________________
'ના
,
૭૪
દિવ્ય દીપ જગતના તત્વનું જ્ઞાન છે એ જ સ્વભાવ ધમ આવતે જશે અને વ્યવહાર સુંદર સુખમાં મગ્ન બને છે. જે પિતાના વિચારને જ બનતે જશે. મહત્વ આપે અને બીજાના વિચારને સમજવા સ્વભાવના સુખમાં મગ્ન બનેલે વિચારશેઃ માટે ધીરજ પણ ન રાખે એ સ્વભાવ સુખમાં બહારના ભાવમાં શું કરવું છે? સ્વાના સ્વકેવી રીતે મગ્ન બને ?
ભાવમાં હું સુખી બનું. ” આત્માને સ્વભાવ શું છે? સંતેષમાં રહેવું,
જ્યાં સ્વભાવના સુખમાં મગ્ન બની ગયો બીજાની અપેક્ષા ઓછી રાખવી, જરૂરિયાતે ત્યાં અપેક્ષા ઓછી. ઉપર બહ નહિ જીવવું. નક્કી કરો કે આવો આત્મા પરના ભાવને, બીજાની આ વર્ષે નવાં સૂટ-બૂટ કે નવી સાડીઓ નથી વસ્તુઓને પોતે કર્તા બનતું નથી, માત્ર સાક્ષી ખરીદવાં. તે કબાટમાં ગોઠવવાની ચિંતા અને બને છે. ધમાલ પણ ઓછી થાય.
કર્તા અને સાક્ષીમાં ફેર છે. કર્તા બન્યા જેને મૂકવા અને ગોઠવવા લોખંડનાં મોટા એટલે બધી જ જવાબદારી તમારા માથે. કબાટે જોઈએ, “શું પહેરવું એ પસંદ “હું” પણાની, અહમૂની વૃત્તિ જાગી કરવાની મૂંઝવણમાં અડધો કલાક નીકળી જાય એટલે દરેકને કહેઃ મારાથી તું સુખી થયો, એ પણ એક નવું જ દુઃખ છે ને?
મેં તને આટલી બધી મદદ કરી. કર્તાપણામાં અરે ભાઈ, શરીર જ ઢાંકવું છે ને ? તે હું અને ‘મારું' આ બે મુખ્ય ભાગ
ભજવે છે. પછી આટલી બધી ઉપાધિ શા માટે ? તમારામાં
કર્તા સામા પાસેથી અપેક્ષા રાખતું હોય છે. તેજ હશે તે તમને બધું સારું લાગશે. માણસ એના તેજથી, પ્રભાવથી, વ્યકિતત્વથી ઓળખાય
મેં આનું આટલું બધું કર્યું તે એણે છે, માત્ર કપડાં અને બૂટથી નહિ ?
મારું શું કર્યું !”
આ ઝગડે વધતે વધતે ઠેઠ ભગવાન પણ જ્યાં સંગ્રહ છે, અપેક્ષા છે ત્યાં સુધી જાય. ખરચાને કાંઈ હિસાબ નથી. પછી બીજાને
“હે ભગવાન ! મેં તમારા માટે દેરાસર આપવા એની પાસે બચત પણ કયાંથી ?
બંધાવ્યું. આજે હું દુખી છું ત્યારે તમે કોઈ દષ્ટિકોણ બદલે. “કપડાને જ એ છે કરતા નથી, ચૂપચાપ બેઠા છે. તમારે માટે હું કરવો છે, નિર્ણય કર્યો તે વર્ષનો ખરીદી મરી ગયે, મેં કેટલું બધું કર્યું છતાં તમે (shopping)ને ખરચ બચી જવાન. જે બચ્યું મારી મદદે ન આવ્યા. ” ભગવાનને પણ ઠપકે દે. તેમાંથી વિદ્યાર્થીની ફી ભરે, પુસ્તક અપાવે, મહારાજ પાસે આવે, કહેઃ “મહારાજ, દર્દીઓને દવા અપાવે.
તમારા માટે મેં કેટલું બધું કર્યું અને તમે એ માટે દૂર ક્યાં જાઓ છે ? આસપાસ અમારે માટે કાંઈ ન કર્યું. તમે અમને ભૂલી જ નજર ફેર, દુઃખી સગાંઓને વણી કાઢે, ગયા ?' આસપાસના પાડોશીઓ પર નજર કરે. કેટલાય આનંદઘનજીના સમયની વાત છે. એક જરૂરિયાતવાળા તમારી નજરે પડશે.
ગામમાં એક ધનવાન માણસ હતે. ઉપાશ્રય
