જ અંદરના " વિશાળ સાગરને પણ કયાંક તે પાળ છે. નાનકડા અવાજને ઝીલી શકે છે. તમને સંવેદક ખુલ્લે અને તોફાની દરિયો પણ ચોપાટની રેતી બનાવે તે જ તે ધર્મ છે. એ તમને અંદરના આગળ આવે છે અને રેકાઈ જાય છે.
સ્પર્શનું સંવેદના અને અંદરના પ્રકાશની ઝાંખી
કરાવે છે. તોફાનની મુકતતાને પણ મર્યાદા છે.
જીવનની સાફલ્યતા આ ઝાંખી કરવામાં જ મિત્રોની શીખ સાંભળી જગદીશચન્દ્ર હસીને છે. જેને અંદરની ઝાંખી થઈ હદયને સ્પર્શ કહ્યું: દુનિયાની કેર્ટ આગળ એ લાચાર છે એ થયો એને જીવનપંથ પ્રકાશપ્રતિ છે. ધર્મ હું જાણું છું, પણ મારી અંદર એક કોર્ટ છે અંદર અંદર એને ઘડતો જાય છે. જેનાથી હું ડરું છું.
ધમી વ્યવહારથી નિરપેક્ષ નથી બનતે દુનિયાની કોર્ટમાં હારેલા ચાર સજા પણ સાપેક્ષ બને છે. આત્માની વાત કરનાર ભોગવીને મસ્તીથી બહાર આવે છે પણ અંદરની દુનિયા પ્રત્યે બેદરકારી કે ધિક્કાર લઈને નહિ કોર્ટમાં હારેલા માણસનું માથું ઝૂકી જ જાય છે. પણ કરુણાની સહાનુભૂતિ લઈને જાય છે.
દુનિયાને ન્યાયાધીશ ન્યાય કરે છે ત્યારે એ જ્યાં જશે ત્યાં ચૈતન્યનું દર્શન કરશે. અંદર બેઠેલ જુદે જ વિચાર કરતે હોય છે પુષ્પને કે પાંદડાઓને નહિ તેડે. જે ફૂલડાંઓ પણ જ્યારે અંદર બેઠેલે ન્યાય કરે છે ત્યારે સુવાસ, શાંતિ, સૌંદર્ય અને સુખ આપે છે, એની ચેટ કઈ જુદી જ હોય છે.
એમને નકામાં શું કરવાં હેરાન કરવા ? એક બહાર છે, બીજી અંદર છે એક છતી જેને ચૈતન્યને સ્પર્શ થયે નથી એ તે શકાય છે જ્યારે બીજી આગળ હાર કબૂલ કરવી આંગીના નામે વિવેક વિના હજારે અને લાખે પડે છે. માણસ સૂએ છે ત્યારે પણ બીજી કેટે, ફૂલેને કચ્ચરઘાણ કાઢી નાખે.