________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
સ મા ચાર સંચય
બેન શ્રી મંજુલાબેનનો દિક્ષા મહોત્સવ
ભાવનગર કૃષ્ણનગરમાં વસતા શેઠશ્રી ભગવાનલાલ નેપાળજી કાથાવાળાની પૌત્રી ચિ. મંજુલાબેન મણીલાલને બાલ્યવયમાં સંસાર ઉપરથી રાગ ઘટવા લાગે.
પૂ. સાધ્વીજી જ્ઞાનશ્રીજી મહારાજ સાહેબના કૃષ્ણનગરના ઉપાશ્રયમાં ઉપરાઉપરી ત્રણ ચાતુર્માસ થયા અને તેમના સત્સમા ગમમાં બેન મંજુલાબેન આવતાં તેમણે જ્ઞાન અને ત્યાગમાં સારી એવી પ્રગતી સાધી..
લગભગ ૧ વર્ષથી દીક્ષા લેવાની પ્રબળ ભાવના વડીલે સમક્ષ મકકમ મને રજુ કરી. વડીલે વિચારવંત અને શ્રદ્ધાળુ
હતા. બહાળું કુટુંબ, સૌએ અનુમતી દર્શાવી. કમ સંગે તેમના કાકા શ્રી શાંતીલાલભાઈની તબીયત બગડી અને તબીયત સુધરે એ પછી દીક્ષા આપવાનું વડીલે વિચારતા હતા. દરમ્યાન તબીયત સુધરવાના ચીન્હો દેખાતાં બંધ થયા. સૌએ મળી વિચાર કર્યો કે સારા કામમાં ઢીલ કરવી નથી અને ઝડપથી દીક્ષા આપવા વિચાર્યું.
પ. પૂ. આચાર્ય દેવ કેશરસૂરીશ્વરજી મહારાજના સમુદાયના પંન્યાસજી મહારાજ શ્રી હેમપ્રભવજ્યજી મહારાજ સાહેબ શિષ્યો સાથે ઉગ્ર વિહાર કરી ભાવનગર પધાર્યા તેમજ તેવી રીતે સાધ્વીજી મહારાજ સાહેબ જ્ઞાનશ્રીજી મહારાજ સપરીવાર ઉગ્ર વિહાર કરી દીક્ષા આપવા ભાવનગર પધાર્યા. વાજતે ગાજતે સુંદર સામૈયું થયું અને બેનના કુટુંબીઓએ હર્ષપૂર્વક પંચાન્ડીકા મહોત્સવ ઉજવવાનું નક્કી કર્યું. અને ઉત્સવના પ્રથમ દિવસે વ્યાખ્યાન સમયે શ્રી કૃષ્ણનગર જૈન સંસાયટીએ બેન મંજુલાબેનનું એક સન્માનપત્ર તથા શ્રીફળ અને રૂ. ૧૦૧] આપી બહુમાન કર્યું.
આ સમારંભમાં શાહ શ્રી ગુલાબચંદ લલ્લુભાઈએ બેલતાં ત્યાગની બાબતમાં એક સુંદર અને સમજવા જે દાખલો આપેલ હતું. એક વખત એક દિક્ષાથીબહેન સંસારના તમામ સુખને લાત મારી દીક્ષા લેવા માટે જતા હતા, વર્ષિદાન દેતા હતા, વરઘોડે આગળ ભક્તીરસ સાથે વધતા હતા. સામેથી એ જ રાજમાર્ગ પર એક જૈન બંધુને લગ્નની ખુશાલીને કુલદડાને વરઘેડે આવે. શણગારેલ બગીમાં કુલદડે રમતું યુગલ આ દિક્ષાથની બગી લગોલગ આવ્યું. યુગલે ભાવપૂર્વક દિક્ષાર્થી બહેનને અભીવંડ્યા.
અને વરઘોડે પિતાના રસ્તે આગળ વધે. વિચાર તો એ આવે કે એક બાલકુમારીકા
જુલાઈ, ૧૯૭૮
૧૬૩
For Private And Personal Use Only
