Atmanand Prakash Pustak 094 Ank 07 08

Author(s): Pramodkant K Shah
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 8

૫૪
શ્રી આત્માનંદ પ્રકાશ થવા નહીં મળે. તે એ કહે કે હું ભણીશ પણ બેટા તને અહી કોઈ ભણાવશે નહી ને મંત્રી તને ભણવા દેશે જ નહી. ત્યારે મારે શું કરવું ? તે મા કહે છે કે અહીંથી થોડે દૂર એક શહેરમાં તારા પિતાના મિત્ર રહે છે તેમની પાસે જઈને ભણે તો કામ થાય. છોકરાને એક જ લગની કે માને કેમ સુખી કરવી ? જે એનું મન પ્રસન્ન બનતું હોય તે ગમે ત્યાં જઈને ભણવા હું તૈયાર છું. બધી માહિતી મેળવીને પિતે એકલે નીકળી પડે છે. તેના હૃદયમાં એકજ માતૃભક્તિ ભરેલી હતી આપણે તે ધમ એટલે એકલો ક્રિયાકાંડ જ સમજીએ છીએ. પણ ધમમાં સવ સદગુણે આવી જાય છે. માતૃભકિત-પિતૃભકિત, બધું આવી જાય. શ્રી હરિભદ્રસૂરિ મ. કહે છે કે ત્રિવાર ના ખૂનનમ્ અર્થાત મા-બાપની વિકાસ પૂજા કરવી જોઈએ. કેશરની વાટકી લઈને પૂજા નથી કરવાની, પરંતુ વિકાલ માબાપને વંદન કરવું, તેમને પ્રેમથી જમાડવા, આરોગ્યની ખબર રાખવી... વગેરે. પરંતુ આપણે તે ધમને દહેરાસર અને ઉપાશ્રય પૂરત સીમિત કરી દીધે છે. બસ પૂજા કરી, પ્રતિકમણ કર્યું. એક-બે નવકારવાળી ગયું. એટલે બધું આવી ગયું. પછી ભલેને ઘેર આવીને મા-બાપને તિરસ્કારતા હૈઈએ. દુકાને બેસીને અનેકેને ઠગતા હેઈએ. આને ધમ માને કેમ ? કપિલ પાસે બીજો ધમ નથી પણ માતૃભક્તિ છે. માટે માના આશીવાદ લઈને નીકળે છે. અને પિતાના મિત્રના ગામમાં આવી પહોંચે છે. ૫ ડિતના ઘેર જાય છે. પોતાની સર્વ હકીક્ત જણાવે છે. પંડિત કહે છે કે ભાઈ હું નિધન છું. તારી જમવાની સગવડ થાય તે હે ભણાવી શકું. તેથી કયાંક ખાવાને બંદોબસ્ત કરવો પડશે. એ ત્યાંથી કઈ શ્રીમતના ઘેર પહોંચે છે. અને શેઠને કહે છે : શેઠ એક છોકરો મારી પાસે ભણવા આવ્યું છે તેને તમે જે દરરોજ ખવડાવે તો હું ભણાવી શકુ. શેડે હા પાડી. છોકરે જમવા જાય છે. અને મજા કરે છે. દરરે જ જયારે એ જમવા જાય છે ત્યારે દરરોજ એક છોકરી તેને જમાડે છે. નિરતર બને વચ્ચે પરિચય થવાથી કામ-રાગ પેદા થાય છે. બને છેક પતિ-પત્નીના રાગ સુધી પહોંચી જાય છે. એક વખત
જ્યારે એ જમવા જાય છે ત્યારે પેલી છોકરી ઉદાસ હોય છે. તેથી છોકરો હઠ પકડીને પૂછે છે કે આજે તું ઉદાસ કેમ છે ? ત્યારે છોકરી કહે છે કે અમારે દાસીઓને એક તહેવાર આવે છે. તેમાં બધા મારા કપડાં પહેરશે, સારૂં ખાશે–પશે અને મજા કરશે. જ્યારે મારી પાસે તે ફૂટી કેડીએ નથી. હું શું કરૂ ? ત્યારે છોકરો કહે છે કે મારી પાસે પણ એક કેડીએ નથી. જો તું કાંઇ રસ્તો બતાવે તે હું મદદ કરૂં. એટલે છોકરી કહે છે કે અહીંયા એક શ્રીમંત રાજા છે. એને ત્યાં સવારમાં જે કંઈ પહેલે આવે અને આશીર્વાદ આપે તેને બે માસા સોનું આપે છે. આ તે ઘેર પહોંચીને સૂઈ જાય છે પરંતુ ઉંઘ આવતી નથી. મધ્યરાત્રિના સમયે ઉઠે છે. અને દેવા માંડે છે. કારણ ? કેઈ બીજે પહોંચી જાય છે ? એ બીકથી હવે મધ્યરાત્રિએ તેને આમ ભાગતો જોઈને ચોકીદાર પડકાર ફેકે છે. પણ આ ઉભું રહેતું નથી. છેવટે ચોકીદાર તેને પકડીને જેલમાં પૂરે છે. સવારે રાજસભામાં તેને ખડો કરવામાં આવે છે. રાજા પિતે ન્યાય કરે છે. તેને સવ હકીકત પૂછે છે અને તે પિતાની સર્વ હકીકત પ્રગટ કરે છે. સત્યથી હમેશા જય થાય છે એની સાચી હકીકત સાંભળીને રાજા પ્રસન્ન થઈને માંગવાનું કહે છે. એ વિચાર કરે છે કે શું માંગવું ? વિચારવા માટે સમય માંગે છે અને વિચાર કરવા માટે કોઈ બગીચામાં જાય છે. હવે એ શું વિચારે છે અને પછી શું સમજાય છે તે અવસરે જોઈશું.