________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
• જીવદયાળી, એક વિ૨લ ઘટના.
• રમણલાલ ચી. શાહ
ગાડાં દ્વારા અને જળ માર્ગે નાની નૌકા કે મોટાં દુનિયામાં શાકાહારી પ્રજા ઘણી જ ઓછી સઢવાળાં વહાણથી થતો. છે. તેમાંને માટે ભાગ ભારતમાં છે. ભારતમાં
ઓગણીસમી સદીની શરૂઆતથી મુંબઈ બંદર શાકાહારીઓમાં જેનો અને હિન્દુઓ મુખ્યત્વે
ઝડપથી વિકાસ પામતું ગયું. તે સમયે આજે છે. જેઓ શાકાહારી છે તેઓના દિલમાં દયાને જેને કોટ વિસ્તાર કહેવામાં આવે છે તેટલા ભાવ, માનવ ઉપરાંત પશુ-પક્ષીઓ પ્રત્યે પણ વિસ્તારવાળા ટાપુ ઉપર અંગ્રેજોએ પિતાના રહેલો છે. જેનોમાં તે સૂક્ષ્મ જીવો પ્રત્યે પણ સંરક્ષણ માટે કિલો અને વિશાળ કેટ બાંધ્યા અહિંસાની ભાવના રહેલી છે.
હતો. ત્યારે કેલા બાનો ટાપુ જુદે હતો અને ગાય, બળદ, બકરાં, ઘેટાં, કૂતરાં વગેરેના તેના ઉપર ખા જ કઈ વસવાટ નહોતે કોટન એકાળ મૃત્યુનો પ્રશ્ન જ્યારે ઉદ્ભવે છે ત્યારે તે વિસ્તાર પાલવીથી ધોબી તલાવ સુધીને લગભગ જીવોને બચાવવા જેનો અને હિન્દુઓ દેડી હતો. આજનું આ ઝાદ મેદાન ત્યારે કોટ બહાજાય છે. ઉત્તર ગુજરાત, સે રાષ્ટ્ર, કચછ વગેરે રનું મશાન હતું. બોરાબજાર અને બજારગેટ પ્રદેશમાં હાલ દુકાળ જેવી સ્થિતિને કારણે ગાય, સ્ટ્રીટ એ મુંબઈની જૂનામાં જૂની શેરીઓ હતી. બળદ વગેરે હજારો ઢેરેને મરતાં બચાવી ભૂલેશ્વર અને પાયધુની એ કેટ બહારની નવી લેવાને પ્રશ્ન ઘણો ગંભીર બની ગયો છે. અન્ય વસાહતે ચાલુ થવા લાગી હતી જે. જે. પ્રદેશોમાંથી ઘાસ વગેરે લાવી, જીવોને બચાવ- હોસ્પિટલ અને ગિરગામ પાસે દરિયો હતે. વાનું કાર્ય ગયે વર્ષે ઘણી સારી રીતે થયું હતું. બાકીનું અત્યારનું મુંબઈ જગલ અને વેરાન આ વર્ષે એથી પણ મોટું કાર્ય કરવાની જરૂર જેવું હતું. ત્યારે રેલવે નહોતી. બળદગાડી અને ઊભી થઈ છે. સદ્ભાગ્ય કાર્યકર્તાઓની બહુ ઘોડાગાડીનો વાહન વ્યવહાર હતો. ગુજરાત, બેટ નથી, જરૂર છે મોટા પાયા પર અર્થ. કોકણમાંથી લે કે દરિયામાગે મુંબઈના બંદરે સિંચનની. પ્રત્યેક પ્રદેશમાં લાખો રૂપિયાની આવતા. જરૂર પડશે. જીવદયાની ભાવનાવાળી પ્રત્યેક એ વખતે મુંબઈની નામાંકિત અને અત્યંત વ્યક્તિનું યથાશક્તિ દાન આપવું એ પરમ શ્રીમંત વ્યક્તિઓમાં શેઠ મોતીચંદ અમીચ દ કર્તવ્ય બની રહે છે,
હતા. તેઓ શેઠ મોતી શાહના નામે પ્રખ્યાત આજ ! દે ઢસે પૂ એટલે કે ઈ. સ. હતા તેમને વહાણવટાનો વેપાર હતે. એક ૧૮૩૨માં મુંબઈમાં બનેલી જીવદયા વિશેની એક બાજુ અરબસ્તાન તથા ઝાંઝીબાર સુધી અને ઘટના વર્તમાન સંદર્ભમાં બહુ જ પ્રેરક અને બીજી બાજુ ચીન સુધી એમનાં વહાણો જતાં. એવી છે.
એમને વ્યવસાય ધમધોકાર ચાલતે. દેઢ વર્ષ પહેલાં ભારતમાં રેલગાડી નહતી અગ્રેજોનું ત્યારે રાજ્ય ચાલતું હતું. મુંબઈની કે મોટરગાડી કે સાયકલ પણ નહોતી. જમીન ત્યારે સાઈઠ હજારની વસતી હતી. એ વખતે માગે છે કે વ્યવહાર પગે ચાલીને અથવા શેરીઓમાં કૂતરાઓને ત્રાસ બહુ વધી ગયો
ફેબ્રુઆરી -૮૭).
| પ૭
For Private And Personal Use Only
